Nee, haar eerste indruk van Totilas was niet zo heel goed. Maar toen was de hengst, die zou uitgroeien tot een fenomeen in de dressuursport, nog maar vier jaar. ,,Hij kon nog niet zoveel, zegt Jiska van den Akker uit Kootstertille. ,,Hij was niet getraind, had geen bespiering en was nog wat slap. Hij had het gewoon nog niet. Dat was in 2004. Vijf jaar later zou Totilas, onder het zadel bij Edward Gal, de Europese titel winnen en een wereldrecord punten scoren. Vorige week werd bekend dat Totilas ook beschikbaar zal zijn voor dekdiensten.
Het was Van den Akkers taak om Totilas, die gefokt is door het echtpaar Jan en Anna Schuil uit Broeksterwold, de beginselen van het dansen in de piste bij te brengen. Daar heeft ze nodige ervaring mee. Maar het blijft een lastige taak. ,,Hij was nog heel groen toen ik hem kreeg. Ik had het soms moeilijk met hem, maar dat hoort erbij. Dat de hengst talent had, was haar al snel duidelijk. ,,Na vier keer rijden eigenlijk al. Hij kon zijn voeten meteen heel hoog krijgen. De eigenaren hoopten al dat het een topper zou kunnen worden en nadat ik er een jaar mee gewerkt had, zagen we al dat het een bijzonder paard was. De Friese amazone werkte uiteindelijk slechts 1,5 jaar met Totilas. In die periode moest hij nog een tijd rust houden door een probleem met zijn voet. Daarna werd de hengst door de eigenaar doorverkocht en kreeg dressuurruiter Edward Gal het paard onder zijn hoede. Dat was nadat Van den Akker de toen vijfjarige Totilas naar een vierde plek bij het wereldkampioenschap voor jonge dressuurpaarden in Verden leidde. ,,We hebben wel mooie dingen beleefd. Hij pakte het vaak zo gemakkelijk op en hij kan zo mooi lopen.
Als negenjarige is Totilas al het beste dressuurpaard ooit. Van den Akker weet wel waarom. ,,Hij heeft alles mee. De kleur, het karakter, zijn uitstraling, atletisch vermogen en zijn intelligentie. Er mankeert gewoon niets aan en dat is iets wat je niet vaak, zeg maar gerust nooit, tegenkomt. Je hebt wel eens een heel mooi paard, maar dat wil dan niet. Hij heeft gewoon alles in zich. Maar voor Van den Akker blijft ook Totilas gewoon een paard dat getraind en verkocht werd. ,,Ik heb natuurlijk heel veel goede paarden gehad, waaronder een stuk of vijf die later internationaal gingen rijden.
De veertigjarige Van den Akker is als trainster de laatste twee jaar iets minder actief sinds ze moeder werd van een zoontje. Toch rijdt ze nog altijd, en met de negenjarige Utah hoopt ze zich weer te kwalificeren voor een Grand Prix. Dat lukte haar tweemaal eerder. ,,Hij zit er dichtbij. Een Grand Prix rijden is het mooiste wat er is.
Dat ze die kans niet kreeg met Totilas vond Van den Akker wel een beetje jammer. ,,Zeker destijds, toen de hengst verkocht werd. Maar als ik hem gehouden had, had mijn leven er heel anders uitgezien. Dus erg vind ik het niet. En Totilas heeft een goede ruiter gekregen.
Van den Akker volgt nog slechts zijdelings de verrichtingen van de hengst. ,,Ik zie in de paardenkrant wel eens hoe hij het gedaan heeft. Met andere paarden had ze een hechtere band. ,,Ik heb Totilas natuurlijk ook niet zo lang gereden. Andere heb ik wel tien jaar gehad. En je weet dat de paarden uiteindelijk weer weggaan. Maar het lijkt haar geweldig te werken met een nakomeling van Totilas, mocht die haar weg kruisen. ,,Ik hoop niet dat Totilas het eindproduct van de bloedlijn is. Maar dat moeten we nog zien."
ik ben eigenlijk heel stiekem toch wel benieuwd voor welk bedrag hij destijds verkocht is .... maar dat is mijn innerlijke ik.... verder vind ik het nog altijd een geweldig paard, en hij heeft aan de foto's te zien, een flinke groei doorgemaakt.. groetjes keshia
Leuk om te zien dat ie op die foto's al de aanleg laat zien,maar dat ie nog niet zo ver is in de africhting zoals we hem nu kennen.
Antoinette
Berichten: 9566
Geregistreerd: 31-08-02
Woonplaats: Amsterdam
Geplaatst: 13-02-10 19:02
Ik kan me Totilas nog wel herinneren tijdens de Pavo selectie in de Middenbeemster. Had wel een paar foto's gemaakt toen...maar helaas ben ik die kwijt
In ieder geval imponeerde Totilas toen al. Mooie zwarte hengst kwam binnen, duidelijk veel aanleg, maar achter nog wel wat slap. Om héél eerlijk te zijn had ik toen niet verwacht dat het zó'n grote zou gaan worden