www.standaard.be
Een genetische test kan de eigenaren van renpaarden vertellen welke van hun dieren het meeste winnersbloed bezitten.
Wetenschappers van het University College Dublin hebben een test ontwikkeld die het aantal 'koersgenen' in het erfelijk materiaal van volbloeden bepaalt. Hoe meer genen, hoe meer potentie er in de beesten schuilt - voor fokkers zowel als gokkers is die kennis goud waard.
Om bij het koersgen uit te komen, legden de Ieren de erfelijke blauwdruk van 179 renpaarden naast hun prestaties op de renbaan. Bepalend voor succes bleken bepaalde varianten van het myostatinegen - een gen dat de aanmaak regelt van het spiereiwit myostatine. Commercialisering van de test kan voor een omwenteling zorgen in het wereldje van de paardenkoers, aldus het vakblad PLoS ONE.
In de paardenrennerij gaan miljarden euro's om. Fokkers van renpaarden kruisen nu op goed geluk kampioenen met elkaar, in de hoop dat ze dat nieuwe kampioenen oplevert. Maar vooraleer een veulen zijn potentie op de renbaan kan bewijzen, zijn vaak meerdere jaren voorbijgegaan.
Voor duizend euro kunnen eigenaars hun veulens nu al veel vroeger op gunstige genen laten testen, zegt Emmeline Hill van het bedrijf Equinome Lab, dat de test eind deze maand op de markt brengt.
Een bloedstaal van vijf milliliter volstaat. De uitkomst verraadt waar de sterkte van het geteste dier zal liggen: op de sprint, de middellange of de lange afstand. Fokkers zullen aan de hand van de testresultaten ook beter kunnen inschatten welke merrie ze met welke hengst moeten paren om een kampioen op de sprint te krijgen, aldus Hill. 'Zo kan een boel giswerk achterwege blijven en rendeert de investering in een veulen beter.'
Dat wil niet zeggen dat fokkers vanaf nu slapend rijk worden, want training en strategie blijven voorwaarden voor succes in de paardenkoers. 'Deze test voorspelt waar je paard goed in zal zijn, niet hoeveel wedstrijden het zal winnen.'
De koersgenentest volgt op de ontrafeling van de erfelijke blauwdruk van paarden, waar honderd wetenschappers uit twintig landen vele jaren aan werkten. Bij het atletisch vermogen van mensen zijn ruim tweehonderd genen betrokken, zodat het een verrassing was dat bij paarden een enkel myostatinegen zo veel invloed heeft, zegt Hill.
Fokkers reageerden belangstellend maar afwachtend op het nieuws. 'We willen eerst bewijzen zien voor we massaal voor de test vallen', zegt Gerry Harvey, een Australische paardenfokker en miljardair met driehonderd volbloedmerries in zijn stallen.
Volgens Hill en haar collega's zijn renpaarden met de myostatine-gencombinatie C/C het geschiktst voor snelle, korte races; blinken paarden met de combinatie C/T uit op de middellange afstand en zijn T/T-paarden vooral geschikt als duurloper. Tweejarige C/C's en C/T's haalden op de korte afstanden 5,5 keer meer prijzengeld binnen dan T/T's van dezelfde leeftijd.
Voor gokkers biedt de erfelijke informatie voorlopig geen meerwaarde. 'We geven de testuitslag alleen aan eigenaren', zegt Hill. 'Als die het genetische type van hun paard openbaar willen maken, moeten ze dat zelf weten.'