Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

terpentijn schreef:Het probleem is dat er een "overschot" (let op het woord zelf!) is ontstaan, dat had geen 10.000 stuks hoeven zijn, dat overschot is ontstaan omdat men het op het beloop heeft gelaten. Heel lange tijd, want nogmaals: een merrie draagt 11 maanden, en een hoop veulens in the wild overleven het al niet eens.
Dus een teveel van 10.000 ontstaat niet zomaar of in een paar jaar..
liedje89 schreef:terpentijn schreef:Het probleem is dat er een "overschot" (let op het woord zelf!) is ontstaan, dat had geen 10.000 stuks hoeven zijn, dat overschot is ontstaan omdat men het op het beloop heeft gelaten. Heel lange tijd, want nogmaals: een merrie draagt 11 maanden, en een hoop veulens in the wild overleven het al niet eens.
Dus een teveel van 10.000 ontstaat niet zomaar of in een paar jaar..
De droogte is dit jaar schijnbaar heel extreem, en het gebied is enorm. Het hoeft helemaal niet perce zo te zijn dat er in voorgaande jaren ook al grote problemen waren met overpopulatie, de draagkracht van een gebied kan in zo'n situatie ook gewoon goed afnemen. Ik weet trouwens niet wat de totale populaties hoeveel 10.000 is natuurlijk ook relatief...
Citaat:Men neemt aan dat de meeste wilde paarden in Australië geconcentreerd zijn in midden Australië. Een wild paard kan een territorium hebben van ongeveer 70 vierkante kilometer. De geschatte populatie van wilde paarden in midden Australië is 200 000.
terpentijn schreef:Ja, okee, wat is dan op die schaal bezien "maar" 10.000 paarden vanuit een helikopter afknallen..... Moet kunnen. Stelt op zoveel paarden in heel Australie niks voor.
Vooral mee doorgaan.
"Rampjaar"is de schuld.
Mensen natuurlijk nooit.
Vreselijk, die goedpraterij van menselijk wanbeleid.
terpentijn schreef:Volledig eens met @ElCid, zoals ik ook al zei in een eerder post van mij: de rest moet hun roze bril maar eens afzetten.
Het probleem is dat er een "overschot" (let op het woord zelf!) is ontstaan, dat had geen 10.000 stuks hoeven zijn, dat overschot is ontstaan omdat men het op het beloop heeft gelaten. Heel lange tijd, want nogmaals: een merrie draagt 11 maanden, en een hoop veulens in the wild overleven het al niet eens.
Dus een teveel van 10.000 ontstaat niet zomaar of in een paar jaar.
Daar heeft men de boel gewoon volledig links laten liggen, tot het zodanig uit de hand is gelopen dat er nu opeens zonder aanziens des paards een X-aantal moeten worden geelimineerd/geliquideerd, op een niet te controleren, massale wijze.
Was men eerder begonnen met (uit de lucht) controles, had men eerder gezien dat er veel te veel in het gebied bijkwamen, dan schiet je er GERICHT en GESELECTEERD een aantal af. Want dat is met een lager aantal "overschot" nog veel beter mogelijk.
Waarom wacht men tot het een onoverzichtelijke 10.000 stuks zijn geworden..?!?
Men voert als argument aan dat... er zoveel paarden zijn doodgegaan aan honger en dorst, dat we nu wel moeten gaan "cullen" (afmaken). Dus... daar volgt uit, dat er buiten de geestimeerde schatting van 10.000 overschot al talloze daarvoor aan honger en dorst zijn gestorven. Het feit dat er massale sterfte is, is juist het aangevoerde argument om er 10.000 af te schieten. En niet omgekeerd.
Ieder weldenkend mens kan bedenken en uitrekenen, dat je dan veel en veel te laat bent met welke ingrijpende maatregel dan ook.
Dus niet: ik word liever afgeschoten dan de honger/dorstdood te moeten sterven, nee, men HEEFT er talloze die dood al laten sterven alvorens te besluiten "dat er toch wel te veel zijn" , dus nu maar opruimen dat overschot.
Wanbeheer.
Wanbeleid.
In de Oostvaardersplassen exact hetzelfde op Madurodam-formaat (vergeleken bij een mega-outback als Australie).
Moeten er ook eerst talloze van honger en dorst wegkwijnen en omkomen voordat men denkt: O ja, het zijn er te veel. Laten we eens kijken hoeveel te veel, dan knallen we die wel af.
Ieder jaar exact hetzelfde liedje. Schandalig.


Taucha schreef:Er wordt aan 2 heel belangrijke dingen voorbijgegaan:
1 de grootte van australie.
Ik heb daar zelf op een cattlefarm gewerkt en onder andere geholpen bij het opdrijven van rundvee in een 'kleine' paddock van 50 vierkante kilometer (ter vergelijking, dit is zo'n beetje de oppervlakte van amsterdam binnen de S10) en was erg onder de indruk hoe veeleisend het was relatief makke, langzame koeien met een helikopter op te drijven waarna we met de paarden in het laatste kwart van de gelukkig redelijk trechtervormige paddock de koeien verder opgedreven hebben. Dit was een gigantische klus. Ik was erg blij dat de paddock goed omheind was en dat de laatste trechterkilometers waren afgezet met zeer solide hekwerk. Ik heb de 'makke' koeien rare dingen zien doen.
Dus misschien dat jullie je een klein beetje kunnen indenken dat het zowat onmogelijk is ditzelfde met paarden te doen op een open vlakte zonder solide omheining of andere mogelijkheden om de dieren te clusteren. Dit is met een helikopter gekkenwerk, en een volledige utopie dit te paard, te voet, te auto of wat dan ook voor vervoermiddel op de grond te doen. Hierdoor ontkom je er niet aan de dieren ook vanuit de helikopter neer te schieten want vooraleer je op de grond dicht bij genoeg bent om te schieten, schieten de paarden alle kanten op.
2 de australiers zijn dierenliefhebbers, misschien nog erger dan de oh zo snel 'dat is zielig' zeggende engelsen.
Hierdoor is het verwilderde paardenprobleem eerst gigantisch uit de hand gaan lopen vooraleer deze laatste noodgreep is genomen. De nu genomen beslissing is veel te laat gekomen en daardoor zijn de aantallen die geschoten moeten worden gigantisch groot. Hopelijk hebben de australiers hiervan geleerd en zorgen ze dat in de toekomst dieren eerder afgeschoten of misschien zelfs uitgevangen worden. Dit uitvangen is eerder geprobeerd en werkt...maar niet op schaal zoals nu nodig is.
idsie schreef:en hoe komt het dat die dieren niet genoeg voeding hebben? omdat de mens de hele aarde in beslag neemt, en we gaan toch ook niet een selectie maken tussen de mensen om die af te knallen omdat we te veel ruimte nemen en uiteindelijk niet eens meer eten voor onszelf hebben.