Bokt.nl

**Geplaatst**: 27-09-13 09:02

Geplaatst: 27-09-13 09:02

mijn ouders hadden ook nooit iets met paarden en gingen ook nooit mee. Dat vond ik wel jammer want ik had vaak het gevoel dat ik er in mn kindertijd alleen voor stond. En dat was ook wel zo. Nooit geen steun of hulp van iemand.
Nu mijn dochter ook fanatiek rijd stop ik daar toch wel veel tijd in. gewoon omdat ik weet hoe ik het zelf ervaarde. Ze vind het altijd heel fijn als we met zn 2 op pad zijn met de paarden en kijkt er echt naar uit. Maar ik moet wel toegeven dat ik soms ook wel druk op dr leg. Meer in het stimuleren en nadenken hoe ze iest moet aanpakken. Ik vind het soms ook erg moeilijk om de grens te kennen van wanneer is het helpen en waneer is het druk.
Gelukkig ben ik niet zo iemand die langs de kant staat te schreeuwen maar als ze dr pony onterecht behandelt neem ik haar toch echt even apart. Ze moet leren van dr eigen fouten maar dit mag voor mij niet te koste van de pony gaan. Ik zou toch wel willen dat ik vroeger iemand had die mij daar ook op terecht wees. Maar ik heb dit helaas op de harde manier moeten leren.
Als ze op een dag zegt ik stop ermee zou ik dat heel erg vinden maar dan zeker haar keuze respecteren.

**Geplaatst**: 27-09-13 09:49

Geplaatst: 27-09-13 09:49

Ouders die geen snars verstand hebben van paardrijden en dan kun kind "begeleiden" vind ik het ergste wat er is. Maar wel ondertussen tegen de kinderen zeggen dat de pony hoog in de sport moet komen om zo de pony duur te verkopen.... ik kan daar met mijn verstand echt niet bij..... hoezo druk?

Het zijn vaak ook van die "pennyouders"

**Geplaatst**: 27-09-13 10:22

Geplaatst: 27-09-13 10:22

Mijn ouders snappen het vaak niet eens, dat ik graag naar het paard ga. Zeker me moeder houd me soms tegen omdat ze vind dat ik moet studeren.. Verschrikkelijk is dat. Maar het korfballen van me zusjes snapten ze wel.

**Geplaatst**: 27-09-13 10:31

Geplaatst: 27-09-13 10:31

bigone schreef:
Heb ik druk op mijn kinderen gelegd, jazeker, bij het rijden hoorde ook het mesten, hooien, poetsen enzenz. Ik zie zoveel kinderen die geen reet uit hoeven te voeren, pa en ma doen alles, pony staat zelfs al klaar als ze willen rijden. Op wedstrijden maakte het me niets uit hoe ze presteerden, als ze er maar niet de kantjes vanaf reden, presteren naar kunnen op dat moment was wat ik wel wilde zien. Zij wilden rijden, kregen alle kansen en goede dieren onder het zadel dan was drie keer in de week serieus rijden gevraagd. De andere dagen gingen ze de bossen in en was het lol trappen. Of ik er dan druk op heb gezet, jazeker maar dat kun je ook zien als een stuk verantwoording naar je sport en je dier. En ook naar je ouders die zich vaak veel ontzeggen om hun kinderen de sport mogelijk te maken.

Och bij mij op stal ook allemaal van die meisjes waarbij de moeder alles doet. Het enigste wat mijn moeder doet is mijn pony aaien en hopen dat ie haar niet gaat bijten. Mijn vader helpt me alleen met de trailer aankoppelen.

Ik zou hetzelfde doen als ouder. Je kind wilt een pony en dan moet ze er ook zelf voor zorgen ook.

**Geplaatst**: 27-09-13 10:36

Geplaatst: 27-09-13 10:36

bigone schreef:
Heb ik druk op mijn kinderen gelegd, jazeker, bij het rijden hoorde ook het mesten, hooien, poetsen enzenz. Ik zie zoveel kinderen die geen reet uit hoeven te voeren, pa en ma doen alles, pony staat zelfs al klaar als ze willen rijden. Op wedstrijden maakte het me niets uit hoe ze presteerden, als ze er maar niet de kantjes vanaf reden, presteren naar kunnen op dat moment was wat ik wel wilde zien. Zij wilden rijden, kregen alle kansen en goede dieren onder het zadel dan was drie keer in de week serieus rijden gevraagd. De andere dagen gingen ze de bossen in en was het lol trappen. Of ik er dan druk op heb gezet, jazeker maar dat kun je ook zien als een stuk verantwoording naar je sport en je dier. En ook naar je ouders die zich vaak veel ontzeggen om hun kinderen de sport mogelijk te maken.

Daar ben ik het wel mee eens. Naast "lol met je knol" wat zeker onontbeerlijk is voor een kind hoort een stuk verantwoordelijkheidsgevoel erbij. Zeker als een kind "in de paarden opgroeit" ik heb altijd een paard gehad, is het de gewoonste zaak van de wereld voor ze. En wordt het hebben van een paard minder gewaardeerd. Als mijn dochter wil rijden, hoort het stuk verzorging erom heen er gewoon bij. Het paard goed verzorgen, er lang genoeg uithalen. Daar ben ik heel streng op. Anders rijd ze niet. Hetzelfde geldt voor het rijden van wedstrijden. Als je wedstrijden wil rijden, dan hoort het stuk training daarbij. Als ze er met de pet naar gooit, dan kan ik net zo goed mijn geld (startgeld, reiskosten etc) door de plee trekken. Ben ik niet van plan. Dan geen wedstrijden.
Dat kun je als druk ervaren, maar ik vind het gewoon een stukje opvoeding.

**Geplaatst**: 27-09-13 10:37

Geplaatst: 27-09-13 10:37

Een beetje druk is niet zo erg lijkt me. Op school werken kinderen ook onder iets druk.
Wij dwingen onze kinderen niet paard te rijden, maar door hun keuze moeten ze ook leren omgaan met de consequenties daarvan.
Hoe de prestaties zijn is ons ergens om het even. Eerder dan dat vinden we het belangrijk dat de meiden een goed team vormen met hun paarden en dat alles veilig plaats kan vinden.

**Geplaatst**: 27-09-13 10:41

Geplaatst: 27-09-13 10:41

3timesmom schreef:
Gelukkig ben ik niet zo iemand die langs de kant staat te schreeuwen maar als ze dr pony onterecht behandelt neem ik haar toch echt even apart. Ze moet leren van dr eigen fouten maar dit mag voor mij niet te koste van de pony gaan.

O, zooo herkenbaar! Heeft mijn dochter ook een poosje gehad. Is overigens wel overgegaan toen ze wat serieuzer werd. Het heeft tussen mijn dochter en mij op dat punt ook wel even "gevlamd". Ik denk dat moeders/dochters daar allemaal wel mee te maken hebben. Ik denk wel dat je als paardrijdende moeder dat wel eerder ziet.

**Geplaatst**: 27-09-13 10:43

Geplaatst: 27-09-13 10:43

Ben zelf moeder van dochter van 9 . Voor mij is het belangrijk dat ze er plezier in heeft. Niks moet. Ben zelf ook een hobbyruiter. Ze moeten al zoveel, dus vind ik dat ze plezier moet hebben in haar hobby's.

**Geplaatst**: 27-09-13 11:12

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 27-09-13 11:12

Ik heb 3 kids en geen van 3en rijdt.
Mijn jongste is nu 11 en zij stapt af en toe een rondje en wil volgend jaar (zegt ze elk jaar...) meer gaan rijden.
Ik heb een Fjord staan waar ikzelf (bijna) niks mee doe, ik heb nu een bijrijdster die met haar 1x per week gaat lessen.

**Geplaatst**: 27-09-13 11:13

Geplaatst: 27-09-13 11:13

Brainless schreef:
Ik heb 3 kids en geen van 3en rijdt.
Mijn jongste is nu 11 en zij stapt af en toe een rondje en wil volgend jaar (zegt ze elk jaar...) meer gaan rijden.
Ik heb een Fjord staan waar ikzelf (bijna) niks mee doe, ik heb nu een bijrijdster die met haar 1x per week gaat lessen.

Niet stom bedoelt, maar waarom heeft u de Fjord nog als u er niks meer mee doet?

**Geplaatst**: 27-09-13 11:46

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 27-09-13 11:46

De Fjord heb ik gekocht als gezelschap voor mijn rijpaardje.
Die heb ik helaas in mei dit jaar moeten laten gaan.
Dus had alleen de Fjord, daar heb ik een welshje van 1 1/2 als gezelschap voor gekocht.

En waarom moet je verplicht wat met paarden doen? Ze heeft het hier prima.
Zelf kan ik niet volledig rijden en ze gaat ook wel eens voor de kar.

**Geplaatst**: 27-09-13 11:56

Geplaatst: 27-09-13 11:56

Brainless schreef:
De Fjord heb ik gekocht als gezelschap voor mijn rijpaardje.
Die heb ik helaas in mei dit jaar moeten laten gaan.
Dus had alleen de Fjord, daar heb ik een welshje van 1 1/2 als gezelschap voor gekocht.

En waarom moet je verplicht wat met paarden doen? Ze heeft het hier prima.
Zelf kan ik niet volledig rijden en ze gaat ook wel eens voor de kar.

Ik zelf zou het als paardje erg fijn vinden om lekker vaak uit de stal gehaald kunnen worden,
Maar ik zeg toch ook niet dat u paarden het slecht hebben? Het was alleen maar een vraag omdat ik zelf geen paard zou houden als ik er bijna niks mee doen omdat een paard vaak aardig veel kost!

**Geplaatst**: 27-09-13 12:00

Geplaatst: 27-09-13 12:00

Bij het manegerijden ging het goed(nou ja, behalve dan dat hij bepaalde zaken zelf niet leuk vond), daar ging het prima dat ik er wel was en hem steunde waar nodig, maar geen druk erop legde of me (vervelend) bemoeide met de lessen en proefjes.
Wat ik veeeeeeeeeeeeeeel lastiger vond, wat niet goed werkte, was zelf les geven aan mijn eigen zoon op de eigen paarden. Je eigen kind les geven is echt lastig, veel lastiger dan andermans kind les geven. Daar kwam "conflict" van, dus daar zijn we mee gestopt.

**Geplaatst**: 27-09-13 12:01

Geplaatst: 27-09-13 12:01

Mijn ouders hadden niet veel met paarden. M'n vader kwam wel eens kijken en m'n moeder was er bang voor.
Tegenwoordig durft ze dan wel oer het draad een appeltje of zo te geven hihi.

Nu ben ik zelf moeder, en heb m;n eigen kinderen vrij gelaten of ze wel of niet wilde gaan rijden.
De oudste wilde dat wel graag en is op les gegaan (nadat z'n vader er uiteindelijk vrede mee had, want die zag hem liever op voetbal gaan

Maar goed die had zelf niets met paarden en jaren een fanatieke voetballer geweest).
Hij kan leuk rijden, is rustig/relaxed en brengt dat ook over op de paarden. Heeft een paar keer wedstrijden gereden en deed dat goed.

Zijn zusje is later ook gaan rijden maar voor haar was het gewoon lekker lol met je knol.

Ondertussen zijn ze er beide mee gestopt. Tuurlijk vind ik dat jammer, maar het is hun keuze en ga daar niet moeilijk over doen!
Ik ga ze ook niet dwingen en stond ook niet vol commentaar langs de kant. Ook als ze eraf vielen bleef ik staan waar ik stond. Dat was voor de instructrice op dat op te lossen.

We hebben zelf een paardje waar de oudste heel af en toe nog eens op rijd, en ik moet zeggen dat ze een goede combi zijn samen. Maar als dit voor hem goed is, vind ik het prima zo en ga het niet pushen.
Zijn zusje is voor ons paardje nog te klein om zelfstandig te kunnen rijden en die mag af en toe lekker uitstappen. En daarmee is zij gelukkig.

Hun gelukkig = ik ook gelukkig.

**Geplaatst**: 27-09-13 12:04

Geplaatst: 27-09-13 12:04

marijacindy schreef:
Brainless schreef:
De Fjord heb ik gekocht als gezelschap voor mijn rijpaardje.
Die heb ik helaas in mei dit jaar moeten laten gaan.
Dus had alleen de Fjord, daar heb ik een welshje van 1 1/2 als gezelschap voor gekocht.

En waarom moet je verplicht wat met paarden doen? Ze heeft het hier prima.
Zelf kan ik niet volledig rijden en ze gaat ook wel eens voor de kar.

Ik zelf zou het als paardje erg fijn vinden om lekker vaak uit de stal gehaald kunnen worden,
Maar ik zeg toch ook niet dat u paarden het slecht hebben? Het was alleen maar een vraag omdat ik zelf geen paard zou houden als ik er bijna niks mee doen omdat een paard vaak aardig veel kost!

Mijn paardjes staan 24/7 buiten met de stal open.
Daarnaast heb ik ze thuis staan dat scheelt in de kosten en nee ze krijgt geen aandacht te kort hoor

**Geplaatst**: 27-09-13 13:45

Geplaatst: 27-09-13 13:45

Mamamier, jij boft maar met zo'n zus maar dat had ik al eens gezegd

Lesgeven aan je eigen kind is inderdaad lastig en zorgt snel voor conflicten. Nu ze op een paardenschool zit krijgt ze les van anderen maar in de vakantie's helpen wij haar toch vaak. Eerlijkheid naar het paard vind ik heel belangrijk en dat heb ik ook proberen over te dragen.

Zelf ben ik indertijd stiekem begonnen met paardrijden, op pony's van vriendinnen en op de manege schuin tegenover ons huis. Mijn moeder zag als verpleegkundige alleen maar de gevaren van het rijden. Toen ze merkten dat ik niet te stuiten was gaven ze toestemming maar ze zijn nooit echt enthousiast geworden alhoewel mijn moeder paarden stiekem wel leuk vond.
Veel, veel later heeft ze op haar oude dag nog wel eens achter onze ontsnapte Shetlander aangerend toen ze op de boerderij pastte toen ik weg was, stiekem was ze heel dol op hem

**Geplaatst**: 27-09-13 17:28

Geplaatst: 27-09-13 17:28

Babootje schreef:
3timesmom schreef:
Gelukkig ben ik niet zo iemand die langs de kant staat te schreeuwen maar als ze dr pony onterecht behandelt neem ik haar toch echt even apart. Ze moet leren van dr eigen fouten maar dit mag voor mij niet te koste van de pony gaan.

O, zooo herkenbaar! Heeft mijn dochter ook een poosje gehad. Is overigens wel overgegaan toen ze wat serieuzer werd. Het heeft tussen mijn dochter en mij op dat punt ook wel even "gevlamd". Ik denk dat moeders/dochters daar allemaal wel mee te maken hebben. Ik denk wel dat je als paardrijdende moeder dat wel eerder ziet.

Ik denk het ook babootje.
Als je zelf rijd kan je ook rijdig ingrijpen.

Ook met het verhaal over het uitmesten hierboven ben ik het zeker eens. Mijn dochter moet geregeld helpen in de stallen met uimesten en de zorg voor de paarden.
Ze bromt dan wel eens en dan zeg ik "ok dan stopt het hier". Maar dan kom ze toch wel een handje uitsteken. Poetsen moet ze ook zelf ik help enkel bij het vlechten en wassen.
Ze moeten ook leren verantwoordelijk te zijn voor hun dier.

**Geplaatst**: 27-09-13 18:00

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 27-09-13 18:00

Haha bij ons op stal zijn ook zat ouders die het paard staan te poetsen, vlechten en zadelen. Wat dat betreft ben ik echt een k.utkind naar mijn ouders. Ze mogen als ze willen de spullen uit mijn kast halen. Terugleggen vind ik al vervelend omdat het dan anders ligt dan ik wil. Maar poetsen, peeskappen omdoen of zadelen. Echt niet. Dan wordt ik echt chagerijnig. Vlechten al helemaal niet. Dan zit het niet zoals ik wil en dan reageer ik echt bitchy. Terwel wandelen enzo. Dat vind mijn moeder wel leuk om te doen en dat doet ze ook wel graag.

**Geplaatst**: 27-09-13 18:08

Geplaatst: 27-09-13 18:08

Nou, ik ben al een volleerde groom geworden inmiddels

Alles aangeven en terug aannemen op wedstrijd, voorlezen, foto's maken, controleren of alles mee is en ga zo maar door.

Vlechten doet ze zelf, ben ik niet zo handig in en poetsen, op- en afzadelen ook. Als ze thuis is mest ze zelf uit maar doordeweeks is ze er niet en dan moeten wij de paarden die thuis zijn verzorgen.

En ze verdient soms nog een centje bij om spulletjes voor haar paarden te kopen.

**Geplaatst**: 27-09-13 22:35

Re: Blog: De invloed van ouders op het rijden van hun kinderen

Geplaatst: 27-09-13 22:35

Mijn ouders hadden niets met paarden. Ja er stond een pony voor de deur die ooit voor mijn tante was gekocht. Maar verder moest ik het toch een beetje zelf uit zoeken. Tot mijn 14e heb ik rond gereden op mijn shet x ijslander. Lichtrijden leerde ik van een vriendin die op de manege reed. Later kreeg ik les van een vriendinnetje die mij vertelde wat ze in de les geleerd had. Op mijn 14e kocht ik met hulp van mijn ouders mijn eerste eigen pony. Ik ging toen ook werken om het voer en de smid te kunnen betalen. Na een jaar mocht ik wedstrijden gaan rijden. De avond van te voren maakte ik zelf al mijn spullen schoon en ging met mijn pony naar de club. Mijn proefje werd voor gelezen door een vriendin. En nee mijn ouders kwamen niet kijken. Dat heb ik altijd erg jammer gevonden. En houd ik nu ook zelf voor ogen bij mijn eigen kids. Ik houd niet van voetbal, mijn oudste zoon wel! Dus ik ga naar HEM kijken. En steun hem in zijn sport en vind het fantastisch om te zien hoe hij het doet. Dat heb ik zelf gemist. Misschien ben ik daarom wel zo fanatiek en gedreven.

**Geplaatst**: 27-09-13 23:03

Geplaatst: 27-09-13 23:03

Ik vind het ookg erg jammer dat mijn ouders zelf niet van paarden houden.
Ik heb na jaren zeuren een eigen paard gekregen, en daar ben ik ook zeker erg dankbaar voor.
Maar ze gaan nooit mee, en mijn vader dreigt er regelmatig mee om mijn paard te verkopen als hij denkt dat ik niet goed leer voor school. Ook zien ze alleen maar de gevaren in van het paardrijden. Ik heb een arabiertje en die wil nog wel is schrikken, mijn vader zag dat een keertje en dan krijg je meteen weer een verhaal dat je je paard niet onder controle hebt en het allemaal te gevaarlijk is. Ik had juist heel graa gehad dat mijn ouders ook van paarden hielden om de hobby samen te delen. :')

Laatst bijgewerkt door Valerievries op 27-09-13 23:09, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-09-13 23:06

Geplaatst: 27-09-13 23:06

Geen rasechte paarden liefhebbers en ook geen prijs en prestatie geile ouders.

Gewoon mensen die me steunen in wat ik wil. Die vroeger elke week bij de bakrand naar mijn manegeles keken en nu soms eens mee gaan en interesse tonen.
Die me écht niet elke week naar wedstrijden zouden rijden met de trailer

Laatst bijgewerkt door NeverGiveUp op 27-09-13 23:07, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-09-13 23:06

Geplaatst: 27-09-13 23:06

Nu ik een eigen paard heb moet ik bijna alles zelf regelen. Mijn ouders staan niet compleet achter mijn hobby. Mijn vader heeft een drukke baan dus heeft vrijwel nooit tijd of zin om 'savonds mee te gaan, mijn moeder vind mijn paard geweldig lief maar durft niks verder...
Soms steekt dat wel eens, met mijn broertjes gingen ze namelijk wel elke zaterdag trouw mee naar de voetbal...
Ook toen ik andere sporten beoefende, zoals volleybal of dansen stonden ze nooit aan de kant te kijken.
Toen ik nog in de manege les kreeg op manege pony's deed me dat wel eens pijn dat altijd ouders mee gaan en hun kind bemoedigen wanneer het eraf valt,
ik heb het allemaal zelf gedaan en dat doe ik nu nog steeds. Steek mijn zakgeld in maar 1 ding, en dat is mijn paard en ook nog eens mijn allerbeste vriend.
Ik ben onwijs dankbaar dat ze mij uiteindelijk toch een eigen paard gunden, ik vind het heerlijk om mijn hoofd leeg te maken in het bijzijn van me maatje en lekker te scharrelen op stal en lekker te rijden.

Aan de andere kant.... hoevaak zie je niet op wedstrijd terreinen jankende meiden waarbij het rond rijden niet lukt in de proef of ring. Dan is het de pony zijn schuld en het enige wat ze roepen is pappie pappie...
Of paarden die gemept en geslagen worden en ouders roepen: "Naar de slager dat kun je!" En dan nog niet gesproken over de zure gezichten die bij de trailer staan tijdens het afzadelen wanneer ze buiten de prijzen vallen, en ouders die dan tekeer gaan tegen hun kind dat als ze niet in de prijzen kunnen rijden die pony verkocht kan worden.
En graag of niet, paardrijden is een kaksport, ik loop regelmatig in de EJ en daar liggen soms kinderen op de grond te krijsen omdat ze die ene bodywarmer of dekje niet mogen hebben van hun pa of ma.
Ik ben blij dat me dat is bespaard gebleven.... uiteraard blijven de ouders die zich normaal gedragen en hun kind gewoon ondersteunen en zelf ook dingen laten kopen daarbuiten.

Maar ik weet wel, als ik later een zoon of dochter krijg en die wil volleyballen, paardrijden, tennissen of welke andere sport dan ook, dan zou ik me echt inzetten en interesse tonen voor hun bezigheid. Gewoon lekker erbij zijn, laten weten dat je er bent en een complimentje van dat deed je goed !WAt ik al zei mijn ouders staan nooit aan de zijlijn, hebben ze nooit gedaan en soms doet dat best pijn. Wellicht komt dat ook omdat sporten niet een levensdraad is in ons gezin, het moet namelijk niet, je doet maar wat je leuk vind is het meestal..

**Geplaatst**: 28-09-13 11:21

Geplaatst: 28-09-13 11:21

Ik ben echt super blij met alles wat mijn ouders voor mij en mijn zusje gedaan hebben mbt de paarden! Ze hadden zelf helemaal niets met paarden en paardrijles was eigenlijk te duur en gevaarlijk dus mocht ik pas op les toen ik 10 jaar was. Maar toen ze daarna zagen hoeveel lol wij ervan hadden hebben ze alles gedaan wat ze konden. Anderhalf jaar later kregen we onze eerste eigen pony al. Wij hadden weinig ervaring en mijn ouders wisten niets van paarden, maar ze hebben wel eerst hoe geregeld dat we op hulp van stal konden rekenen. Daarnaast mocht ik meteen drie keer in de week lessen, waaronder een privé les en een keer les op een andere manege, zodat ik ook nog andere paarden zou rijden.
Ze wilden ons altijd naar ponykampen brengen met de trailer of naar een wedstrijdje. En als het donker was brachten ze ons altijd naar de pony.
Toen ik 16 werd hebben ze me ook gedeeltelijk geholpen met het kopen van een tweede paard. Toen kwam er ook een andere auto en een eigen trailer (die huurden we tot dan toe altijd).

Ik heb echt niets te klagen gehad, mijn ouders hebben echt altijd alles gedaan wat ze konden.
Natuurlijk vond ik het soms wel jammer dat ze niet konden helpen, maar ze wilden altijd kijken en luisteren. En ik was wel eens jaloers op meisjes die veel jonger waren dan ik en elke week op wedstrijd mochten. Ik dacht altijd dat ik te laat begonnen was met rijden om nog goed te worden. En bij ons zat er een maximum aan van eens per maand dat mijn ouders op wedstrijd wilden gaan. Wat betekende 6x per jaar voor m'n zusje en 6x per jaar voor mij. En we moesten dan zelf de startkaart betalen. Dat vonden m'n zusje en ik allebei teveel geld voor die paar wedstrijden dus hebben we nooit officiële wedstrijden gereden. Dat is het enige wat ik jammer vond. Maar als dat alles is, ik had ook geen ouders willen hebben waarvan ik verplicht elke week op wedstrijd moest en serieus moest trainen en die mijn pony verkocht zouden hebben als ik er een beetje te groot voor was..

**Geplaatst**: 28-09-13 11:29

Geplaatst: 28-09-13 11:29

connepon85 schreef:
@Percy zo heb ik het dus met mijn vader. Het is niet zo dat hij asociaal staat te schreeuwen, maar ik weet dat hij ook heel graag ziet dat ik goed presteer en ook erg blij wordt als ik goed scoor. Ik weet van mezelf dat ik mede daardoor goed wil presteren en niet graag fouten maak.

Ik had geen betrokken ouders toch was ik van mezelf altijd de lat hoger aan het leggen en wilde ik geen fouten maken.

Ik vind het jammer dat ik geen betrokken ouders had, het doorzettingsvermogen en de wil was er er genoeg.
Maar als je dan alleen maar paarden rijd van andere mensen die meteen verkocht worden als ze fijn lopen kom je nooit eens echt verder.
Mijn eigen paard heb ik dan ook pas kunnen kopen toen ik in de 20 was en al even een baan had.
Geld had voor de stalling, voor zelf een auto en trailer te kopen.
Dat eerste eigen paard reed ik ook meteen naar het Z.
En dan blijf ik het jammer vinden dat ik geen gave pony tijd heb gehad dit ook te kunnen doen.

Nomineer dit bericht ×