Weet je wat het is (en sorry als ik nu tegen scheentjes ga trappen), maar "jullie" hebben altijd wat te klagen en het is nooit "jullie" fout. Met jullie scheer ik idd over dezelfde kam en dat wil ik niet, daarom de aanhalingstekens, wie zich aangesproken, het zij zo.

In Kentucky bloedde Parzival uit zijn mond en werd uitgesloten. Ontgoocheling, verdriet, kwaadheid, dat mag, dat kan. Maar dan wordt er meteen met modder gegooid. Stomme jury, het was maar een klein wondje en dit en dat. Wat had de jury dan moeten doen, haar verder laten rijden?
Totilas wordt verkocht. Heel jammer, vond ik ook. Prachtcombinatie die uit elkaar gehaald werd. Maar ipv van gewoon ontevredenheid te uiten en te zeggen dat het jammer is dat de eigenaar van Totilas het geld verkiest boven de Olympische eer, nee, het zijn k*tduitsers. Schokemohle is een arrogante zak die maar met zijn geld moet staan zwaaien. Rath ging Totilas de vernieling inrijden, de jongen was ocharm veroordeeld nog voor die ook maar in de stijgbeugel van Totilas stond.
En nu dit weer. De zilveren medaille potverdorie en het is weer niet goed. En in plaats van de hand in eigen boezem te steken. In plaats van te zeggen: we gaan flink oefenen op die stangteugel, die moet losser en dan gaan we in Normandië voor goud. Nee, het is een stomme jury die niet goed beoordeeld heeft, Charlotte had toch die grote fout en dit en dat. Het is altijd iemand anders zijn fout.
Waarom toch altijd dat modder gooien? Ontevredenheid uiten mag zeker (alhoewel, zilveren medaille, is dat nou echt iets om ontevreden over te zijn?), maar ik vind wel dat er gelet mag worden op hoe iets gezegd wordt. Een beetje aan het imago van de Nederlandse dressuurruiters denken mag wel. Dat imago is er nu één van geklaag en gezaag.
Sorry, dat dit misschien wat hard is, maar ik wil "jullie" gewoon een enorme schop onder de kont geven. Vier medailles in de paardensport alleen al en nog is het niet goed. Ik word er echt ziek van.