http://www.ad.nl
Glunderend vertelt Toon van Doorn de ene anekdote na de andere over zijn manege, Nieuw Eldorado in Soest. ,,D'r zat hier pas in een bovenzaaltje een team van ABN Amro te vergaderen.
Ondernemer Toon van Doorn maakte van Nieuw Eldorado een bloeiende onderneming.
Ze gingen even de Soester duinen in om te pauzeren. Bellen ze even later: we komen niet terug, we vergaderen verder onder een boom. Of we krentenbollen konden brengen. Daar zaten ze, met hun kont in het zand.''
Trotser nog dan op de vijf sterren die de manege aan de Bosstraat heeft gekregen van de Federatie van Nederlandse Ruitersportcentra (FNRS), de hoogst haalbare kwalificering, is Van Doorn op de naastgelegen stuifzandduinen. ,,Mensen die hier nog nooit eerder geweest zijn, staan perplex. De duinen zijn de toegevoegde waarde van het bedrijf. Behalve het bankwezen komt ook de zorgsector hier nogal eens. Hun vertier is de natuur, zo zien ze dat.''
De bankmedewerkers hadden ook om spullen voor bosgolfen kunnen vragen: een stel dikke takken en een bal. Of om een ritje met een fietscafé, een rijdende bar die door de bargasten zelf aangedreven wordt dan wel een tocht naar Paleis Soestdijk per huifkar. Een schatzoektocht met gps is ook mogelijk. Houthakken in de winter en een vuurtje stoken? Kan ook. Paardencoaching, nog zoiets wat ze bij Nieuw Eldorado kunnen regelen. Paarden laten merken of je eerlijk bent in je doelen, schijnt het.
De 51-jarige ondernemer, die niet meer dan een handmelkdiploma heeft, bedenkt onvermoeibaar nieuwe dingen om de manege voor het voetlicht te brengen. Je kunt bijvoorbeeld paarden leasen. Het allernieuwste is horseball: een balspel tussen ruiters. ,,Want alleen een manege houden, is niet rendabel te krijgen,'' zegt de ondernemer. ,,Je moet er wat omheen doen. Maar het moet wel passen bij het bedrijf. Dus geen draaimolens op de stoep. Of karten in de rijbak. Zou hartstikke goed kunnen, maar dat past hier gewoon niet. Hoop herrie, hoop troep, heel ander soort volk.''
En als hij geld ruikt, vindt hij het. Grinnikend wijst hij op een stel plastic paddenstoeltjes in het venster van de kantine. ,,Zie ik een partij liggen op een veiling, koop ik die op. Leg ik ze hier in een bakkie te koop voor een paar centen. Ik kan dat niet laten.''
Drie jaar geleden zag Van Doorn ook geld in de zieltogende manege Eldorado van de familie Kraaij. Hij maakte er in een halfjaar tijd een hypermoderne onderneming van, zoals hij dat al eerder had gedaan met de nu bloeiende Soester firma's onder de holding A.P. van Doorn in hout, recycling, tuinmateriaal, manegebodems en boomverzorging. Een nieuwe manege beginnen was een risico, want de ene na de andere manege verdween in Soest.
Nieuw Eldorado is de laatst overgeblevene. Van Doorn gokte op de gunstige ligging: aan de rand van het dorp, goed en vooral veilig bereikbaar voor kinderen. En hij gokte goed. Er is maar één minpuntje. Van Doorn: ,,Wat ik mis is een uitrij- en uitloopgebied voor onze paarden. Ik heb bij de gemeente een aanvraag liggen voor een extra stukje bos.''