upendo schreef:Omdat het wel zo moet zijn dat je zelf in moet kunnen en durven zien dat je niet alles kan redden voor je je andere taak hebt afgerond.
Klopt absoluut. Maar soms is dat moeilijk en moet je door een mentaal proces om dat los te kunnen laten. En als het al lukt, maar je wordt dan vervolgens er rechtstreeks weer mee geconfronteerd, moet je weer door de strijd.
Ik weet dat, want ik ervaar dat zelf zo.
upendo schreef:Ik heb zelf met eigen ogen gezien hoe sommige paarden in andere werelddelen eraan toe zijn, maar als je alles wil redden, ga je uiteindelijk samen met je paarden ten onder omdat je teveel wil doen binnen een te korte tijd.
Je hebt wederom gelijk, maar ik denk dat jij daar al beter mee om kunt gaan dan ik.
upendo schreef:Ik vind de opzet van de stichting in de grondslag goed, begrijp me niet verkeerd als dat ondergesneeuwd was, maar ik denk dat het beter is om het voor nu klein te houden tot je gefixt hebt hoe je met het geld omgaat en als er een opbouwende lijn zit in de financiën.
Maak daar een beleidsplan voor.
Dus zorg ervoor dat de paarden die goed weg kunnen ook daadwerkelijk weg gaan.
Als ze te lang blijven, desnoods gratis, want elke mond om te voeden is er één, als er één weg in is er de mogelijkheid voor een ander.
Daar heb je ook weer gelijk in. Als je de kosten naast elkaar legt, en die lopen alleen maar op hoe langer je een paard houdt dat je niet kunt verkopen. Daar hoef je geen boekhouder voor te zijn. Het is de reden waarom ik zelf afgelopen jaren geen veulens gefokt heb. Maar dit jaar ga ik het weer doen, en ik kan het dan ook áánhouden.
upendo schreef:En wees realistisch genoeg om te zien wanneer het niet gaat.
Bijvoorbeeld het paard met vergroeide benen. Misschien mag hij dan heel gelukkig OGEN (vermenselijken van gevoelens), de meeste paarden lopen door de pijn heen omdat het vluchtdieren zijn en ze anders ten onder gaan. Zoek daar een passende oplossing voor. In de eerste plaats ook een plek ergens anders, zoals bijvoorbeeld een bokker zoals Rocymax die daar de plek en tijd voor heeft. Als dat niet gaat, tsja, misschien dan inslapen.
Want inslapen is misschien nog wel de betere oplossing.
Het is heel hard. Maar ook hierin ben ik het met je eens. Voor dat ene paard komt een ander paard in plaats dat meer kans heeft, en waarbij je sneller uit de kosten kunt komen.
upendo schreef:Voor mijn gevoel zou de meest ideale situatie een stichting zijn tot maximaal 80/90 paarden en dat moet dynamisch zijn. Zorg ervoor dat de paarden die binnenkomt een toekomst hebben en door kunnen naar Nederland bijvoorbeeld. En dat hoeven echt niet puur prachtige PRE's te zijn, maar wel dieren die een toekomst hebben hier of op een betere plek in Spanje te zijn. Hoe cru het ook is, je moet keuzes kunnen en durven maken.
En dan mag het misschien zo zijn dat je zo'n dier bij de handelaar laat staan, maar als jij eerst kosten maakt om een dier aan te schaffen van een handelaar en vervolgens meteen in laat slapen.. Het is nobel, dat zeker en het is ook humaan, maar zo houd je het probleem wel in stand en is er veel geld verloren gegaan wat ook aan paarden gegund kunnen worden van bijvoorbeeld particulieren die inderdaad huilend aan die poort staan omdat ze het onderhoud niet meer kunnen betalen.
Goed geargumenteerd.
Nu heb ik niets meer in te brengen.