Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly


Ik heb zelf een paard gehad dat enorm veel pijn heeft gehad. Een paard dat ONTZETTEND veel pijn heeft, gaat zich niet zo maar laten berijden omdat zijn eigenaar dat zo maar wil. Het is en blijft een paard! Elk paard dat pijn heeft, zal zijn ruiter er dan afbokken. En blijft niet vrolijk een parcour rond lopen 
Dat mag ie wel. Maar niet wanneer de volle zon schijnt, s'nachts of s'morgens vroeg kan dat helemaal geen kwaad. Heb je ooit dat paard gekent dat allergisch was aan gras? Als het beest één grassprietje zag. Kreeg hij aanvallen, en ook DAT paard leeft nog. Vindt je dat dan niet een ietsiepietsie erger? Brandwondes zijn erg. Ze zouden niet mogen gebeuren, maar het gebeurd helaas. En pas als je in die situatie zit weet je waar over je praat.
Arabiertje* schreef:Je vergeet één ding Slimmerik. Pacha is een bloedpaard, een paard laten weg kwijnen wegens brandwondes is ook geen oplossing.
Arabiertje* schreef:Een paard dat ONTZETTEND veel pijn heeft, gaat zich niet zo maar laten berijden omdat zijn eigenaar dat zo maar wil. Het is en blijft een paard! Elk paard dat pijn heeft, zal zijn ruiter er dan afbokken. En blijft niet vrolijk een parcour rond lopen


Arabiertje* schreef:Omdat ik weet hoe een paard reageerd op pijn.Ik heb zelf een paard gehad dat enorm veel pijn heeft gehad. Een paard dat ONTZETTEND veel pijn heeft, gaat zich niet zo maar laten berijden omdat zijn eigenaar dat zo maar wil. Het is en blijft een paard! Elk paard dat pijn heeft, zal zijn ruiter er dan afbokken. En blijft niet vrolijk een parcour rond lopen
@IMJ: Niet meer buiten mocht?Dat mag ie wel. Maar niet wanneer de volle zon schijnt, s'nachts of s'morgens vroeg kan dat helemaal geen kwaad. Heb je ooit dat paard gekent dat allergisch was aan gras? Als het beest één grassprietje zag. Kreeg hij aanvallen, en ook DAT paard leeft nog. Vindt je dat dan niet een ietsiepietsie erger? Brandwondes zijn erg. Ze zouden niet mogen gebeuren, maar het gebeurd helaas. En pas als je in die situatie zit weet je waar over je praat.

Sharitje schreef:tjoppie schreef:Elke beenbreuk heeft kans op herstel. Alle blessures hebben kans op herstel. Alles heeft kans op herstel.
al is het maar 1%
Elke beenbreuk heeft kans op herstel?? Zal ik hier eens een foto plaatsen van mijn paardje zijn beenbreuk? Ik denk wel dat je anders zal spreken hoor Tjoppie...
Als je ergens niet zeker van bent of je hebt er geen ervaring mee, zwijg er dan over, dat is mijn mening!
on-topic: fantastisch dat dit paard er terug 'doorgekomen' is maar ik zou het mijn dieren inderdaad niet willen aandoen, hoe erg ik het ook zou vinden...
Beestje moet een ENORME lijdensweg achter de rug hebben...
edit: ook ik heb mijn vorig paard 2 koliek-operaties 'aangedaan' waarbij ik hem toch moeten laten inslapen heb 3 weken na de laatste (lees topic in onderschrift) en zelfs hierbij heb ik nog steeds het gevoel dat ik egoistisch ben geweest om hem die 2e operatie aan te doen...
Mijn meisje, 4jaar geworden. Arabiertje* schreef:Ik begrijp je wel hoor. Je hebt een punt over het feit dat een dier hard kan zijn, maar pijn is altijd harder als de geest zelf... Wij mensen, mogen paarden niet vergelijken met ons. En ik vindt ook niet dat we dit moeten doen als wij brandwondes hebben. Want als wij dit hebben, dan treuren we over de toekomst, over ons uiterlijk, over de levenslange revalidatie.
Een paard kan zo niet denken, een paard onthoud wel. Maar denkt niet na over wat er morgen zal gebeuren maar leeft van dag tot dag. Of ben ik daar dan fout in?
IMJ schreef:Arabiertje* schreef:Ik begrijp je wel hoor. Je hebt een punt over het feit dat een dier hard kan zijn, maar pijn is altijd harder als de geest zelf... Wij mensen, mogen paarden niet vergelijken met ons. En ik vindt ook niet dat we dit moeten doen als wij brandwondes hebben. Want als wij dit hebben, dan treuren we over de toekomst, over ons uiterlijk, over de levenslange revalidatie.
Een paard kan zo niet denken, een paard onthoud wel. Maar denkt niet na over wat er morgen zal gebeuren maar leeft van dag tot dag. Of ben ik daar dan fout in?
Ik denk juist dat de meesten hier paarden niet vergelijken met de mens.
Het paard zal niet dankbaar zijn maar getraumatiseerd. Hij heeft iets vreselijks meegemaakt. Daarna voortdurend pijn gehad. Elke dag. Hij heeft geen idee over de toekomst, hij leeft in het nu en nu heeft ie pijn. Hij gaat door want daar zorgen wij wel voor.
Ik denk dan, als je daarvoor kiest, hem te laten revalideren, gun hem dan iig het 'paard zijn'.
En dat ie dan verbrande kindertjes troost moet bieden is heel leuk voor de kinders maar niet voor het dier.
En of Pacha als ie zou kunnen kon kiezen tussen een vrij bestaan of springwedstrijden doen en weinig tot geen sociale contacten met andere dieren, daar zal ie niet over nadenken. Voor hem is het gewoon zo. Maar mijn geevoel zegt dat ie gelukkiger zou zijn binnen een kudde.. En m.i. verdient een dier dat na zo'n traumatische ervaring.


Arabiertje* schreef:Ik wil gerust een filmpje plaatsen van zijn laatste parcour.
Daarom is die beweging ook net zo belangerijk. Om de huid ook soepel te houden, Pacha heeft ook mogen revalideren. Maar hij werkt graag, heeft er plezier in.
Ik heb mijn arabier ook op pensioen gezet omdat ik niet meer op hem durfde te rijden. Ik heb hem uiteindelijk verkocht omdat ik zag dat hij zich verveelde en Zardo is er 15. Pacha is er nu 7... Dan kan een paard zich wel sterk houden, of de pijn niet laten zien. Maar als die brandwondes zoveel pijn doen, dan zal hij ook niet leuk een foutloos parcour springen toch?