Ansie schreef:Ik vind Gal een goede ruiter in perfectie en controle. Hij weet een gespannen paard met extreme beweging doorgaans perfect door een proef heen te loodsen. Toch voelt het een beetje als de omgekeerde wereld; een gespannen paard controleren om een dressuurproef door te komen?
Terwijl de oorsprong van de dressuur eigenlijk de aanspanning vanuit de (mentale en fysieke) ontspanning moet zijn.
Waardoor ik me afvraag of deze paarden ooit wel op die manier gereden worden. Ook wat betreft het mentale aspect. In mijn ogen gaat dat namelijk niet samen met de trainingsmethode die uitgevoerd wordt. En krijg je dus paarden waarbij je een ruiter nodig hebt die die gespannenheid, wat zich ook in de beweging uit, perfect onder controle door de proef heen moet loodsen. En daar vind ik Gal dan weer de juiste persoon voor, die dat goed beheerst.
Hier ben ik het helemaal mee eens! Alle lof voor Gal hoe hij zo'n paard kan rijden, maar waarom willen we zulke extreem hete nerveuze paarden zien in de dressuur? Het is allemaal zo op het randje....