Citaat:Weten jullie wat walgelijk is? Jullie gedoe over de eigenaar van het paard
Snapt ineens functie van temknop. Getemd!Je kan het ook netjes houden namelijk...
Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
xSlvna schreef:Weten jullie wat walgelijk is? Jullie gedoe over de eigenaar van het paard, geloof mij, als mijn paard zo verbrand zou zijn, en ik had geld genoeg om hem te laten genezen deed ik het ook. Wie zegt dat het paard naar de actie (veel) pijn heeft geleden? Goeie zalf en pijnstillers doen wonderen. Oke het is voor het paard ook niet 100% fair, zeker zal die wat pijn hebben gehad, een tijd niet meer hebben kunnen rennen en spelen, maar als hij het zodra het genezen is toch wel weer kan. En sws, het paard is 6 jaar, als hij genezen is kan die er nog zn 20 jaar tegenaan om te spelen met zijn maatjes, te wandelen, geknuffeld worden etc, als je dan zegt het paard leeft in het nu, ja dan leeft die 1 jaar in een 'ouwa-gedachte' en 30 jaar in een 'leuke-gedachte'...
'De eigenaar doet het voor de aandacht.' doe toch normaal, jullie weten hun motief toch niet
Edit: beleefder
bethje31 schreef:hmmmmm gemengde gevoelens hier ook. Ik denk wel dat er meer behandelingen zijn die een paard pijn doen maar waar mensen toch mee doorgaan, straalkanker bijv. Net zo goed bijv. een paard dat kreupel is met kans op genezing, die lijdt ook pijn en die kun je ook niet uitleggen dat het over gaat. Paarden hebben sowieso een hogere pijngrens dan mensen en zullen er zelf in principe ook liever bij blijven als het even kan. Net zo goed dat paarden geen besef hebben van hoe lang een behandeling duurt, zullen ze ook geen besef hebben hoe lang ze al pijn hebben. Ze zullen zich "klote" voelen maar de vraag is of ze doorhebben hoe lang dat al is. Blijft natuurlijk allemaal een beetje gissen maar de overlevingsdrang van een paard is vaak sterker dan zijn besef van pijn dus dan kun je ook zeggen dat als een paard er blijk van geeft te willen vechten en de pijn is hanteerbaar met medicijnen dan is het misschien een goede kans om kennis op te doen en een dier te redden. Je kunt wel zien wanneer een paard heftige pijn heeft, kijk maar naar een paard met koliek, dat is niet te missen, dus ik neem aan dat een veearts wel kan beoordelen of de pijn voor een dier te dragen is of niet.
Ik begrijp trouwens ook degenen die zo''n liever laten inslapen....maar ja als het je eigen dier is dan is het nog niet zo makkelijk.
Lastig verhaal..
Barendshoeve schreef:Hmm ben benieuwd, of jullie allemaal echt z'n grote mond zouden hebben als het jullie paard zou zijn.
Lekker makkelijk praten, spuit dat dier af want hij heeft zoveel pijn.
Als het mijn paard was en hij eet en drinkt nog zelfstandig, dan zou ik hem nooit en te nimmer opgeven.
Met pijnmedicatie kan je een heel groot deel van de pijn weghalen. Iedere kans is er 1 en ik geloof in
heel veel nieuwe kansen.
[/quote]Chaos schreef:Tjonge, waarom kunnen we tegenwoordig onze dieren niet meer loslaten en laten we ze dergelijke dingen in vredesnaam ondergaan. Walgelijk.
Barendshoeve schreef:Je bent niet de enige met een baan in de dierengeneeskunde en je kunt van te voren nooit
aan geven waar in een dergelijke situatie je grens zou liggen.
Dus zou werkelijk bewondering voor je hebben als je dat al vorens wel kan zeggen.
Zolang mijn paard wil, wil ik ook.

xSlvna schreef:Maar de vraag is ook wáár zitten de 3e graads brandwonden, en hoeveel % van zijn lichaam is dat? Misschien is het maar een héél klein stuk, begrijp je waarom ik die mening geef. Ze zeggen het paard heeft 1e, 2e én 3e graads brandwonden maar voor het zelfde geld is net 3 % ervan 3e graads. Ik ben zelf ook eens verbrand geweest, tweedegraads, en oke geen groot stuk maar met alleen goeie zalf deed het al geen pijn meer, al irriteerde het wel, maar pijn, nee.
Barendshoeve schreef:Je bent niet de enige met een baan in de dierengeneeskunde en je kunt van te voren nooit
aan geven waar in een dergelijke situatie je grens zou liggen.
Dus zou werkelijk bewondering voor je hebben als je dat al vorens wel kan zeggen.
Barendshoeve schreef:
[/quote]Jose22 schreef:xSlvna schreef:Maar de vraag is ook wáár zitten de 3e graads brandwonden, en hoeveel % van zijn lichaam is dat? Misschien is het maar een héél klein stuk, begrijp je waarom ik die mening geef. Ze zeggen het paard heeft 1e, 2e én 3e graads brandwonden maar voor het zelfde geld is net 3 % ervan 3e graads. Ik ben zelf ook eens verbrand geweest, tweedegraads, en oke geen groot stuk maar met alleen goeie zalf deed het al geen pijn meer, al irriteerde het wel, maar pijn, nee.
3e graads brandwonden zijn nauwelijks pijnlijk omdat de zenuwen zijn aangetast.
Jose22 schreef:Barendshoeve schreef:Je bent niet de enige met een baan in de dierengeneeskunde en je kunt van te voren nooit
aan geven waar in een dergelijke situatie je grens zou liggen.
Dus zou werkelijk bewondering voor je hebben als je dat al vorens wel kan zeggen.
Mee eens. Ik heb ook enkele jaren als paraveterinair gewerkt en juist met die medische achtergrond weet je wat er mogelijk is (of niet, natuurlijk).
Anoli schreef:Dan weet je ook dat er situaties zijn waarin je eigenaren moet behoeden voor dit soort acties.
Ja die optie is er wel, maar het hoeft toch geen goede optie te zijn??
Soms moet je juist in de functie eigenaren behoeden voor iets.