Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-09-13 12:09

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 28-09-13 12:09

Het doet bij mij ook pijn om te zien dat mijn ouders mij niet in mijn paardenhobby steunen. Maar gelukkig waren ze wel vaak bij mijn hockeywedstrijden komen kijken.

Nu ik niet meer op hockey zit en alleen nog maar met de paarden bezig ben spreek ik mijn ouders bijna nooit meer (woon niet meer thuis en aan de andere kant van het land). Dat doet pijn, maar vaak zijn er gewoon geen gesrpeksonderwerpen. Mijn vader boeide het niet wat ik deed en bij mijn moeder (ouders gescheiden) moest ik om half 6 thuis zijn en ze snapte het niet dat ik soms nog wat moest afmaken op stal, omdat het paard anders niet goed verzorgd was.

Ja, ik vind het jammer dat ik met de paarden geen steun krijg van iemand. En soms doet dat pijn

**Geplaatst**: 29-09-13 08:27

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 29-09-13 08:27

Dat wat Bigone oa aangeeft, vind ik iets heel normaals. Dat als ze een pony hebben, er ook wat aan gedaan moet worden. Maar dat is ook t geval met een konijn oid in mijn ogen.
Mijn ouders weten amper iets van paarden,maar kwamen wel kijken en proberen zich er wel wat voor te interesseren, dat is superleuk. Het is jammer, als je dit niet met je ouders kunt delen en ze er niets van begrijpen.
Maar als ik soms die ponyouders zie,met zo n verwend amazonetje ernaast die haar moeder commandeert de bandages er af te halen en zelf verveeld zit te wachten totdat t klaar is............of die drillende ouders die t kind niet met rust laten voordat ze alles winnen, nee dank je....

**Geplaatst**: 29-09-13 09:10

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 29-09-13 09:10

Nou mijn dochter van net zeven doe ik de stal ook voor uitmesten en de pony zadelen hoor, dat kan ze nog niet zelf. Voeren doet ze wel mee en opstrooien van de stallen ook (ook met mijn paarden helpt ze dan mee) en ze moet haar eigen tuig onderhouden, maar de zware klussen is ze gewoon nog te klein voor.

**Geplaatst**: 29-09-13 10:05

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 29-09-13 10:05

Dat is logisch, dat heeft ook niets met niet willen / geen zin hebben te maken :-)

**Geplaatst**: 29-09-13 10:16

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 29-09-13 10:16

Mijn vader is zelf altijd heel druk met paarden geweest van kinds af aan. Hij had geen ouders die het interesseerde, daarom
vond ie het alleen maar mooier dat wij ook gingen rijden. Maar moesten wel wachten tot we 9 waren voor we echt fanatiek in de les mochten. Er zijn thuis altijd eigen paarden geweest, maar luxe was het niet, hebben er met zijn allen voor moeten werken. Zelf meehelpen was heel normaal want het komt niet aanwaaien. Wedstrijden heb ik zelfs om moeten zeuren voordat ik officieel mocht gaan starten. Was 16 toen ik dat eindelijk mocht gaan doen. En dankzij hem kon ik het relativeren, hoefde niet altijd te winnen, het plezier was veel belangrijker. Maar trots dat ie altijd was als ik wel wat won! Het is echt een hobby van ons samen geweest. Nu hij er niet meer is, mis ik dat ook heel erg. Hoe vaak ik hem niet ff om advies wil vragen...

**Geplaatst**: 29-09-13 10:43

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 29-09-13 10:43

mijn ouders snappen de tijd die ik spendeer niet altijd, maar gelukkig bieden ze wel vaak genoeg aan om mij te brengen. vroeger toen ik verder weg een paard moest verzorgen 3 x in de week brachten ze me altijd. zonder enig gezeur zelfs met 2e paasdag etc. dat vond ik wel heel erg mooi, maar nu zit ik op een stal waar het misschien wel wat rommeliger oogt dat een luxe pensionstal, maar ik heb het nog nooit zo erg naar me zin gehad op een stal. en dat begrijpen ze dan niet weer en mijn moeder let wel nu meer op of ik school er niet onderdoor laat schieten, ondanks dat ik dat nooit zou doen word ik daar wel een beetje gek van.
dan ben ik echt verwikkeld in een 2 strijd. de ene kant staat op stal een paard met smacht op je te wachten die je niet wil telleurstellen, maar aan de andere kant zin in een ruzie heb ik ook niet huis. op dat soort moment heb ik er wel echt een hekel aan. maar over het algemeen hebben ze me altijd wel enorm gesteund. dat wel.

**Geplaatst**: 29-09-13 20:55

Geplaatst: 29-09-13 20:55

Suzanne F. schreef:
Ik zie het ook bijna als een luxeprobleem.
Dan vinden ze paarden tenminste leuk.

Dan heb je het zelf niet meegemaakt. Goed mijn moeder heeft er veel voor over gehad en dat waardeer ik. Maar het plezier in wedstrijdrijden is bij mij echt verloren gegaan door de druk die er werd gelegd.

**Geplaatst**: 04-10-13 14:34

Geplaatst: 04-10-13 14:34

Ik heb zelf vroeger gereden maar mijn ouders steunden mijn hobby niet.
Mijn vader ging wel altijd mee omdat ik afhankelijk was van vervoer naar de manege.
Hij ging dan een uurtje in de kantine hangen en na de les zo snel mogelijk naar huis.
Mijn moeder had helemaal niks met paarden en zag liever dat ik op ballet ging en piano leerde spelen.

Meer dan wekelijks rijden en af en toe een wedstrijdje heb ik daardoor nooit gedaan, jammer....

Mijn dochter rijdt nu 2 jaar en vanaf dag 1 ben ik er bij betrokken.
Met helpen, advies geven, mee naar de manege en naar wedstrijden gaan en sinds kort ook helpen met haar eigen pony.
Ik ben zelfs vrijwilliger op de manege

Maar mijn dochter rijdt, ze krijgt goed les en ik probeer haar niet onder druk te zetten. Ze moet vooral plezier hebben in het rijden.
Nu met een eigen pony verwachten we wel een bepaalde verantwoordelijkheid en discipline in het verzorgen en rijden.

Mijn zoontje zit op judo.
Hem kan ik alleen maar aanmoedigen want ik heb 0,0 verstand van judo

Maar ook voor hem geldt dat hij er met name plezier in moet hebben.

**Geplaatst**: 06-10-13 20:38

Geplaatst: 06-10-13 20:38

Als jurylid en trainer merk ik inderdaad de negatieve effecten van druk die door ouders op kinderen (en paarden/ponies) wordt uitgeoefend.
Ik ken ruiters die beter presteren als hun ouders er niet bij zijn.
Ik heb een man gezien die een kleine pony met een zweep om de oren sloeg omdat die pony drie keer geweigerd had.
Ik heb ouders van leerlingen van het concoursterrein afgestuurd omdat ze een te grote stressfactor bleken.

De druk die door ruiters, trainers, coaches, eigenaren en ouders op een paard of pony wordt uitgeoefend is voor ij de reden geweest om in 1984 jurylid te worden.
Een jurylid is onafhankelijk, die heeft geen belangen. Een jurylid is de enige die voor de belangen van een paard/pony (of ruiter) kan opkomen.

Het is jammer te lezen dat mensen betrokkenheid van hun ouders ontbeerden. Die betrokkenheid had ik hen zó gegund!
Helaas zijn er ouders/trainers/coaches/eigenaren die veel verder gaan dan 'betrokkenheid'.

Op topniveau zien ruiters hun paard niet meer als 'dier', maar als middel om te presteren.
Tussen de goedwillende hobbyruiters en die professionals is een heel groot grijs gebied waar van alles gebeurt. Leuke dingen, en minder leuke dingen.
De druk die op ruiters of paarden wordt uitgeoefend is van alle tijd, en vindt helaas in vrijwel alle lagen plaats.

**Geplaatst**: 06-10-13 20:44

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 06-10-13 20:44

Goed omschreven, bertie.

**Geplaatst**: 06-10-13 20:52

Geplaatst: 06-10-13 20:52

Hier heb ik 2 betrokken ouders. Mijn moeder rijdt zelf ook en heeft sinds kort haar 'eigen' paardje.

Mààr het is bij ons echt helemaal anders. Niets te presteren, MAAR gewoon héérlijk genieten van onze paarden. Een band opbouwen en lekker samen buitenritjes maken. Als ik al mee doe aan een proefje beslis ik dat ook gewoon zelf. Ik heb helemaal geen druk en dat zouden mijn ouders ook nooit doen.. Ik zit wel àbsoluut niet in de sport en heb paarden puur voor de recreatie. Ik wil wel ooit starten in TREC, maar dat is dan ook met het motto 'meedoen is belangrijker dan winnen' en ik wil vooral aantonen aan mijzelf dat we het wel degelijk kunnen.

**Geplaatst**: 06-10-13 20:53

Geplaatst: 06-10-13 20:53

Idd ik ben het daar ook compleet mee eens....

Maar als het er eenmaal in zit... soms gaan de kinderen dan ook lelijk doen tegen hun dieren omdat ze het normaal vinden dat ouders ook boos worden.
Paard deed het toch fout? Dan verdiend het ook maar straf. Zo simpel denken ze. Dat het een levend dier is, wat ook een eigen persoonlijkheid heeft net zoals zij dat doet er dan niet toe...

Ik zie maar al te vaak dat ouders bij de inspringring bijv. de balk net iets optillen wanneer het paard inspringt. Zo word het scherper en tilt het zijn benen beter op. Ik denk wat zijn dat voor streken (was toen bij de clubkampioenschappen dus wtf heb je te verliezen maargoed) ... alles maar doen om de beste te zijn.

**Geplaatst**: 06-10-13 20:58

Geplaatst: 06-10-13 20:58

Jackytje schreef:
Ik wil wel ooit starten in TREC, maar dat is dan ook met het motto 'meedoen is belangrijker dan winnen' en ik wil vooral aantonen aan mijzelf dat we het wel degelijk kunnen.

WOW, wat leuk dat je je dát als doel stelt!

Volhouden, volhouden, hou je vast aan dat doel!

Er zijn veel te veel mensen die dat doel ineens loslaten zodra er prestaties en klassementen om de hoek komen kijken. _-:(

Volhouden, dus! $*\o/*$

**Geplaatst**: 06-10-13 21:05

Geplaatst: 06-10-13 21:05

Gerritt schreef:
Idd ik ben het daar ook compleet mee eens....

Maar als het er eenmaal in zit... soms gaan de kinderen dan ook lelijk doen tegen hun dieren omdat ze het normaal vinden dat ouders ook boos worden.
Paard deed het toch fout? Dan verdiend het ook maar straf. Zo simpel denken ze. Dat het een levend dier is, wat ook een eigen persoonlijkheid heeft net zoals zij dat doet er dan niet toe...

Ik zie maar al te vaak dat ouders bij de inspringring bijv. de balk net iets optillen wanneer het paard inspringt. Zo word het scherper en tilt het zijn benen beter op. Ik denk wat zijn dat voor streken (was toen bij de clubkampioenschappen dus wtf heb je te verliezen maargoed) ... alles maar doen om de beste te zijn.

Je beschrijft inderdaad een situatie waarbij de ouders niet het goede voorbeeld geven.

Dat doet me denken aan een tijd geleden.
Ouders hadden twee dochters die op de manege reden. Ze reden onderlinge wedstrijden, en eindigden met absurd hoge punten (ik háát het wanneer bij onderlingen wedstrijden absurd hoog gejureerd wordt - dat kwéékt afschuwelijke verwachtingen, en afschuwelijke ouders).
De dochters kregen een pony, en de ouders vroegen aan mij wat ze moesten doen om de B over te slaan. Ze reden toch zo uitmuntend?
Toen waren ze de B door (dure, goed ingereden ponies). En de ouders vroegen wat ze moesten doen om de dochters de L over te laten slaan zodat ze gelijk in de M konden starten.

Gelukkig hebben ze de M nooit bereikt. Ze zijn met rijden gestopt, en ik vond dat wel prima, zo.

**Geplaatst**: 06-10-13 21:26

Geplaatst: 06-10-13 21:26

Whaha wat heb je er ook figuren bij lopen :Y)

Iedereen moet netjes de klasses doorlopen maar zij verwachten dat ze een klasse kunnen overslaan, alsof je op de basisschool groepje 3 mag overslaan lol.

**Geplaatst**: 06-10-13 21:46

Geplaatst: 06-10-13 21:46

Gerritt schreef:
Whaha wat heb je er ook figuren bij lopen Iedereen moet netjes de klasses doorlopen maar zij verwachten dat ze een klasse kunnen overslaan, alsof je op de basisschool groepje 3 mag overslaan lol.

Ja, ik had er totaal geen moeite mee dat e stopten met rijden.
Véél beter voor die pony's. En voor die meisjes ook, hoop ik.

Oh, en wie weet hebben die ouders er ook iets van opgestoken. _O-

**Geplaatst**: 10-10-13 08:11

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 10-10-13 08:11

Ik breng mijn dochter (of eigen ze allenbei) bij dat haar pony (of eender onze hond/kat/konijn)een dier is dat van onze zorg afhankelijk is.
Ze zijn van ons afhankelijk voor onderdak, voer, beweging, vachtverzorging e.d. Dat is prioriteit nummer 1!
Verder hebben ze veel liefde en aandacht nodig. Hier hoort het stellen van duidelijke grenzen ook bij. Maar er wordt nooit ten onrechte gemopperd, geslagen of wat dan ook. Dan kun kunnen ze van mij heel snel vertrekken om even heel goed na te denken over hun gedrag.
Mijn dochter rijdt f proeven en onderlinge wedstrijdjes, maar zodra ze haar pony als middel zal gaan zien om goede resultaten te bereiken, dan fluit ik haar terug. Het is een samenwerkingverband tussen ruiter en pony! En als die samenwerking/band goed is zullen de resultaten er vanzelf komen, en soms niet....

Zie het op de manege helaas wel. Kinderen die er een tijdje rijden en dan menen dat ze alles weten en kunnen en dat ze dan ook het recht hebben om pony's af te straffen, door ze op hun hoofd te slaan of een schop te geven (terwijl de fout niet bij de pony ligt).
Zal daar ook altijd iets van zeggen.

**Geplaatst**: 10-10-13 08:16

Geplaatst: 10-10-13 08:16

De mijne zijn nog nooit meegegaan naar het rijden

Ja, ik heb m'n moeder een keer mee weten te slepen naar stal om mijn bijrijdpaard van de wei te halen, maar toen bleef ze droogjes op een bankje zitten tot ik met 'm terug was, zegt ze ook nog: Heb je niet de verkeerde? $_/-\o_$
Ze dacht datie donkerder was x'D

Moet wel zeggen, nu ik op zoek ben naar een eigen paard merk ik dat ze me steunen. Mijn moeder gaat me met kijken(en als het verder weg is mijn vader ook), en ik weet dat ze mijn back up zouden zijn als er financieel iets mis gaat.

**Geplaatst**: 10-10-13 15:04

Geplaatst: 10-10-13 15:04

Bmamavan2 schreef:
Mijn dochter rijdt f proeven en onderlinge wedstrijdjes, maar zodra ze haar pony als middel zal gaan zien om goede resultaten te bereiken, dan fluit ik haar terug. Het is een samenwerkingverband tussen ruiter en pony! En als die samenwerking/band goed is zullen de resultaten er vanzelf komen, en soms niet....
.

Natuurlijk is het een samenwerkingsverband tussen ruiter en paard maar wat is er mis mee om als doel te stellen de goede resultaten? Mijn dochter wil graag verder komen in de sport. We hebben een paard gekocht wat in principe in staat zou moeten zijn om heel ver te komen in de springsport. Was het tegengevallen, dan was hij weer verkocht. Ze moet er voor school ook één hebben die of heel hoog in de dressuur mee kan lopen of aan het eind van de school een 1.30m. parcours kan rondspringen. Dit paard is echt als wedstrijdpaard gekocht. In tegenstelling tot haar andere paard, een e-pony want toen hadden we er nog geen idee van dat ze zo fanatiek zou worden. Gelukkig kan die wel goed meekomen.

In dat opzicht is het paard een "middel" maar wel een met wie ze een sterke band in korte tijd heeft opgebouwd. Ze start eventing en dan moet er echt een vertrouwensband zijn tussen ruiter en paard. Zeker bij dit paard want die is heel gevoelig en moet echt wennen aan een ruiter.

Overigens komen deze ambities wel van uit haarzelf. Als ze alleen recreatief had willen rijden had ik het ook prima gevonden.

Nomineer dit bericht ×