The_Stig schreef:Carl en Charlotte laten dressuur zien zoals het moet zijn. Het paard in zijn waarde laten, verbeteren en niet forceren.
Helemaal mee eens! In het besef dat 'iedereen' dat nog niet zo lang geleden ook van Edward en Totilas zei... Mensen zaten te janken van aandoening op de tribunes, reisden duizenden kilometers om die combinatie eens met eigen ogen te mogen aanschouwen.
Enfin, e.e.a. doet inmiddels wel de vraag rijzen of er langzaam maar zeker niet op een andere manier gejureerd moet worden op dit niveau. Want als straks meerdere combinaties tienen scoren voor bijv. de piaffe en er om de haverklap een nieuw wereldrecord wordt gereden door toppaarden en hun berijders, wordt het voor de juryleden steeds moeilijker om onderscheid te maken. Een 10 is een 10. Maar als je de beelden terugkijkt, zie je dat het ene paard net wat meer souplesse, afdruk of 'veer' in de piaffe legt dan het andere. En je ziet nu al dat een combinatie soms een 10 scoort voor de piaffe terwijl je duidelijk kunt zien dat ze niet exact op dezelfde plek piafferen, om over de verschillen in souplesse, afdruk of veer maar te zwijgen. Er is dus volgens mij iets mis met de ruimte die nog voor juryleden overblijft om tot een goede beoordeling van een proef te komen. Simpel gezegd omdat de piaffe die ze met een tien hebben gewaardeerd altijd beter kan: mooier, hoger, soepeler, veerkrachtiger.
Daar kunnen velen een voorbeeld aan nemen. En gelukkig zijn er ook nog internationale juryleden die ook daar oog voor hebben, en niet alleen voor het swingende spectaculaire plaatje.
