Bokt.nl

lizzytje88 schreef:

nee dat is ook niet wat ik zeg ik heb ook paarden genoeg gehad maar die werden niet verkocht omdat ze oud waren en omdat je er eigenlijk niets meer mee kon daar gaat het toch om. een paardje wat te oud is en waar je niets mee kunt omdat zo weg te doen dat snap ik niet sorry.

Peppertree schreef:

Sommigen vinden índerdaad dat als je een paard koopt je er dan zijn leven lang verantwoordelijk voor bent.

Anderen niet. Misschien geven zij 'minder' om hun paard, volgens sommigen, misschien zijn ze ook wel nuchterder.

Dat gezeur altijd over een leven lang verantwoordelijk zijn. Als ik een 7-jarig paard koop, het klikt niet, het rijdt niet fijn, kortom, ik kan het er niet mee worden, zou ik hem maar moeten houden tot ie doodgaat? Leuk hoor, voor de mensen die zoiets doen, maar de meesten doen dat vooral voor hun eigen gevoel. Dat paard zal het echt een worst zijn van welk mens hij is.

Maar goed, dat is de discussie niet.

Peppertree schreef:

Ok, maar er zijn zat mensen die het wel zo bedoelen. Maar waar het eigenlijk om gaat is dat als je een oud paard hebt waar je niet meer voor kunt zorgen, financieel, wat je er dan mee doet?

Voor de een zal financieel onhaalbaar inhouden dat diegene geen nieuwe spijkerbroek kan kopen, voor de ander misschien dat deze niet meer op vakantie kan, maar voor de derde misschien dat hij zijn kinderen niet meer te eten kan geven. Die grens ligt voor iedereen ergens anders en dat is ieders recht om dat zelf te bepalen.

Stel dat voor jou die grens bereikt is, wat doe je dan met je oude paard waar je niets meer mee kan maar die nog wel goed gezond is? Logisch toch, dat je die dan naar zo'n opvang brengt? Als die mogelijkheid er is, zou ik die verkiezen boven het naar de slager brengen of het in de handel gaan.

Als er dan mensen zijn die zo'n opvang hebben, moeten zij zorgen dat ze niet meer paarden opnemen dan ze aankunnen.

Peppertree schreef:

Kinderen zijn natuurlijk wel iets heel anders dan paarden. Dat snap je toch hoop ik wel?

Kitty84 schreef:

Naja, om te spreken van hufterigheid om een 17 jarig paard te koop te zetten. Zo eentje kan nog jaren prima mee. Ik vind het zoeken van een juist huis voor een paard ook het nemen van je verantwoordelijkheid. En dat voor een symbolisch bedrag kan best. daar kan een pennymeisje nog jaren gelukkig mee rondtoeren. Maar als iemand dat doet voor het geld...ja dat is sneu.

johnvt schreef:

Peppertree schreef:

Ok, maar er zijn zat mensen die het wel zo bedoelen. Maar waar het eigenlijk om gaat is dat als je een oud paard hebt waar je niet meer voor kunt zorgen, financieel, wat je er dan mee doet?

Voor de een zal financieel onhaalbaar inhouden dat diegene geen nieuwe spijkerbroek kan kopen, voor de ander misschien dat deze niet meer op vakantie kan, maar voor de derde misschien dat hij zijn kinderen niet meer te eten kan geven. Die grens ligt voor iedereen ergens anders en dat is ieders recht om dat zelf te bepalen.

Stel dat voor jou die grens bereikt is, wat doe je dan met je oude paard waar je niets meer mee kan maar die nog wel goed gezond is? Logisch toch, dat je die dan naar zo'n opvang brengt? Als die mogelijkheid er is, zou ik die verkiezen boven het naar de slager brengen of het in de handel gaan.

Als er dan mensen zijn die zo'n opvang hebben, moeten zij zorgen dat ze niet meer paarden opnemen dan ze aankunnen.

Oke zit wat in, nu ff met kinderen, je hebt er een paar en financieel lukt het niet wat dan, afmaken of onderbrengen in een opvang.

Schei toch uit

johnvt schreef:

Peppertree schreef:

Kinderen zijn natuurlijk wel iets heel anders dan paarden. Dat snap je toch hoop ik wel?

Ik snap heel veel, en vergelijk ook situaties, snap jij dat

Peppertree schreef:

Als er dan mensen zijn die zo'n opvang hebben, moeten zij zorgen dat ze niet meer paarden opnemen dan ze aankunnen.

johnvt schreef:

In het geheel dat je dus door crisis niet een paard weg doet, doe bij je kind ook niet, en natuurlijk zijn er verschillen in UITERAARD.

Maar Ik kan niet goed tegen dit soort uitspraken hier op Bokt. Hoe gevoelloos sommige redeneren. over het wel en wee van een onschuldig dier die afhangelijk is aan een eigenaar of eigenaresse. Een kind kan noig iets zeggen. Een dier niet

Kendra schreef:

Peppertree schreef:

Als er dan mensen zijn die zo'n opvang hebben, moeten zij zorgen dat ze niet meer paarden opnemen dan ze aankunnen.

Dit vind ik wel een bijzondere opmerking; het lijkt net alsof het paardenopvang een de staat betaalde voorziening is...maar het is allemaal particulier initiatief! Het geld moet wel ergens vandaan komen!

Ilegra schreef:

Ik ben er zo 1 die een spijkerbroek minder draagt .

johnvt schreef:

Ieder wat men zelf wil dan maar toch.

Je heb mensen met paarden en paarden met mensen.

Nieuwsbericht schreef:

Mensen raken hun baan kwijt door de crisis en kunnen daardoor niet meer voor hun dieren zorgen”, aldus Mieke. Paul vult aan: ,,Mensen willen allemaal het beste voor hun dier, zolang het de eigen portemonnee maar niet raakt. Gaat het financieel iets minder? Dan koopt men geen spijkerbroek minder maar is het dier de dupe.”

Roane schreef:

Precies Shadow ik vind het ook erg kort door de bocht, dit bericht.

Stel he, ik schets even een situatie:

Ouders kochten het lievelingspaard van hun dochter toen ze zestien was. Gezin had geen buitensporige kosten of uitgaven. Financieel konden ze het prima redden. Paard was gezond en de wereld was mooi.
Toen verloor de vader z'n baan, en ze kwamen in de bijstand terecht. Dat was nog steeds prima te doen. Toen zette de vader een eigen bedrijf op omdat hij op die leeftijd geen baan meer krijgen kon. Mede door de crisis kwam dit bedrijf nooit echt overeind.

Resultaat; bedrijf gestopt, schulden bij de bank, etc.

Stel dat de vader uiteindelijk een baan vind. Aan alle kanten moet hij nou kosten gaan terug betalen, maandelijks veel hogere lasten dan toen het paard gekocht werd.
Het paard is inmiddels nu ook ouder, en begint mankementen te krijgen. Hij begint te kreupelen, en de dierenarts moet steeds vaker komen. Hoewel dit voorheen geen punt was, zit dit gezin nu natuurlijk met de hypotheek die betaald moet worden, de gebruikelijke lasten én de nasleep van het bedrijf.
Het paard blijkt serieus geblesseerd. De eigenaren hebben het beste met het beestje voor, maar dure onderzoeken zijn helaas onbetaalbaar. De kans bestaat dat het dier op 15-jarige leeftijd niets meer zal kunnen doen maar wél dure medicijnen nodig zal hebben om een zorgeloos of in iedergeval pijnloos bestaan te hebben.

Wat dan?
Met die spijkerbroek minder red je het niet. De eigenaren hebben het beste met het beestje voor, maar in hoeverre mag een gezinssituatie daarvan afhangen?
Het dier is waardeloos voor de markt, verkopen naar een liefdevol nieuw baasje met geld lijkt nihil. Weggeven als gezelschapsdier als het zo ver komt dat hij niks meer kan, is ook riskant.

Wat dan?

Helaas is de wereld niet zo zwart wit, afmaken of houden, niet meer rijden en enkel knuffelen. Er spelen zoveel factoren mee, en niet iedereen die zijn paard weg doet, doet het omdat ze lui zijn of geen zin meer hebben om de kosten te betalen. Moet er uiteindelijk niet ook voor het welzijn van het dier gekozen worden?