Bokt.nl

Suzanne F. schreef:

wph1 schreef:

Ik vind dat talent niet te koop is daarmee bedoel ik dat het niet zo is als je een paard/pony koopt die al Z gelopen heeft het ook met jou doet.
Dat ligt wel aan jou rijkunsten en hoe je ermee geholpen wordt.

Nee talent is niet te koop maar succes wel.
En daarom is er in de paardensport ook meer jaloezie dan bij het schaatsen bijvoorbeeld. Iedereen heeft hetzelfde pak en dezelfde schaatsen en daarom is de sport eerlijker.
Door een heel goed paard te kopen, veel les te nemen en de trainingsomstandigheden optimaal te maken, kan je succes in de paardensport kopen. En daar komt ook een groot stuk jaloezie vandaan. Met veel geld kan je dus veel bereiken in de paardensport. En nee, dat is niet eerlijk, dat klopt. Maar het is wel zo.

connepon85 schreef:

De vergelijking met Edward gaat er om dat hoe meer de ruiter vergelijkbaar is met jezelf, hoe sneller gevoelens als jaloezie en afgunst tevoorschijn komen.

Wat ik veel tegenkom in de discussie is de vergelijking met iemand waar je direct tegen moet rijden, maar dit gaat ook over als iemand goed presteert zonder dat je daar direct tegen hebt gereden. Dus als je stalgenoot blij door de stal loopt met een oranje rozet en dikke punten terwijl jij helemaal niet op wedstrijd bent geweest. Dan heb je niet verloren van diegene, maar toch kan het zo zijn dat je dan stiekem even baalt. Dat heeft er dan mee te maken dat je het winnen van die ander reflecteert op jezelf. Dat is de essentie van het verhaal.

pien_2010 schreef:

Daarnaast reed ik wedstrijden om te toetsen op een vreemd terrein voor vreemde mensen of ik goed bezig was met de dressuur van mijn paard. Dat is wat anders als de wedstrijd willen winnen, want dan moet je gewoon een ander ras kopen en niet met een merens aan komen. BIj ons startte gemiddeld rond de 30 paarden (echt mooi gefokte dressuur KWPN-ers zaten erbij) . De jury was heel streng waar ik altijd startte en van die 30 reden er 5 of 6 winst. Daar zat ik altijd bij. Dat vond ik genoeg en natuurlijk die ene keer dat ik eerste was met twee winstpunten was ik blij en super trots, maar daar deed ik het niet voor.

terpentijn schreef:

Nee, geen last van, maar ik WIL ook geen wedstrijden rijden, ik wil gewoon beter zijn dan mijn vorige zelf te paard... in dat opzicht ben ik wel ambitieus: ik probeer steeds mijn ruiter-zelf te verbeteren.

Wat mijn paard(en) betreft hoef ik ook geen ander: voor mij is mijn Bonte Jaopie (Tinker x Fries) goed genoeg, en voor mij de voor mij allermooiste, juist omdat het geen traditionele topknol van nature is, vind ik het al jaren top-leuk om met hem samen steeds boven onszelf uit te stijgen... onderling, niet in competitieverband.
En steeds weer eens de grenzen te verleggen, andere en onorhodoxe dingetjes uit te proberen....dat vind ik leuk, en hij ook. Da's een mooie uitdaging, die hoef ik niet af te meten aan wat een ander doet.

Zeker hou ik van uitdagingen... die vind ik eerdaags weer in mijn jonge nog onbeleerde merrie Bonte Khavanna, kijken wat "daar in zt", wat ze leuk vind wat ze goed kan, etc.

Ik vind de weg leuker dan het doel.

Als het doel "winnen van een ander" moet zijn, dan is dat niks voor mij.
Winnen van mijzelf, van wat ik de vorige keer deed, het dit keer beter doen, e dat samen met je paard, dat is voor mij het genot van met paarden omgaan en paardrijden.

Wedstrijden zeggen me wat dat betreft niks, al die regeltjes, stramienen, dat gekeurslijf... neuh.... mag iemand anders doen.

terpentijn schreef:

Bij mij staat plezier wel degelijk boven alles.

Ik haal geen plezier uit wedstrijdrijden , dat gedoe, die regels, en alles er om heen.
Ik ben een beetje een vrijbuiter, denk ik, dat verander je ook niet meer op mijn leeftijd.
O jazeker, ik hou beslist WEL van uitdagingen, lastige paarden (vastgereden, onmogelijk karakter), tweedehands honden (ik heb Dobermanns van de Dobermann Rescue) en nog zo wat, maar wel in een private sfeer.

Knutselen aan "moeilijke" dieren vind ik nou leuk. Vooral als ze daarna met een goede ruiter of baas weer verder kunnen door het leven.

Ieder z'n stiel.

En ieder HEEFT ook z'n stiel, denk maar aan het springpaard DeSjiem, waar de ruiter op een gegeven moment geen weg meer mee wist. Na "uitbesteding" aan een ander, kon die weer zeer succesvol gereden worden, niet iedereen kan of wil ales.

Voor mij is recreatief ook even spannend als wedstrijden, ook met mijn Dobers.
Het gaat om het plezier dat je over en weer hebt.

Dat het WINNEN (zoals in wedstrijden) nu het allerbelangrijkste zou zijn, tsja, dat heb ik nu eenmaal niet, ik heb in mijn beleving veel"gewonnen" als een dier weer fijn mee kan doen in de mensenmaatschappij. Met of zonder competitie-element.

terpentijn schreef:

Ter verduidelijking: ik heb ook helemaal NIETS op wel wedstrijdgerichte ruiters tegen, ik heb er genoeg in m'n omgeving zitten, voor een aantal daarvan heb ik het grootste respect, en heb ook enige tijd les gekregen van een hele bekende.
Dus dan weet je wel waar je staat met je training en je paard, whahaha... Het viel bepaald niet tegen, er is vaak genoeg op aangedrongen door deze en gene of ik ook niet eens zou willen starten, maar dat is echt niets voor mij, ik heb er gewoon de aard niet naar, en hou te veel van m'n vrijheid, en van gekke onorthodoxe dingen.

Maar het is toch ook geen heilig moeten. Ik heb ook zo mijn bezigheden op een wedstrijdgerichte paardenhouderij, waar ik o.a. de paarden zeer trainingsgericht longeer, in over- en weer spraak met diegenen die er op rijden, en leef echt mee met de resultaten die er op wedstrijden door hen behaald zijn.

Ik ben er zelf gewoon het "type niet voor,, heb helemaal geen competitiedrang ook, en ben allergisch voor "dit en dat moet volgens de regeltjes". Blegh.

Laat mij maar vrijbuitertje spelen en andermans paarden wedstrijdgericht behandelen en longeren, en hen aanmoedigen, dan kan ik daarna tenminste op mijn paard gaan freewheelen.

Morrow_Less schreef:

Ik ga niet mee in discussie, maar ga het onderwerp volgen.

Wel wil ik even toevoegen dat ik ook merk dat er veel vriendjespolitiek is, zeker bij de kleinere club wedstrijden. Sta je goed bij de jury, dan sta je goed op de scorelijst.

terpentijn schreef:

Nou ja, Janine 1990: meen je dat nou?
Dat er het voor jou "heel moeilijk te bevatten is" dat mensen gewoon THUIS paardrijden en totaal niet geinteresseerd zijn in wedstrijden?

Dat nu, is voor mij weer heel moeilijk te bevatten, het is toch gewoon een leuke sport voor ieder die zixch er toe geroepen voelt?

Ik ken zelf wedstrijdrijders die er thuis nog een paard op na houden die daar niet geschikt/niet goed genoeg vor is, en daarmee gaan ze dan lekker naar het bos, of besteden die uit aan een bijrijder.

Ieder diens eigen ding. Waarom zou het ene beter zijn dan het andere, er zijn genoeg ruiters en paarden die simpelweg niet geschikt zijn voor wedstrijdsport, nou en? Die doen dan gewoon iets anders (zoals ik).

Janine1990 schreef:

Maar iemand die mij emotioneel geraakt heeft op wat voor vlak dan ook, oef die gun ik het licht niet in de ogen. Des te beter ik me voel als ik diegene versla. Lol.