'Immuun voor de stank van paardenmest'

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115272
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

'Immuun voor de stank van paardenmest'

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-10 16:59

www.nieuwsblad.be


Freek Verrecas loopt donderdag voor de veertigste (!) keer mee in de Heilige Bloedprocessie. Voor de dertigste keer al als opruimer van de paardenmest, de ‘strontraper' van dienst. ‘De waardering die je van het publiek krijgt, maakt alles goed.'

Verrecas (50) liep voor de eerste keer mee in de processie toen hij elfjaar was. ‘In de beginjaren deed ik mee als zanger in het knapenkoor. Daarna trok ik samen met mijn broer de kar waarin de toenmalige bisschop De Smedt zat, die slecht te been was. ‘In 1980 vroeg de organisatie de tweejongens om mee te lopen als ‘strontraper'. ‘De stadsdiensten wilden dat werk opeens niet meer doen. Mijn broer en ik hebben die taak dan op ons genomen.'

De Bruggeling bleef al die jaren trouw aan zijn rol in de stoet. Niet één keer miste hij een editie. ‘Zelfs tijdens de eerste communie van mijn zoon, uitgerekend op Hemelvaartdag (traditioneel de dag waarop de Bloedprocessie plaatsvindt, red.) muisde ik er enkele uren vanonder om te kunnen deelnemen aan de processie', lacht de Bruggeling. De geur van de paardenmest is voor Freek alvast geen bezwaar. ‘Ik heb jaren als aannemer in rioleringen gewerkt, en menselijk afval stinkt veel erger dan dat van paarden. Toeschouwers halen wel eens hun neus op, wat ik gerust kan begrijpen, maar ikzelf ben er alvast immuun voor.'

Tien jaar geleden haakte Verrecas' broer af, waardoor hij op zoek moest naar een vervanger. ‘Het is onmogelijk om het werk alleen te doen, omdat het fysiek gewoon veel te belastend is. Ieder jaar opnieuw moet ik op zoek gaan naar een vrijwilliger om mee te lopen.' Tot nu toe slaagde hij er bijna altijd in om een collega-strontraper te vinden, al duurt het vaak heel lang voor hij een kandidaat kan strikken. ‘Een keer ben ik er niet in geslaagd om tijdig iemand te vinden, en heb ik het traject alleen moeten lopen. Niet meteen voor herhaling vatbaar, want op het einde was ik helemaal kapot. De meeste collega's stoppen er na éénkeer al mee.'

Ook de zonen van Freek hielpen hun vader al enkele keren, samen liepen ze al zevenkeer mee in de stoet. ‘Ik hoop dan ook stiekem dat ze het op een dag van me zullen overnemen.' De ‘strontraper' is echter nog niet meteen van plan om ermee te kappen. ‘Daarvoor doe ik het te graag. De waardering die je van het publiek krijgt, maakt alles goed. Mensen moedigen je aan en applaudisseren, ik kreeg zelfs al een paar keer een staande ovatie.' Hoe graag de Bruggeling het ook doet, op het einde van de processie is hij meestal toch opgelucht. ‘Dan ben ik moe, maar tevreden, en kan het aftellen naar de volgende editie weer beginnen.'