Elisa2 schreef:Ik vind het wel een interessante discussie die volgt.
Misschien kan er al een verschil gemaakt worden tussen hulpmiddelen voor de ruiter en hulpmiddelen voor het paard. En bij die laatste..waar ligt de grens? Pijnstilling kan ook een hulpmiddel zijn maar dan is een paard ook niet "fit to compete".
Best een lastig groot grijs gebied.
Is het ook, maar ik vind dat de KNHS hierin niet heel consequent is en de argumenten extreem zwak:
Citaat:
Een hulpmiddel mag nooit symptoombestrijding zijn van een uiting waar mogelijk een ander onderliggend lijden aan ten grondslag ligt.
Mensen gebruiken neusnetjes en oorbeschermers ook om hun paard fit to compete te krijgen: een neusnetje zodat ze niet gaan schudden als reactie op pollen (een situatie die ik vergelijkbaar vind met de zonnebril); oornetjes bij een overgevoeligheid voor geluid en een reactie daarop. In het geval van een neusnetje wordt er geen zintuig belemmerd, maar wordt er wel aan symptoombestrijding gedaan van een overgevoeligheid voor pollen. In het geval van een oornetje wordt er wel een zintuig belemmerd, er wordt immers minder geluid doorgelaten waardoor het dier minder hoort, minder van de leg raakt en makkelijker te hanteren is.
(En laten we in andere disciplines dan dressuur de buikbandage ook niet vergeten om de buik te beschermen tegen sporen. Daar is ook sprake van symptoombestrijding van een mogelijk onderliggend lijden: overmatig spoorgebruik.)
Citaat:
Fairplay en veiligheid zijn daarmee ook in het geding. Andere ruiters mogen immers ook geen gebruikmaken van hulpmiddelen die het zicht beperken en dat een verminderd gezichtsveld de veiligheid niet ten goede komt spreekt voor zich.
Wat betreft 'fair play' en het daarbij behorende argument: als je UV-brillen toestaat, mag elke ruiter met een UV-bril rijden, dus is het weer een 'level playing field' voor alle ruiters. Ze mogen immers gewoon dat hulpmiddel gebruiken. Dat ándere hulpmiddelen die het zicht beperken niet mogen, is verder niet relevant. Je mag immers ook geen watten in de oren van je paard duwen, maar een oornetje mag iedereen opdoen. Je mag ook geen pelham in de mond van je dressuurpaard hangen omdat ze te sterk zijn of over de flos kunnen gaan, maar een trens kan iedereen er gewoon in hangen.
Zoals al eerder benoemd door anderen: waarom komt het verminderde gezichtsveld de veiligheid in dressuur zogezegd niet ten goede, maar bij het mennen wel? Dat is dus niet zo vanzelfsprekend als de KNHS beweert, als we het in de ene discipline juist een inherente toevoeging aan de veiligheid vinden, maar het in de andere een negatief effect op de veiligheid vinden hebben. Bovendien impliceert die opmerking dat een beperkt gezichtsveld nadelig is voor het paard (en de combinatie), dus dan gaat het argument van het hebben van voordeel ook niet meer op.
Citaat:
Een ander aspect is het beoordelen van signalen die een paard afgeeft. Tijdens de KNHS-wedstrijden hebben onze officials de taak om onder andere toe te zien op het welzijn van het paard en hoe “happy” het paard is. Voor de beoordeling is het van belang om de paardsignalen en gezichtsuitdrukkingen te kunnen herkennen. Hiervoor zijn het kunnen zien van de ogen, het orenspel, de mond van essentieel belang. Wanneer een paard een dergelijke bril op heeft wordt het lezen van paardsignalen en de algehele gezichtsuitdrukking extreem bemoeilijkt.
Dit is echt de allergrootste kul. Het klinkt leuk en nobel in theorie, maar hoeveel combinaties worden er daadwerkelijk uitgesloten of gediskwalificeerd omdat het paard niet "happy" kijkt? In dat geval kun je een heleboel combinaties uit de ring halen en zolang dat niet gebeurt, is dit argument totaal irrelevant. Bovendien heb je de ogen niet nodig als een paard zich echt niet fijn voelt in de situatie, dan heb je aan de hele lichaamshouding, de oren en eventueel de mond meer dan voldoende signalen om in te grijpen bij een "unhappy athlete." Zolang de KNHS dat niet doet, kun je dit argument direct van tafel vegen en is het gewoon een poging hun eigen straatje schoon te vegen. 
xxxmh schreef:@mkango
Of juist niet want ze kan het niet zien als ze wat hoort en schrikt dan sneller. Ze had een goedaardige tumor op haar oog.
Ik zeg ook dat dat de argumentatie van de KNHS is hè, niet die van mij.