Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Ragdollcat schreef:Je moet ook begrijpen dat de manegehoudster heel erg boos is, dat er niet goed werd opgelet op de kinderen en dat ze daardoor een kind heeft doodgereden en dat komt heel hard aan.
Kan me voorstellen dat ze erom heel boos is. Want ze zit wel in een hele vervelende situatie en het is heel erg dat er een kind is doodgereden, terwijl het niet had gehoeven als een kind goed luisterde en niet zomaar overal heen zwerven en de begeleiders goed hadden opgelet.
En dan komen de ouders om de ponys vragen? Ik zou als "dader" er niet voor in de stemming zijn, echt niet.
git schreef:De rechtspraak is geweest. Dat hoeven wij niet nog eens over te doen. Wij hoeven het niet eens te zijn met rechter,ouder of chauffeur.
Hoe hier ook over gepraat wordt, de uitkomst is hetzelfde. Deze mensen zijn hun dierbaarste bezit kwijt, chauffeuse heeft een trauma. Overal verliezers.
Ik wens iedereen die met dit ongeluk te maken heeft sterkte met het verwerken van zo'n verdriet.
elainelouise schreef:Ragdollcat schreef:Je moet ook begrijpen dat de manegehoudster heel erg boos is, dat er niet goed werd opgelet op de kinderen en dat ze daardoor een kind heeft doodgereden en dat komt heel hard aan.
Kan me voorstellen dat ze erom heel boos is. Want ze zit wel in een hele vervelende situatie en het is heel erg dat er een kind is doodgereden, terwijl het niet had gehoeven als een kind goed luisterde en niet zomaar overal heen zwerven en de begeleiders goed hadden opgelet.
En dan komen de ouders om de ponys vragen? Ik zou als "dader" er niet voor in de stemming zijn, echt niet.
Nou als je als manegehoudster ponykampen organiseert dan weet je ook dat kinderen niet altijd even voorspelbaar zijn. De begeleiding heeft de taak om op de kinderen te passen.
Dus omdat je je als "dader" ontzettend rot voelt geeft dat meteen een vrijbrief om de ouders respectloos te behandelen? Terwijl hun netjes iets vragen waar manegehoudster ook gewoon netjes nee op had kunnen zeggen. Nee in plaats daarvan krijgen ouders een hele riedel aan beschuldigingen en beledigingen als antwoord? Dan heb ik geen medeleven meer met "dader".
Edit : als er zo iets verschrikkelijks gebeurd zou je toch graag samen met de ouders mee willen werken aan een waardig afscheid?
Tieneke schreef:Dat klopt, maar als de tegenpartij zelfs niet aanwezig was op de rechtzaak en gewoon helemaal niks heeft laten weten aan die moeder in al die jaren die nu verstreken zijn, weet ik niet of die andere kant er nog toe doet voor mij persoonlijk. Niets zeggen kan ook heel veel zeggen.
Tigra_ schreef:Dat de tegenpartij niets laat weten hoeft ook niet vreemd te zijn. Die heeft waarschijnlijk al een lading stront over zich heen gehad en is daar gewoon klaar mee. Je schiet er toch niets mee op om je verhaal te doen. Alleen de boel weer oprakelen.
eridinges schreef:Tigra_ schreef:Dat de tegenpartij niets laat weten hoeft ook niet vreemd te zijn. Die heeft waarschijnlijk al een lading stront over zich heen gehad en is daar gewoon klaar mee. Je schiet er toch niets mee op om je verhaal te doen. Alleen de boel weer oprakelen.
Ik vind dat getuigen van weinig respect. Je voldoet al niet aan de voorwaarden om eigenlijk een ponykamp te organiseren en dan kan er niet eens een spijtbetuiging af. Ik vraag mij eigen af hoe je het dan kan verwerken als je zoiets hebt veroorzaakt. Het moet voor beide partijen vreselijk zijn geweest.