Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-10 08:05

Samen met het paard even een minikudde

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-10 08:05

www.trouw.nl

Binnen een kudde paarden zijn de rollen duidelijk verdeeld. Daar kan de mens veel van leren, vinden ze bij BuitenBusiness. Maar wordt iemand ook een betere afdelingchef van een middag onder paarden of roofvogels? Het blijkt niet eenvoudig een paard ervan te overtuigen dat de cursist voor een keer de ’drijvende hengst’ is.

In een met touw afgezet gedeelte van een weiland naast Kasteel Slangenburg staat de appaloosa ruin Item lekker te grazen. Langs de ’bak’ staan vertegenwoordigers van bedrijven die een kijkje komen nemen op deze demonstratiedag van BuitenBusiness, met paarden en roofvogels. Misschien is paardencoaching iets voor de heisessie van de directie, of anders wel teambuilding met roofvogels? Ze hopen er vanmiddag proefondervindelijk achter te komen.

„Het doel van paardencoaching”, vertelt coach Peter Juffermans, „is dat men door de omgang met een paard zichzelf beter leert kennen en daardoor bijvoorbeeld een betere teamplayer of afdelingschef wordt. Het paard spiegelt door zijn reacties de gemoedstoestand van de mens. Is iemand angstig, dan zal het paard ook met angst reageren. Is iemand niet duidelijk en doortastend, dan zal het paard zijn eigen gang gaan. Dat heeft te maken met het wezen van een paard. Mensen leven veelal als individuen, maar paarden zijn vlucht- en prooidieren die leven in een kudde. Hoe groter de kudde, hoe groter ook hun overlevingskansen.”

Binnen een kudde, legt hij uit, zijn er bepaalde rollen, alle paarden hebben een plaats in het systeem. „De belangrijkste rollen zijn die van de leidende merrie en de drijvende hengst. De leidende merrie bepaalt waar er gegeten en geslapen wordt, en eet als eerste. De drijvende hengst drijft de kudde naar voren en vecht met de andere hengsten om de merrie te mogen dekken. Wanneer een paard alleen is, zoals Item hier, en jij stapt de bak in, vorm je met z’n tweeën een minikudde . Aftastend wie jij bent, zal het paard beslissen of hij jou zal volgen of jij hem. Wie is hier de leider? Let jij op mogelijk gevaar als ik gras eet of vertrouw ik je niet? Vertrouwen is cruciaal. Vertrouwt een paard de leider ten onrechte, dan kan dat de dood tot gevolg hebben.”

Juffermans geeft een voorbeeld uit een eerdere training met een afdelingsteam. De vrouwelijke teamleider had als leervraag hoe het kon dat zowel zij als haar team heel enthousiast zijn, maar het team desondanks niet in beweging komt.

„Ze stapte enthousiast op Item af. Het paard reageerde ook enthousiast, maar, hoe zij ook aan het touwtje trok en hem trachtte te verleiden, hij verzette geen stap. Geen wonder, zei ik tegen haar, hij durft geen stap te doen, want dan staat hij op uw tenen. Dat was heel verhelderend voor deze vrouw. Zij zag ineens in dat zij misschien wel reuze enthousiast is, maar geen enkele ruimte geeft aan haar team. Door de reactie van het paard gingen haar ogen open: ik ben heel controlerend en zit mijn mensen voortdurend op de hielen: ’Denk je wel hieraan?’, ’Doe je dat wel?’.”

Een vrouw uit het gezelschap wil wel als eerste de bak in. Zal het paard haar als leider willen accepteren? Item reageert alert en ook afwachtend op haar komst. Dan komt hij naar haar toe, snuffelt even aan haar hand, maar loopt dan verder, naar Juffermans, en gaat daar door met grazen. Tweede poging: ze gaat op haar hurken zitten, plukt wat gras en voert hem dat. „Wie is hier de leider, vraagt Juffermans aan de anderen. „Het paard of de vrouw?” Iedereen is het erover eens: het paard. Juffermans: „Inderdaad, Item blijft zelf opletten en uitmaken waar hij gaat staan; die mevrouw komt wel achter mij aan, zie je hem denken.”

Ook de man die zich aanbiedt als leidende merrie, kan Item er niet van overtuigen dat hij een krachtige leider is. Even lijkt het erop dat de ruin de man zal volgen, maar als deze na drie stappen stilstaat, zich omdraait en terugloopt naar het paard, houdt Item het voor gezien en gaat weer lekker eten.

„Bij natuurlijk leiderschap is het paard bereid je te volgen. Maar hij pakt geen positie”, zegt de paardencoach, „en daardoor is het onduidelijk wie nu wat moet gaan doen.”

Twee ’drijvende hengsten’ krijgen nog een kans hun overwicht op Item te bewijzen, maar slagen daar evenmin in. Met een touw in de hand mogen ze proberen Item door de bak te laten draven of galopperen. Het is duidelijk te zien dat, zodra de aandacht van de man of vrouw in de bak maar even verslapt, het paard de pijp aan Maarten geeft. Hun gedrag is blijkbaar niet duidelijk en consequent genoeg om Item ervan te overtuigen hen te accepteren als drijvende hengst. Het maakt indruk op de deelnemers dat zij door de reacties van een paard zoveel over zichzelf te weten kunnen komen.

Terug bij Kasteel Slangenburg biedt het grasperk naast de oprijlaan een bijna surrealistische aanblik: twintig roofvogels staren de bezoekers aan, touw aan de poot, vastgeknoopt aan de metalen standaards waarop ze zitten. Ze zijn van schattig klein en ogenschijnlijk aaibaar, tot imponerend groot en ongenaakbaar: kerkuiltjes, oehoes, buizerds, valken, haviken, een steppenarend, een battaleur (arend zonder staart), een kapgier. Ze zitten twee meter van elkaar af.

„Niet voor niets”, zegt een van de valkeniers. „Roofvogels zijn solitaire dieren. Ze dulden geen buren. Zit een andere vogel te dichtbij, dan wordt hij een kopje kleiner gemaakt.”

In de valkerij heet het vrouwtje ’wijf’ en het mannetje ’tarsel’. De valkenier laat zien hoe je een roofvogel op de gehandschoende hand draagt: met de duim druk je het touw tegen de zijkant van je wijsvinger: zo hou je je wijf ’onder de duim’. Iedereen mag nu een vogel op de linkerhand houden. Wel je rechterarm achter je rug, waarschuwt de valkenier, want een los zwaaiende hand ziet de vogel als prooi.

Deel op Facebook Tweet Foutje gespot? Tip de redactie

Nomineer dit bericht ×