Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Twiggy2008 schreef:Meid, mijn paardenliefde is sinds de jaren 70 begonnen en toen had je niet eens een telefoon. Mijn telefoon ligt in mijn zadelkast/spullenhok, dus wel in de buurt, alleen niet in mijn zak (die heb ik in de zomermaanden niet eens). Dus maak je niet zo druk. Ik red me wel. En heb de liefste toppaarden. Op een topplek ook nog eens, tegenover mijn huis. Niet jouw zorg. Het valt mij alleen op, hoe panisch iedereen altijd is met zijn/haar telefoon, terwijl er generaties opgegroeid zijn (ook dus met paarden) zonder telefoon. Dus nu we er allemaal een hebben, MOET ik hem altijd bij me hebben, als ik met mijn paarden werk? Of überhaupt bij ze in de buurt ben..... Nou, nee..... Dan ligt 'ie wat verderop, in mijn kast. Lijkt mij ook geen ramp. Ik neem de volledige verantwoordelijkheid op me, mij zal je niet horen miepen. Einde discussie graag.
mysa schreef:Wat heftig. En wat een doorzettingsvermogen. Mobiel mee is altijd verstandig maar hier waar wij wonen is op veel plekken geen bereik.
germie schreef:Dat is 1 van de dingen die ik dus niet altijd bij me heb. Tegenwoordig heeft iedereen zo'n ding, maar 10 jaar terug nog niet. Ik heb gewoon geen zin om gebeld te worden als ik bijvoorbeeld op buitenrit ben. Dat ding gaat of niet mee
respect. Duhelo schreef:KWestie van telefoons die breken:
Investeer in een Otterbox. Je telefoon zit in een harde plastic case met een rubber omhulsel errond. Ding is al 3 verdiepingen naar beneden gestuiterd, in de natte mest gevallen, onder mijn paard geraakt, en je ziet er nog niks aan.
Sommige uitvoeringen van Otterboxen zijn zelfs waterdicht.
marjoleinft schreef:Ik heb nooit mijn mobiel bij me als ik er op zit in de bak,
Als ik val dan telefoon stuk.
Ik rij eigenlijk nooit als er niemand op stal is.
had hij zijn telefoon in de caravan liggen, niet gehoord dat die 100 keer was over gegaan.germie schreef:Duhelo schreef:KWestie van telefoons die breken:
Investeer in een Otterbox. Je telefoon zit in een harde plastic case met een rubber omhulsel errond. Ding is al 3 verdiepingen naar beneden gestuiterd, in de natte mest gevallen, onder mijn paard geraakt, en je ziet er nog niks aan.
Sommige uitvoeringen van Otterboxen zijn zelfs waterdicht.
Helpt niets, je moet nog steeds iets irritants meenemen in je broek. En dat soort me dusdanig dat ik liever zonder telefoon rij. Zoals ik al schreef, eigen keuze en er is geen goede, foute of betere keuze. Doe wat voor jou werkt. En voor mij werkt zonder het beste.
En zeker onder water wil ik geen telefoon hebben. Met duiken ben je gewoon op minivakantie
Ayasha schreef:Dat gezanik over vroeger waren er geen telefoons. Ga dan ook maar weer in een grot leven want huizen hadden we ooit ook niet. En een internet verbinding om er over te jammeren al evenmin.
Ik heb mijn gsm altijd bij me bij de paarden. Zit vrij af gelegen, kan daar makkelijk een paar uur liggen voor iemand me vindt. Dat er mensen zijn die m niet mee willen is goed voor hen. Ik heb m wel altijd mee maar kijk er eigenlijk nooit op. Maar als ik m nodig heb, is ie tenminste in de buurt.
Ik stop die in mijn binnenzak (jas) en als ik zonder jas rij heb ik zo'n heuptasje die ik op mijn rug draag, op deze manier, totaal geen last van. Zo kan ik ook mijn portemonnee meenemen, en een hoevenkrabber.
geerke schreef:is geen gezanik...iets wat er niet is kun je ook niet meenemen namelijk.
Ik kom uit de vorige eeuw,reed inderdaad uren met mijn paard in de bossen...in zuid frankrijk.De kans dat je hier iemand tegenkomt is zeer klein![]()
Ben er ook een keer afgelazerd,schouder stond verkeerd,weer rechtgeduwd en weer opgestapt.![]()
Ik zou nu nooit gaan rijden zonder mijn mobiel mee te nemen.En dan hopen dat ik bereik heb.![]()
Maar toen bestond er nog geen mobiel.
Door te zeggen dat jij hem niet mee hebt omdat je je liever op je paard focussed en dan nog eens;Twiggy2008 schreef:Jij niet misschien, maar zie heel veel ruiters heel druk met hun mobiel zijn ipv met hen paard. En mijn mobiel is best aanwezig, zeg maar. Mijn tijd met mijn paarden is me heilig bij bv trainen. Ik zit dan niet te wachten op belletjes, mailtjes of whatsapp. Daarbij - ik ken mijn paarden heel goed, vertrouw ze.... Ik ben nog van de generatie, die opgegroeid is zonder mobiel. Vind dat continu bereikbaar zijn of moeten kunnen bellen, soms bere-irritant. Hoe naar ook, dit ongeluk.... Ik voel me niet geroepen mijn telefoon continu bij me te dragen. Jij wel, nou, prima.