spettertjuh schreef:Tuurlijk gebeuren er meerdere ongelukken in diverse takken van de paardesport en zelfs gewoon op stal. Daar ben ik het ook wel mee eens maar goed.......
Misschien kan één van de mensen die zeggen dat ik er geen verstand van heb mij eens uitleggen wat er dan precies zo leuk is aan deze tak van sport dat het risico van het verongelukken van je paard je dit waard is want we kunnen er gewoon niet omheen dat er hier heel veel ongelukken gebeuren, die vaak genoeg zeer tragisch eindigen voor zowel ruiter als paard?
Je leest van ongelukken in de rensport over de hele wereld en dan lijkt het misschien veel, maar het is echt niet zo dat er in elke race wel een paard neergaat! Er zijn duizenden races waarin er gewoon niks gebeurd. In verhouding gebeuren er in rennen dus niet meer ongelukken.
Het lijkt mij dat je zelf nog nooit een adrenaline stoot hebt gekregen van iets dat je met je paard presteerde, anders zou je het begrijpen. Alleen al het geluid van donderende paardenhoeven om je heen, het vliegen door de lucht, het een zijn met een bonk spier dat hitte afgeeft, de plezierige spanning van het gevoel dat je het kunt gaan winnen en de rush als je dat werkelijk doet, is onbeschrijflijk en intens en zeker iets dat je nog een keer wilt meemaken.
Gaat men op het strand nooit voluit in een groepje? Denkt men dan "ojee wat gevaarlijk, straks valt hij?"
Nee, men heeft lol, men wil voorop komen en het geeft een goed gevoel. En men heeft het idee dat hun paard het ook geweldig vindt. Rennen is niet anders, al of niet met hordes die op je weg komen.
Wat kyrkelover ook zegt is dat als je je er in verdiept en je er bij betrokken raakt, dingen anders zijn dan je vooroordeel dat meestal alleen gebaseerd is op negatieve berichtgeving. Ik heb dit zelf ervaren in bv eventing. Ik vond dat bij voorbaat zielig en nu ben ik groot fan en vind het jammer dat ik zelf niet de conditie heb om het uit te oefenen, anders deed ik het.