musiqolog schreef:Nu is het wel zo dat in de oudheid de meeste paarden nog wildkleur hadden. Als er eens eentje een volle kleur had, was de kans relatief groot dat hij ook andere afwijking bij zich droeg - waar hij meer last van had. (Want: zoiets was waarschijnlijk het gevolg van inteelt, en dat kan zoals bekend recessieve eigenschappen algemeen maken.) We zijn nu ruim tweeduizend jaar verder met fokken. Volle kleuren zijn er bij de meeste rassen volop ingefokt, terwijl er op die enge gebreken juist negatief geselecteerd is. Zo ver waren ze toen nog niet.
Het kan dus best zo zijn dat Boukephalos, het paard van Alexander de Grote, eruit zag als een bovenmaatse fjord. Dat is wel een gek idee...
(Voor de zekerheid: mijn verhaal gaat natuurlijk niet op voor kleurgenen waar daadwerkelijk een gebrek mee geassocieerd is, zoals dominant wit. Dat zal altijd nadelen blijven opleveren.)
Hier is wel een interessant stuk over:
Kleuren paarden in de oudheid
Voor de bronstijd waren er al 6 kleurvarianten (waarvan er 3 al bestonden voordat het paard gedomesticeerd werd). In de brons- en ijzertijd ging het van 6 naar 9 kleur varianten (waarvan gevlekte paarden populair waren). In de middeleeuwen werd die populariteit minder en werd de voorkeur aan effen (vooral voskleurige) paarden gegeven.
Dus de kans dat Alexander de Grote op een paard reed met stippen was ook best aanzienlijk.
In de middeleeuwen waren oorlogspaarden circa 142-152 cm en het gemiddelde paard tussen de 122 en 142 cm. Mensen waren in die tijd over het algemeen ook kleiner dan wij nu zijn, dus zal het in principe redelijk in verhouding zijn geweest met elkaar zoals we het nu graag zien.
Ik verwacht dat in de tijd van Alexander de Grote paarden absoluut niet groter waren dan in de middeleeuwen (eerder nog wat kleiner) dus van een bovenmaatse Fjord (zoals wij deze kennen) kun je dan al niet spreken.
anjali schreef:Jouw verhaal gaat weer over kleuren en niet over hengst of merrie,dus weer ontopic gelukkig.Boukephalos betekent letterlijk Koeienkop. Die heette zo omdat hij heel veel wit aan zijn hoofd had.Althans dat wordt gezegd!
De meeste verhalen over Bucephalus gaan dat hij zo werd genoemd omdat hij een brandmerk van een koeienkop op zijn bovenbeen had. Thessalische paarden werden in die tijd standaard gebrandmerkt met een koeienkop.
Het verhaal gaat ook dat Bucephalus mensen at en dat mensen die niet luisterden of misdaden hadden begaan in een ijzeren kooi werden opgesloten samen met het paard.
Geplaatst: 25-11-20 09:04 
