Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-03-10 20:33

Werken als Nederlandse dierenarts in Jordanië

Geplaatst door de TopicStarter : 01-03-10 20:33

http://www.verspers.nl

Nog maar net afgestudeerd als dierenarts, besluit Anna Lagendaal (29) aan de slag te gaan in Jordanië. In Nederland een baan zoeken was voor haar geen optie. Ze wilde liever naar het buitenland. Vlak voor haar afstuderen, komt Anna een vacature tegen voor een dierenarts in een dierenkliniek in Jordanië. Dit was haar droombaan.

Anna solliciteerde naar de baan als dierenarts in Jordanië en werd aangenomen. Drie dagen na haar diploma-uitreiking, zat ze in het vliegtuig. “In het begin was het wel even wennen. Je komt in een hele andere cultuur terecht en je wordt direct in het diepe gegooid. Ik ben meteen aan het werk gegaan, hoewel dat niet altijd even makkelijk was. Als jong West-Europees meisje moet je een Arabische man vertellen wat hij met zijn dier moet doen.”

Inmiddels werkt Anna niet meer voor de dierenkliniek. Ze werkt nu als freelance dierenarts. “Tegenwoordig richt ik me volledig op paarden. Daar ligt veel toekomst, want de lokale dierenartsen zijn waardeloos. Ik behandel veel sportpaarden, ik help met springshows en marathons.”

Anna geniet volop van haar werk in Jordanië. Toch is het niet altijd even leuk om dierenarts in dit land te zijn. “Eigenaren bellen me vaak veel te laat. Eerst willen ze zelf graag voor dokter spelen en geven ze het paard pijnstillers. Vaak tref ik een dier aan, dat al halfdood is. Zo was ik laatst bij een paard, dat was opgeblazen door een obstructie in de darmen. Op het moment dat ik de hartslag van het dier wilde opnemen viel het dood neer. Het komt zo vaak voor dat ze me te laat bellen.”

Er zijn grote cultuurverschillen tussen het Westen en het Oosten in de uitoefening van haar beroep. “Hier bedrijf ik echt ouderwetse dierengeneeskunde. Deze week moest ik naar een paard toe dat in prikkeldraad verstrikt was geraakt. Zijn been lag helemaal open. Zelfs de pezen waren afgesneden. Ik heb het been geopereerd met naald en draad. Dat is in Nederland ondenkbaar! Zo’n paard zou onmiddellijk naar de faculteit gaan, waar ze in het bezit zijn van CT- en MRI-scans. Ik heb geen scans of iets dergelijks. Ik bedenk wat het paard kan mankeren en start een therapie. Het kan gebeuren dat ik in het duister tast. Zo behandel ik nu een paard, dat al zes maanden kreupel loopt en ik weet nog steeds niet wat het mankeert.”

Er zijn wel meer verschillen met Nederland. “Een dier laten inslapen is hier niet toegestaan. Daaraan ben ik nog steeds niet gewend. Ik heb soms te maken met dieren die heel erg lijden en doodgaan, maar ik mag ze geen spuitje geven. Het is volgens de Koran aan de wil van Allah om een leven te nemen. Niet aan mij. Het dierenleed dat ik heb gezien, is enorm. Niet zelden heb ik ergens jankend bij gestaan. Daarom neem ik tegenwoordig zware pijnstillers mee vanuit Nederland, nog sterker dan morfine. Ik vraag eerst toestemming aan de eigenaar voor ik de dieren dit toedien. Het dier valt rustig in slaap en hoeft tenminste niet verder te lijden.”

Anna haalt veel voldoening uit haar werk. “In Jordanië sta ik erg hoog op de sociale ladder. Een dokter wordt gezien als erg hoog. Daarbij komt dat ik echt wat kan betekenen voor de diergeneeskunde. Mijn leven is af en toe een gekkenhuis. In mijn autootje rij ik overal naar toe: van een luxe boerderij tot de bedoeïenen in de woestijn. Het is frustrerend om beperkte middelen tot je beschikking te hebben. Daarentegen behandel ik hier patiënten die ik in Nederland nooit zou mogen genezen. Ik denk dat ik hier nog wel een tijdje blijf. Inmiddels heb ik een bestaan opgebouwd en ik ben gelukkig. Terug naar Nederland kan altijd nog. Voorlopig zit ik hier goed.”

Klik hier voor een foto.

Deel op Facebook Tweet Foutje gespot? Tip de redactie

**Geplaatst**: 01-03-10 20:38

Re: Werken als Nederlandse dierenarts in Jordanië

Geplaatst: 01-03-10 20:38

Wow...stoer hoor! Net met je papiertje op zak naar 't buiteland, en dan geen Belgie of Duitsland

Lijkt me inderdaad heel zwaar, zowel fysiek als emotioneel om die dieren zo te zien lijden en dat je ze dan niet uit hun lijden mag helpen. Wel fijn dat die zware pijnstillers worden geaccepteerd. Zo doe je tenminste echt goed werk!

Nomineer dit bericht ×