Bokt.nl

calippe schreef:

upendo schreef:

Ben ik met je eens, maar bij die eigenschappen komt 'realisme' ook om de hoek kijken.

Als je merkt dat je te weinig geld binnen blijft krijgen..
Kijk dan naar andere oplossingen. In plaats van aandacht te vragen om meer geld te verdienen kun je ook kijken naar manieren om geld te creëren.

Nou, en die oproep kan misschien ook wel een vraag zijn naar een manier om het te bewerkstelligen, op wat voor manier dan ook. Eenvoudig zal het niet zijn.

En realiteit kan soms zo hard zijn dat je het niet kunt accepteren. En dan wordt realisme des te moeilijker. Ik snap dat wel.

cavaletti schreef:

Deze stichting is volgens mij uit emotionele gronden ontstaan. Bij toeval zijn ze via via gewezen op een aantal zwaar verwaarloosde paarden. Je word niet op een dag wakker en denkt..... vandaag ga ik een paard/hond redden, daar heb ik nou echt zin in.... Je probeert in dit geval een paard te redden omdat je emoties/gevoelens zeggen dat je het dier zo niet kunt laten staan/liggen.

Ik zou juist blij zijn als een stichting als deze zijn "zakelijke" kanten niet echt op een rijtje heeft want dan weet ik in ieder geval dat het niet met voorbedachte rade is geweest om geld los te peuteren bij mensen want tenslotte begin je zoiets omdat het op je pad komt en niet omdat je al een heel uitvoerig bedrijfsplan hebt liggen.

Van het een komt het ander, er melden zich steeds meer zorgelijke gevallen van verwaarlozing en nee zeggen is in zo´n geval niet aan de orde want je probeert te redden wat je redden kunt. In het begin doe je zoiets met eigen financiële middelen en ben je blij als je er "weer eentje" kunt redden. Dan worden je eigen financiële middelen minder en probeer je steun te krijgen bij vrienden, bekenden en via via. Weer ben je blij met elke cent zodat er weer een nieuw treurig geval gered kan worden. Later als er steeds meer mensen bij je aankloppen met adressen van verwaarloosde dieren en je merkt dat je wel alles graag wilt opvangen maar je eigen familie/bedrijf er financieel onder lijdt of je eigen paarden dan ga je denken..... misschien is er iemand van de buitenwereld die ons wil helpen.

Geloof me zoiets overkomt je en je probeert wat je kunt: Het gaat in mijn ogen hier niet om geld klopperij van ons tere zieltjes. Nee deze mensen doen wat ik precies hetzelfde zou doen. Een dier redden van een leven wat je niemand gunt. Allemaal mooi gepraat van sommige mensen die maar roepen "beter af bij de slacht..." of " het is een druppel op de hele emmer" Tja maar als iedereen zo denkt dan word het leed alleen maar erger. Een paard/hond kiest er niet voor om door een eigenaar te worden verwaarloosd en die er dan nog steeds probeert een slaatje uit te slaan. Nee een dier laat het allemaal maar toe hoe wij mensen alles en iedereen om ons heen vernietigen. Wees blij dat er nog mensen zijn die zoveel tijd, geld en emotie steken in een door de medemens kapot gemaakt wezen.

Natuurlijk zijn sommige paarden beter af als ze uit hun lijden verlost worden, maar ook dit doet deze stichting. Ze laten een "onredbaar" geval niet liggen maar laten het op humane wijze inslapen. Ook dit kost geld want een dierenarts werkt echt niet voor niks. Maar aan hun lot overlaten en een verschrikkelijke dood laten sterven doe je gewoon niet dus moet er iemand wat doen.

En natuurlijk zijn er stichtingen, mensen oid die het misbruiken en van ons geld willen aftroggelen maar ik geloof werkelijk niet dat het in dit geval aan de orde is.

Ik denk dat wij ons allemaal niet realiseren hoeveel werk het is om naast je werk, huishouden enz. nog eens zoveel paarden te verzorgen waarvan bijna allemaal extra zorg nodig hebben. Dan nog eens op alle meldingen van verwaarlozingen afgaan met de auto, soms honderden kilometers weg.
Stel dat er eens een paar euro overblijft dan gun ik het die mensen enorm omdat waarschijnlijk die ene Euro die overblijft weer geïnvesteerd word in iets nuttigs om hun werk voort te kunnen zetten.

rocymax schreef:

cavaletti schreef:

Deze stichting is volgens mij uit emotionele gronden ontstaan. Bij toeval zijn ze via via gewezen op een aantal zwaar verwaarloosde paarden. Je word niet op een dag wakker en denkt..... vandaag ga ik een paard/hond redden, daar heb ik nou echt zin in.... Je probeert in dit geval een paard te redden omdat je emoties/gevoelens zeggen dat je het dier zo niet kunt laten staan/liggen.

Ik zou juist blij zijn als een stichting als deze zijn "zakelijke" kanten niet echt op een rijtje heeft want dan weet ik in ieder geval dat het niet met voorbedachte rade is geweest om geld los te peuteren bij mensen want tenslotte begin je zoiets omdat het op je pad komt en niet omdat je al een heel uitvoerig bedrijfsplan hebt liggen.

Van het een komt het ander, er melden zich steeds meer zorgelijke gevallen van verwaarlozing en nee zeggen is in zo´n geval niet aan de orde want je probeert te redden wat je redden kunt. In het begin doe je zoiets met eigen financiële middelen en ben je blij als je er "weer eentje" kunt redden. Dan worden je eigen financiële middelen minder en probeer je steun te krijgen bij vrienden, bekenden en via via. Weer ben je blij met elke cent zodat er weer een nieuw treurig geval gered kan worden. Later als er steeds meer mensen bij je aankloppen met adressen van verwaarloosde dieren en je merkt dat je wel alles graag wilt opvangen maar je eigen familie/bedrijf er financieel onder lijdt of je eigen paarden dan ga je denken..... misschien is er iemand van de buitenwereld die ons wil helpen.

Geloof me zoiets overkomt je en je probeert wat je kunt: Het gaat in mijn ogen hier niet om geld klopperij van ons tere zieltjes. Nee deze mensen doen wat ik precies hetzelfde zou doen. Een dier redden van een leven wat je niemand gunt. Allemaal mooi gepraat van sommige mensen die maar roepen "beter af bij de slacht..." of " het is een druppel op de hele emmer" Tja maar als iedereen zo denkt dan word het leed alleen maar erger. Een paard/hond kiest er niet voor om door een eigenaar te worden verwaarloosd en die er dan nog steeds probeert een slaatje uit te slaan. Nee een dier laat het allemaal maar toe hoe wij mensen alles en iedereen om ons heen vernietigen. Wees blij dat er nog mensen zijn die zoveel tijd, geld en emotie steken in een door de medemens kapot gemaakt wezen.

Natuurlijk zijn sommige paarden beter af als ze uit hun lijden verlost worden, maar ook dit doet deze stichting. Ze laten een "onredbaar" geval niet liggen maar laten het op humane wijze inslapen. Ook dit kost geld want een dierenarts werkt echt niet voor niks. Maar aan hun lot overlaten en een verschrikkelijke dood laten sterven doe je gewoon niet dus moet er iemand wat doen.

En natuurlijk zijn er stichtingen, mensen oid die het misbruiken en van ons geld willen aftroggelen maar ik geloof werkelijk niet dat het in dit geval aan de orde is.

Ik denk dat wij ons allemaal niet realiseren hoeveel werk het is om naast je werk, huishouden enz. nog eens zoveel paarden te verzorgen waarvan bijna allemaal extra zorg nodig hebben. Dan nog eens op alle meldingen van verwaarlozingen afgaan met de auto, soms honderden kilometers weg.
Stel dat er eens een paar euro overblijft dan gun ik het die mensen enorm omdat waarschijnlijk die ene Euro die overblijft weer geïnvesteerd word in iets nuttigs om hun werk voort te kunnen zetten.

Ik kan me hier helemaal in vinden als ik 100 % zeker zou zijn dat het zo echt gaat, in het begin misschien wel, maar wat van al die arme stakkers van de handelaren die ze opkopen?? Dáár gaat het me om, om die vizieuze circel.En om het feit dat er geen openbaarheid van de boeken is, de balansen ed. Een stichting is verplicht om daar openheid van zaken in te stellen. en danvind ik heteen beetje zwak excuus dat ze geen goede bedrijfsvoering hebben, tja....

Gini schreef:

Van het een komt het ander, wat je zegt. En voor je het weet groeit het je zo boven het hoofd dat wat je doet niet meer zomaar onder de noemer "goed" valt. Net zoals een vrouw hier in de buurt. Die had twee katten van haarzelf. Op een dag neemt ze twee zwerfkatten op. En voor je het wist stond ze bekend als kattenopvang. Eerst brachten ze haar nog zwerfkatten, maar al snel dumpte men ook gewone huiskatten waar men geen tijd en zin meer had bij haar. Want zij ving ze gratis op, bij een asiel moet je betalen. Op den duur had ze zoveel katten (ik heb nooit het exacte aantal geweten) dat het haar eigenlijk te veel werd. Maar stoppen of inbinden zou ze niet, want die arme katjes hadden haar nodig.
Weet je hoe het verhaal is afgelopen? De dierenbescherming heeft daar heel veel katten moeten weghalen omdat ze ze zelf verwaarloosde. Ongewild uiteraard, ze deed het uit naïef idealisme, maar daar hebben de katten geen boodschap aan. Kittens met niesziekte, volwassen katten met vlooien, ongecastreerde mannetjes, enz enz.

Niet alles wat goed bedoeld is, is goed. Of met een cliché "the road to hell is paved with good intentions."

chelle_dora schreef:

Je hoeft het dier niet te laten lijden, maar je hoeft ook het dier niet op te kopen van de handelaar en het zo in stand houden; dan weet je dat je de komende 10 jaar nog hetzelfde blijft doen en daarmee de échte paarden in nood moet laten staan, omdat de handelaar je te slim af is iedere keer. Is dat nou een oplossing, is dat dan het redden van paarden?

Het begin is gewoon om niet meer van die handelaren te kopen. Ja, dan gaan er paarden dood, maar als ik lees dat ze 'geredde' paarden alsnog gelijk inslapen of na een week inslapen, zijn ze net zo goed dood. En dat paard heeft die week echt niet door dat ie 'gered' is hoor, het enige goede gevoel is voor jezelf, niet voor het paard.

Ze hebben niet meer ruimte en geld voor nog meer paarden, dus zijn ze direct in nood? Ik heb ook niet meer ruimte en geld voor nog 5 paarden, wie helpt mij, ik vind ook dat ik in nood ben omdat er wel wat paarden zijn die ik een rustige oude dag wil bieden, maar zo werkt het echt niet.

cavaletti schreef:

Er bestaat voor honden en katten nog een asiel, voor paarden niet eens geloof ik. En waarom zou je het zo snel opgeven door te zeggen" het groeit boven mijn hoofd" Je geeft het niet zo snel op. Er komt altijd wel weer een donatie of iets positiefs op je weg. Liever iemand die het tenminste probeert om het beste te doen dan iemand die bij voorbaat als zegt........ het heeft toch geen zin. Nee hoor dan liever alles proberen en doorgaan tot je omkiept dan opgeven.

Gini schreef:

cavaletti schreef:

Er bestaat voor honden en katten nog een asiel, voor paarden niet eens geloof ik. En waarom zou je het zo snel opgeven door te zeggen" het groeit boven mijn hoofd" Je geeft het niet zo snel op. Er komt altijd wel weer een donatie of iets positiefs op je weg. Liever iemand die het tenminste probeert om het beste te doen dan iemand die bij voorbaat als zegt........ het heeft toch geen zin. Nee hoor dan liever alles proberen en doorgaan tot je omkiept dan opgeven.

Wie spreekt over opgeven?
Ik heb het over realistisch blijven. Als je geld en plaats hebt om 30 paarden te redden, dan red je 30 paarden. Geen 50.

cavaletti schreef:

Ja je hebt gelijk als je op zo´n moment logisch kunt denken. Maar op het moment dat je voor een geval van echte verwaarlozing staat dan overheerst je emotie en gevoel en niet je logica. Ik denk dat als wij in een weide een echt treurig geval zien staan dat geen van ons beide deze laat staan. Je gaat voor een oplossing en of dat dan inslapen is of een tehuis dat maakt niet uit maar ik kan me niet voorstellen dat je er zo bij weg kunt lopen.

chelle_dora schreef:

cavaletti:

Maar ik ben ontzettend blij dat je selectief leest, ik denk dat je een goede zou zijn voor de stichting, je past precies in hun bedrijfsplan; we redden NU alle zielige paarden, tegen de hoofdprijs van de handelaar, want dan kunnen we lekker slapen vannacht.

lady62 schreef:

Als ik een verwaarloost paard aantref broodmager en ellendig dan neem ik hem niet mee nee.
Ik spreek de eigenaar erop aan want die is en blijft de enige verantwoordelijke.
Ik zou kunnen aanbieden om mee te helpen een oplossing te zoeken maar laat niet de verantwoording op mij afschuiven zodat ik emotioneel bij paardje 50 kapot ben.

En voor zo'n paardje betalen geen haar op mijn hooft die erover denkt.

upendo schreef:

Ohhh ja. Nu herken ik je!
Ik zal de discussie wat betreft dieren boven mensenlevens maar niet beginnen.

Dan snap ik dat je zo pro bent.

upendo schreef:

Nee hoor, je begint zelf toch over nutteloze weeshuizen in ethiopie? Ik niet hoor. Maar die keer dat je me zo ernstig aanviel vergeet ik niet snel.

Dan weet ik wat ik aan je heb.