haan schreef:Ik lees hier met verbazing hoe mensen (te) gek zijn met hun dieren. Huisdierenbegraafplaats gaat me te ver, mijn katten worden gecremeerd als ze dood gaan, omdat ik ze 1. niet in de tuin wil laten rotten en 2. niet in de container van de dierenarts wil achterlaten. Een beetje waardig afscheid mag best, maar een urn of sierraad met as,dat gaat me te ver.
Mijn paard ben ik nog niet over uit, maar ik hoop pas dat ik daar over 20 jaar een antwoord op moet verzinnen, maar die 5 speciekuipen met as hoef ik ook weer niet in de tuinLia_ schreef:Wat ik me afvraag, krijg je dan na de crematie 5 speciekuipen met as mee naar huis?????
Hoezo "te gek"met hun huisdieren? Denk dat dit voor iedereen anders is. Ik ben trots op mijn sierraad, en dat ik mijn maatje symbolisch gezien heel de dag bij me heb. Blijkbaar heb je zelf geen idee om hoeveel as het gaat. Maar van een groot paard blijft maar weinig over. Een tuintje ermee bezaaien gaat je net niet lukken.
Doet me meer zeer dan dat ik dacht als mensen je eigenlijk voor belachelijk uitmaken als je voor je eigen gevoel iets goed doet.
dat gaat me te ver.
Idem dito voor dure operaties of behandelingen voor een ouder paard of eentje zonder kans op volledig herstel (niet meer geschikt voor werk). Alsof het niet genoeg is dat je achterblijft met al je verdriet na het verlies van je dierbare vriend... Het laatste wat je dan kan gebruiken is mensen die geen respect hebben voor jouw rouwproces. Ik heb er geen probleem mee dat mensen zeggen nooit zoveel geld te willen uitgeven aan dergelijke dingen: dat is hun goed recht. Maar accepteer dan omgekeerd dat anderen ook het recht hebben het wel te doen...
En wat luchtige opmerkingen moet zeker kunnen.