Bokt.nl

Urielle schreef:

Janine1990 schreef:

Maar iemand die mij emotioneel geraakt heeft op wat voor vlak dan ook, oef die gun ik het licht niet in de ogen. Des te beter ik me voel als ik diegene versla. Lol.

Dat herken ik wel.
Ik was er pas afgereden door een clubgenoot. Omdat die wedstrijdenreeks voor mij niet was om te winnen maar om lekker wedstrijdritme te houden en dingetjes die in de serieuze proeven niet goed gaan aan te scherpen, had ik daar eigenlijk niet eens bij stilgestaan. De plaatsing maakte me op dat moment echt niks uit. Ik vond het wel leuk dat een clubgenoot won
TOT de volgende wedstrijd toen ze het er enorm in gingen wrijven dat ik achter haar had gestaan. Toen wakkerden ze de competitiedrang in me aan. Misschien ook maar beter niet gedaan, want ik reed haar er erna ook gelijk twee keer af
En dat gevoel van had ik tot dusver helemaal niet gehad

Urielle schreef:

Nou, eerlijk: het interesseert me geen ruk nu of ik als eerste eindig of als tiende, maar ik wil wel haar eruit rijden. Omdat ze me omlaag gingen trekken en kleineren, en toen was ik op mijn pik getrapt (en ben dus nog steeds gepikeerd erover).

annaberberxx schreef:

Heb precies hetzelfde gehad ik reed een pony van mn vriendin en ik reed die pony net en het ging heel goed en ze wouden dat ik een wedstrijd gong rijden onderlinge en ik moest tegen haar en ik won die en zij had 10 punten minder verschrikkelijke jaloersie en daarom dus een verzorgpony kwijtgeraakt en vriendin erg jammer, dat je dan zo jaloers moet worden op een ander.

Marian_lara schreef:

ik vind dat er veel wijze woorden en opmerkingen tussen staan waar we allemaal wat aan hebben.
MAAR geniet van wat je wel hebt/kunt en niet wat je niet hebt.
ook speelt leeftijd een grootte rol vind ik.

connepon85 schreef:

anneliesdj schreef:

Goh wat een ontdekking.

Maar kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik daar nooit veel last van heb gehad. Ik ben altijd blij geweest met mijn paard(en) en prestatie's.
Alleen als heel klein meisje ben je dan weleens jaloers op de dikke portemonnee van de papa van een van de clubgenootjes, maar hoe bijzonder is het als je foutloos een Z parcours doorkomt op een pony die al 4x naar het Z gereden is en op de automatische piloot loopt?
Wij wisselden in de les nog weleens van paarden en als je dan ziet dat het 'betere' clubgenootje jouw paard niet eens in galop krijgt en niet nageeflijk terwijl haar paard bij jou als een zonnetje loopt....
Geen jaloezie nodig lijkt me

Edit; voor ik een pony/rijlessen mocht omdat het te duur was, toen was er wél jaloezie

De opmerking geen jaloezie nodig en dat je er enigszins voldoening uithaalt, weergeeft al het spiegeleffect en het vergelijken. Maar dat is niet erg; het is de kunst om je er bewust van te zijn.

Het valt me sowieso op dat er mensen zijn die beweren er nooit last van te hebben. Dat zou betekenen dat je het gevoel niet eens kent.

Wel eerlijk zijn ladies! En het hoeft niet te gaan om hele sterke jaloerse gevoelens, kan ook een beetje zijn. Bijv. dat je soms iets minder blij bent voor iemand. Het kan heel verhelderend zijn om dat direct naar jezelf terug te koppelen en jezelf af te vragen of het jouw gevoel van eigenwaarde beinvloedt.

Maar de ruiters die zeggen dat ze dit nooit hebben geloof ik niet

44Myrthe44 schreef:

anneliesdj schreef:

Wij wisselden in de les nog weleens van paarden en als je dan ziet dat het 'betere' clubgenootje jouw paard niet eens in galop krijgt en niet nageeflijk terwijl haar paard bij jou als een zonnetje loopt....
Geen jaloezie nodig lijkt me

Die opmerking snap ik niet. Mijn instructeur zegt altijd, je hebt je paard goed voor elkaar als iemand anders er zo mee weg kan rijden. Blijkbaar had jij je paard dus niet goed voor elkaar en zeker niet goed aan de hulpen, als ze hem niet eens in galop kreeg. Terwijl zij haar paard prima voor elkaar had, zodat hij bij jou ook als een zonnetje liep...

Janine1990 schreef:

Marian_lara schreef:

ik vind dat er veel wijze woorden en opmerkingen tussen staan waar we allemaal wat aan hebben.
MAAR geniet van wat je wel hebt/kunt en niet wat je niet hebt.
ook speelt leeftijd een grootte rol vind ik.

Klopt, toen ik 13 was was ik veeeel onschuldiger dan nu

germie schreef:

1 vvan de redenen om de motivatie voor de wedstrijdsport tot 0 te laten zakken was dat ik in Groningen telkens dezelfde juryleden trof die mij nooit een winstpunt gunden. En nee, het lag niet aan het rijden, ging ik 80km van huis starten dan kon ik wel winst en prijzen rijden. Dus ja, afgunst komt veelvuldig voor in de dressuursport.

Maar niet alleen daar, ook in het duikwereldje. Net zo erg hoor.

Ayasha schreef:

Dat je wedstrijden doet verplicht je natuurlijk niet om zo met je dieren om te gaan terpentijn. Ik vind wedstrijden heerlijk, maar ik weiger mijn paard op te sluiten of over zijn Max te duwen enkel voor een beker.