Met een goed gevoel reed ik gisteravond in de vrachtwagen naar huis. Een hele mooie derde plek in de kür tijdens Jumping Amsterdam zorgde voor dat gevoel. Vrijdag werd ik nog 5e en was ik tevreden over mezelf, maar nog niet helemaal over Hunter Douglas Sunrise. Ze had het wat moeilijker dan de voorgaande wereldbekerwedstrijden en was iets plakkeriger aan het been. Mede daardoor stond ik extra op scherp en kwamen we goed door de essentiele onderdelen, maar halthouden en stappen was moeilijk. En toen ik achteraf ook nog aftrek kreeg omdat ik te laat binnenreed (vanaf het moment dat de jury de bel geeft, heb je 45 sec. om binnen te rijden, en ik had weer eens niks in de gaten…. Mam bijna een hartaanval natuurlijk…) bleef er nog 73.7% over, wat een vijfde plek betekende.
Voor de kur was Sun toch alweer wat makkelijker en kwamen we, onder toeziend oog van componist Wibi Soerjadi en kurmaker Joost Peeters, zo goed als vlekkeloos door de proef heen. Met wederom als hoogtepunt (ook Wibi’s favoriete moment nog altijd) de changementen om de pas. Als ik dat op de milliseconde kan inzetten, wat gisteren wéér lukte, krijg je daar echt kippevel van! En met een prachtige score van 82.05% bleef ik Anky en Isabell voor en werd ik nipt derde achter Laura Bechtolsheimer en natuurlijk Edward en Totilas. Een ongelooflijk sterk veld waar het super enthousiaste publiek enorm van genoot!
Nu sta ik samen met Edward ex aequo op de eerste plek in de tussenstand om de wereldbeker, maar ik denk dat dit niet wil zeggen dat we geen selectie meer hoeven te rijden… We gaan de komende dagen met elkaar uitzoeken, hoe we dat kunnen gaan doen.

Groetjes, Imke.
Verwante artikelen:
[VN] JA Kur: Edward en Totilas opnieuw eerste *kur nu online*
[VN] Reglementen voor Wereldbekerfinale dressuur geven problemen

