www.destentor.nl
De ring is klein, de lans lijkt dik en het paard hobbelt maar. Nee, ringsteken vanaf de rug van een Belgisch trekpaard is geen eenvoudige opgave.
Als Sanne Geschiere uit Nagele voor de zoveelste keer heeft gemist, verklapt de speaker hoe het moet. "Harder rijden, want dan hobbelt het minder", is zijn tip.
En kijk, het lukt haar vervolgens een paar keer om de lans in de ring te prikken. Het levert haar een warm applaus op van het vele publiek. Want ja, de nostalgische akkerdagen bij Adriaan van Oorschot aan de Havenweg in Nagele zijn populair. Mede door het fraaie weer komen er zaterdag de hele dag veel mensen kijken.
Wat meteen opvalt, zijn de Belgische trekpaarden. Overal op het terrein zijn ze te zien, niet alleen bij het ringsteken, ook op het land waar nog op de ouderwetse manier wordt geploegd. Daar zijn het de trekpaarden die het zware werk verrichten. "Wat een prachtbeesten," laat mevrouw Johanna de Later (68) zich ontvallen.
"Sorry, het zijn natuurlijk geen beesten, maar dieren", corrigeert ze. "Maar wat een kracht stralen ze uit. Je ziet wel waar de paardenkrachten zitten," lacht ze en wijst op de achterkant van twee trekpaarden die net langslopen.
De dieren zien er niet alleen sterk uit, ze bewegen statig. Vooral als ze draven en de lange manen heen en weer gaan.
Kees Bax is uit Friesland naar Op d'n Akker in Nagele gekomen. "Hoe oud ik ben? Oud genoeg om deze ouderwetse ploeg nog te kunnen bedienen. Met de hand de oogst binnenhalen, dat was normaal. Ik weet nog dat mijn vader trekpaarden had. Hij had toen ook al een tractor. Elk jaar kwam er wel weer een machine bij. Uiteindelijk werd de hele oogst automatisch binnengehaald. Dat was wel fijn, maar ik ben het gaan missen. Daarom ben ik hier." Bax is niet de enige die met weemoed naar de oude landbouwmachines staat te kijken. Hij kijkt ook de oude tractor die langsrijdt helemaal na. "Ja, ze stinken een beetje, maar ze rijden nog prima. Op zo'n trekker heb ik heel wat kilometertjes geploegd. Mooi dat ze er nog zijn, maar eigenlijk wel jammer dat ze de trekpaarden hebben verdreven. Ik heb altijd van die dieren gehouden. We hebben op de boerderij van mijn vader nog nooit een trekpaard gehad met een slecht karakter. Ze waren altijd heel lief."
Er is genoeg te doen op de nostalgische akkerdagen. Voor iedereen, jong en oud, groot en klein.
Op de akkermarkt knutselt de mandenmaker vakkundig zijn zoveelste product in elkaar. Vrouwen en mannen in klederdracht staan achter de kramen, het bier komt echter gewoon uit de pomp en kinderen hengsten er op los bij de kop van jut. Op zondag wordt weer het Nederlands kampioenschap stroladen gehouden. De trekpaarden werken een aantal proeven af en het publiek geniet weer met volle teugen.