Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-05-11 06:48

Geplaatst: 12-05-11 06:48

ik vind het ook zo dubbel. Prachtig dat het dier nog leeft, dat ze er zoveel voor over heeft. Maar wat een weg moet het daarheen geweest zijn...

**Geplaatst**: 12-05-11 07:08

Re: Zeer ernstig verbrand paard na twee jaar weer hersteld

Geplaatst: 12-05-11 07:08

Tita, er zit nogal een verschil tussen koliekaanvallen, zelfs al komen die regelmatig, dan een paard dat zo gruwelijk verminkt is geraakt door brand. In het artikel zelf staat al dat het dier tijdens de behandelingen gruwelijke pijn heeft gehad en dat gedurende 2 jaar aan een stuk door! Koliek duurt meestal hooguit een week.

Ook werken de dierenartsen in de VS heel anders dan hier, daar gaan ze gewoon door met behandelen, ook al is behandeling zo goed als uitzichtloos, zolang er betaald word. Hier zeggen ze op een gegeven moment dat het mooi geweest is, dat ze niets realistisch meer kunnen doen.

En nu het beestje genezen is verklaard mag ie het hele land doorsjouwen of erger om steun te bieden aan mensen in plaats van hem gewoon lekker paard te laten zijn en in de wei te gooien en er leuke dingen mee te gaan doen. Zogenaamd om andere mensen ermee te inspireren. Als ik ernstig ziek zou zijn en er komt iemand met een DIER langs dat hetzelfde heeft of heeft gehad word ik razend. Een mens is geen dier, een mens steekt anders in elkaar dan een paard en het is ronduit schandalig dat zo'n dier, na alles wat het heeft meegemaakt, nu ook nog eens overal heen word meegesleept "uit goedheid". Goedheid? Voor de knip van het baasje ja!

En nog even over de kosten. Al had ik het geld wel gehad, ik zou het er niet aan uitgegeven hebben. Ik zou mijn dier niet jarenlang van operatie naar operatie en pijnlijke behandeling naar pijnlijke behandeling hebben gestuurd, terwijl er ook aan die behandelingen nog veel risico's zitten. Uit liefde voor het dier zou het toch echt fijn gaan hemelen.

**Geplaatst**: 12-05-11 07:39

Re: Zeer ernstig verbrand paard na twee jaar weer hersteld

Geplaatst: 12-05-11 07:39

Ik vind het nogal een dubbel iets. Túúrlijk probeer je alles en het best voor je paardje te doen maar er zit ook een grens voor het dier maar ook voor jou. Als ik voor deze beslissing had moeten komen te staan had ik mijn paardje in laten slapen. Desondanks vind ik het ook wel knap dat het paardje er weer redelijk er boven op is gekomen en dat het een vechter is daar twijfel ik absoluut niet aan.

Gelukkig mag het paardje weer mee naar huis en zal het vast wel sneller gaan herstellen

**Geplaatst**: 12-05-11 07:59

Geplaatst: 12-05-11 07:59

Ja Mick.. dat vind ik ook zoiets.. dier dat vervolgens als inspiratie het hele land wordt door gesleept..

**Geplaatst**: 12-05-11 08:23

Geplaatst: 12-05-11 08:23

mick75 schreef:
Tita, er zit nogal een verschil tussen koliekaanvallen, zelfs al komen die regelmatig, dan een paard dat zo gruwelijk verminkt is geraakt door brand. In het artikel zelf staat al dat het dier tijdens de behandelingen gruwelijke pijn heeft gehad en dat gedurende 2 jaar aan een stuk door! Koliek duurt meestal hooguit een week.

Ook werken de dierenartsen in de VS heel anders dan hier, daar gaan ze gewoon door met behandelen, ook al is behandeling zo goed als uitzichtloos, zolang er betaald word. Hier zeggen ze op een gegeven moment dat het mooi geweest is, dat ze niets realistisch meer kunnen doen.

En nu het beestje genezen is verklaard mag ie het hele land doorsjouwen of erger om steun te bieden aan mensen in plaats van hem gewoon lekker paard te laten zijn en in de wei te gooien en er leuke dingen mee te gaan doen. Zogenaamd om andere mensen ermee te inspireren. Als ik ernstig ziek zou zijn en er komt iemand met een DIER langs dat hetzelfde heeft of heeft gehad word ik razend. Een mens is geen dier, een mens steekt anders in elkaar dan een paard en het is ronduit schandalig dat zo'n dier, na alles wat het heeft meegemaakt, nu ook nog eens overal heen word meegesleept "uit goedheid". Goedheid? Voor de knip van het baasje ja!

En nog even over de kosten. Al had ik het geld wel gehad, ik zou het er niet aan uitgegeven hebben. Ik zou mijn dier niet jarenlang van operatie naar operatie en pijnlijke behandeling naar pijnlijke behandeling hebben gestuurd, terwijl er ook aan die behandelingen nog veel risico's zitten. Uit liefde voor het dier zou het toch echt fijn gaan hemelen.

Amen!

**Geplaatst**: 12-05-11 10:08

Geplaatst: 12-05-11 10:08

Ik vind een voorgaande post -weet even niet meer van wie- wel correct, daar dacht ik ook meteen aan.
Wat als het je kind was?!

Ik snap de dame in kwestie wel. Ik zou ook alles op alles zetten om m'n paard er door te krijgen, maar ik heb er het geld niet voor. Maar ik snap dr wel. Heb ook een post gelezen hier van iemand die zei "Fijn dat het paard het weer doen.. voor de eigenaar".. Vind ik een beetje kort door de bocht, als je het toch wel fenomenale bedrag in gedachten houdt dat er aan de herstelling van het paard is uitgegeven, denk ik dat de eigenaar ook blij zou zijn geweest als het paard niet meer berijdbaar, maar wel gezond, zou zijn gebleken. En ja, ik vind het écht fijn dat het paardje weer 100% gezond is, én bereden kan worden.

Dat neemt niet weg dat ik ergens ook wel denk 'arm dier, heeft vast ontzettend pijn geleden, ook mét pijnstillers'. Maar.. Zoals ik al zei, ik snap de vergelijking naar het kind wel. Die laat je ook ni 'gaan'.

Is het egoïstisch van de eigenaar? Ik weet het niet, kunnen wij daar wel over oordelen? Ik vind het in ieder geval héél knap van dr, dat ze zonder aarzelen zoveel geld heeft uitgegeven om dr paard te genezen. Ja, ook al heeft het paard afgezien.. Ik heb vroeger met een meisje in de klas gezeten, die voor ong. 50% verbrand was. Was nog geen 2 maanden voor ik dr leerde kennen gebeurd, dus zag er ook nog ontzettend pijnlijk uit. Maar zij is altijd positief gebleven, en de wil om te blijven leven was aanwezig, zij gaf niet op. En ik geloof er heilig in, dat dieren dit ook kunnen laten merken. Dat meisje heeft maaaaaaaanden, en waarschijnlijk jaren, afgezien.. Maar is dat dan een reden om te zeggen 'laat maar zitten doet te veel pijn'?

**Geplaatst**: 12-05-11 11:10

Geplaatst: 12-05-11 11:10

Je kan een dier niet met een mens vergelijken. Een mens kan zeggen, ik heb op de schaal van 1 tot 10 zoveel pijn. Een dier kan dat niet zeggen. Aan de lichaamstaal kan je ongeveer inschatten hoeveel pijn een dier heeft. Dan is het nog afwachten of de medicatie genoeg is of net genoeg of voldoende.

Een brandwond doet enorm veel pijn. Dan 70% van t lichaam!! Brrr, ik word er naar van.
Ik ben gek op dieren, maar al zou ik het geld ervoor hebben, dan zou ik het nooit never doen. Ik denk aan het dier en niet aan het hebben van dier. In mijn ogen is dit toch dierenmishandeling! Ik ben echt geen softy. Ik heb genoeg paarden gezien die met medicatie op de been worden gehouden, omdat de eigenaar er geen afscheid van kan nemen. Ondanks de medicatie had het paard veel pijn!! Waarom doet men dit, ik snap het echt niet. Waar ligt de grens??

**Geplaatst**: 12-05-11 11:16

Geplaatst: 12-05-11 11:16

PhiaBink schreef:
Waar ligt de grens??

Die grens kan alleen de eigenaar trekken/maken.
Wie zijn wij om daar over te oordelen? En sommige beslissingen komen niet overeen met beslissingen die een ander neemt en die worden genomen in het belang van het dier. (helaas).

En niemand is bij dit dier geweest. Wie weet hoeveel vechtlust hij heeft gehad.
Tuurlijk zegt mijn gevoel, ik had het in laten slapen, maar ik kan daar niet over oordelen, want ik heb het besie op het moment van niet gezien. (even ongeacht de kosten).

**Geplaatst**: 12-05-11 11:25

Geplaatst: 12-05-11 11:25

En dus omdat jij de vergelijking naar een eigen kindje kunt maken zou, indien het jouw paard was, je ervoor kiezen 2jaar lang een paard met helse pijnen te laten leven? Petje af. Ik kan me daar zo niks bij voor stellen.

Hoezo is het niet egoistisch? Kan iemand mij dat dan misschien uitleggen??

Hoezo is het NIET egoistisch om een dergelijk paard te laten leven. Ik vindt van wel, het paardje heeft echt niet gevraagd of ze hem aub nog een kans wilde geven. Paard heeft ook vast niet aangegeven dat het te handelen is, de pijn en behandelingen. Paard heeft ook niet de keus kunnen maken, voor hetzelfde geld, als medische zorg ietsje later was gekomen had het paard wel dood geweest, daar heeft het de kans niet voor gekregen. En waarom moet dit paard blijven leven, opdat ie lekker op het land kan staan en misschien (hoop het zeker niet) zelfs weer bereden kan worden.

WIL het paard dat? Kan het me niet voorstellen dat mijn paard op zo'n moment het uitzicht op over een paar jaar op de wei zou verkiezen boven een spuitje. Sowieso kunnen ze niet relativeren: Daarom vind ik dat je als eigenaar het beste moet doen voor je paard. Afscheid nemen in zo'n situatie. Ik snap niet dat jullie dit voor jezelf kunnen rechtvaardigen.

Nogmaals, ik wil niemand aanvallen, maar ik kan het gewoon echt niet begrijpen dat men hun paarden, waar je zo veel van houdt, zoiets traumatisch zou willen laten doormaken, puur omdat jij nog geen afscheid kunt nemen.

**Geplaatst**: 12-05-11 11:35

Geplaatst: 12-05-11 11:35

tita schreef:
hahahaah wat een een gewauwel hier mijn laatste post want mensen weten het constant beter zonder te kunnen oordelen...bovendien is het discussie-nivo nogal minmatig is ons tegen ons....en moet me praktisch elk woord verantwoorden.
Ik veroordeel niemand maar er worden woorden in mijn mond gelegd en tevens spreekt men zich (diverse mensen) mega tegen.

Ik ga er maar vanuit dat dit ook richting mij is. Ik wil toch even zeggen dat ik mijn mening zelf nog altijd het beste ken, en mezelf dus ook niet heb tegengesproken.Dat Filmpje ziet er goed uit. Paard loopt goed zuiver en vele plekken zijn waanzinnig goed genezen. Dat de behandeling pijnlijk is kan ik geen oordeel over geven maar jullie zien enkel het trillen van de huid en denken gelijk ooooo wat zielig. Goed dan heeft mijn paard dus ook heel veel pijn als ik elke keer weer de chabrak er op gooi. En als ik van alles en nog wat op zijn lichaam smeert en oja als ik het halster omdoe...dan vergaat hij van de pijn want hij schud flink met zijn hoofd

Filmpje ziet er fijn uit? Een nog steeds verbrand paard, met een nog steeds verbrand heeft met een ketting er rondomheen.
Als jouw paard zó reageert op het shabrakje als het paard op de behandeling, meidmeidmeid, dan heb ik wel medelijden met jouw paard. Want dan zijn er hoogstwaarschijnlijk rugproblemen aanwezig. Als je dát normaal paardengedrag vindt moet je van ver komen.Ik denk niet dat de dierengeneeskunde kickt op het feit dat men een dier in leven houdt. Ga dan eens een rondje kliniek doen (grote echte zoals Gent of Utrecht) dan kom je dus echt veel meer dierenleed tegen en nog erger ook.
Klinieken gaan niet een dieren in leven houden kost wat het kost om geld te verdienen of om in het medisch jaarboek te kunnen publiceren...het is iig niet mijn ervaring daarmee.
Als je nooit wat probeert, groeit de techniek nooit verder, zie ook mijn eerdere post waarin het verhaal wb DA's kort en duidelijk staat uitgelegd.
De DA overleggen wat ze kunnen doen en wat er kan gebeuren als een DA niet achter de behandeling staat zal hij er waarschijnlijk niet mee verder gaan.
Zie bovenstaand stukje.

Dat gezeur over jouw paard met koliek schiet met toch ook steeds in het verkeerde keelgat. Als jij dat vergelijkbaar vindt met het paard uit de OP heb je toch echt oogkleppen op. Ik ken er zoveel met zware koliek, ook met operaties, ken er een die het "chronisch" heeft, what's your point. Hartstikke fijn dat je paard erbovenop is gekomen, maar zo kan ik ook elke ziekte en gebrek van al onze paarden tot dusver gaan zitten uitkauwen, heeft er toch niks mee vandoen?

Als je een paard kunt laten helpen, genezen, behandelen en er is kans op een paardwaardig leven? H?elemaal top. Dat het veel geld kost, dergelijke behandelingen, tja, dan had je niet aan paarden moeten beginnen. Maar als je paard de rest van de leven niet meer met zonlicht op het land mag, dan sla je de plank gigantisch mis.

Nogmaals, arm, arm paard.

**Geplaatst**: 12-05-11 11:37

Geplaatst: 12-05-11 11:37

Helemaal eens met eowyn04. Wij waren er niet bij dus wij kunnen niet oordelen.

Ik denk trouwens wel dat een paard kan aangeven wanneer hij niet meer wil leven. Als hij er niet meer voor wil vechten, niet meer op wil staan, niet meer wil eten dan houdt het op.

Als het mijn paard geweest was zou ik het ook in laten slapen, alleen al vanwege het geld. Maar ik zou niet durven zeggen of het in dit geval verkeerd geweest is of niet om het dier in leven te houden. Puur omdat ik niet alle feiten ken.

**Geplaatst**: 12-05-11 11:45

Geplaatst: 12-05-11 11:45

Chaos schreef:
En dus omdat jij de vergelijking naar een eigen kindje kunt maken zou, indien het jouw paard was, je ervoor kiezen 2jaar lang een paard met helse pijnen te laten leven? Petje af. Ik kan me daar zo niks bij voor stellen.

Hoezo is het niet egoistisch? Kan iemand mij dat dan misschien uitleggen??

Hoezo is het NIET egoistisch om een dergelijk paard te laten leven. Ik vindt van wel, het paardje heeft echt niet gevraagd of ze hem aub nog een kans wilde geven. Paard heeft ook vast niet aangegeven dat het te handelen is, de pijn en behandelingen. Paard heeft ook niet de keus kunnen maken, voor hetzelfde geld, als medische zorg ietsje later was gekomen had het paard wel dood geweest, daar heeft het de kans niet voor gekregen. En waarom moet dit paard blijven leven, opdat ie lekker op het land kan staan en misschien (hoop het zeker niet) zelfs weer bereden kan worden.

WIL het paard dat? Kan het me niet voorstellen dat mijn paard op zo'n moment het uitzicht op over een paar jaar op de wei zou verkiezen boven een spuitje. Sowieso kunnen ze niet relativeren: Daarom vind ik dat je als eigenaar het beste moet doen voor je paard. Afscheid nemen in zo'n situatie. Ik snap niet dat jullie dit voor jezelf kunnen rechtvaardigen.

Nogmaals, ik wil niemand aanvallen, maar ik kan het gewoon echt niet begrijpen dat men hun paarden, waar je zo veel van houdt, zoiets traumatisch zou willen laten doormaken, puur omdat jij nog geen afscheid kunt nemen.

Zou jij je kind opgeven, of je man of je moeder, als die voor 70% verbrandt zou zijn? Ik wéét niet zeker of ik dezelfde weg zou kiezen als wat hier gebeurd is..

Waarom het niet egoïstisch is? Goh.. Ik weet het niet zeker.. Maar, zoals ik al aanhaalde.. Wat een bedrag. Er zijn mensen genoeg die hun paarden niet eens naar de hoefsmid sturen, of hun hond niet eens laten inenten, en wat een schamel bedrag is dat tegenover wat die mevrouw aan dr paard heeft uitgegeven..

Ik wéét niet of ze egoïstisch geweest is. Kan ik niet eerlijk over oordelen, ik was er niet bij.. Ik kan je wel vertellen, toen mijn 2 jaar oude rottweiler haar nieren faalde, we haar meteen naar de kliniek hebben gedacht. Ook al moesten we haar de auto in dragen, ook al gaf ze over, ook al wankelde ze op haar benen. Want wij kénnen onze hond, en wij wéten wat dat in haar ogen wil zeggen.. 'Baasje, ik ben nog niet klaar!' Dus kan ik me wél voorstellen, dat als deze dame dit in de ogen van haar paard zag, ze alle rationele denkwijzen overboord heeft gegooid.

Voor sommigen is een paard zoals een kind. Zo'n liefde kan heel ver gaan. Ver genoeg om je paard te verkopen. Ver genoeg om je paard 'te laten gaan', dat heeft een vriendin van me vorig jaar nog moeten doen, toen dr paard voor de zoveelste x koliek had. Ik vind het heel dapper, dat ze haar paardje naar de eeuwige groene weien heeft laten gaan, echt waar. Maar ik vind het ook bewonderingswaardig, dat iemand 18.000 dollar er tegen aan smijt, en alles op alles zet.

Nee, het paard heeft niet met woorden gevraagd hem te laten leven. Want een paard praat nou eenmaal niet. Maar zoals ik al zei, de eigenaar kent het paard het beste, en als die iets in de ogen van het paard zag om er voor te gaan.. Ik denk dat ze het paard vooral wilde laten leven, omdat ze helemaal bij het gezin hoorde. Zoals een kind dus. En een kind geef je ook niet zo maar op, al gilt ie het uit van de pijn.

Of het paard dit wilde? Zou jij dat willen? Nee, waarschijnlijk niet. Maar.. Wie zijn wij om daar over te oordelen? Elke situatie is anders, en wij waren er niet eens bij.

Ik weet het heel eerlijk niet. Misschien had ze een andere keuze moeten maken. Maar ik denk wel dat dit paard enorm geliefd is door z'n baasje. Ik weet ook echt niet, wat ik zou doen. Maar ergens snap ik dr wel..

**Geplaatst**: 12-05-11 12:02

Re: Zeer ernstig verbrand paard na twee jaar weer hersteld

Geplaatst: 12-05-11 12:02

Ik vindt iemand niet, niet egoistisch puur omdat ze geld te besteden heeft.
Om vervolgens de medische kosten terug te verdienen met haar Overwinnaar, en andere mensen te steunen.

Ik denk dat paarden bijna altijd doorgaan, zeker als dat van ze verwacht wordt. De enige manier van opgeven die ik ken is het in shock raken, wat dus niet echt opgeven is.

En om antwoord te geven op je vraag: Ja, ik had als ik de keus had mijn vader, moeder en zusje laten "inslapen". Omdat ik weet dat ze niet zouden willen leven met een lichaam dat voor 70% verbrand is. Dat trek je niet, en als mens al helemaal niet. Mensen die zover verband zijn overleven nauwelijks.

Ik vindt dat je dieren altijd moet helpen bij ziekte of ander leed. Maar helpen is dus idd ook inslapen zo nu en dan. Ziektes die hier aangehaald worden vind ik niet te vergelijken met een compleet verbrand paard. Tuurlijk geef je om je paard, en wil je alles doen om ze beter te krijgen. Wij hebben ook heel veel ziekte en leed meegemaakt, en we hebben alle paarden altijd voorzien van alle medische hulp die ze nodig hebben. Tevens hebben we al onze dieren (dus niet alleen paarden maar ook koeien, katten, konijnen, kippen en honden) alles gegeven wat ze nodig hadden. Maar soms is de beste behandeling geen behandeling.

**Geplaatst**: 12-05-11 12:12

Geplaatst: 12-05-11 12:12

Brainless schreef:
@renatevb
Geen 1 dier wilt dood, wat hij ook mankeert, daarnaast staat in het artikel dat het paard 2 jaar lang (zeer) pijnlijke behandelingen en huidtransplantaties heeft moeten doormaken.

Ik heb door een ongeluk een paard gehad van wie het volledige onderbeen en kootbeen verbrijzeld waren, geloof mij die had echt geen zin meer om te leven, die had het al opgegeven. Maar dat zie je als eigenaar aan je paard, en ik vind dat als het paard nog vecht, jij niet mag opgeven. Maar ik begrijp je reactie helemaal! Je mag inderdaad een paard niet laten lijden omdat jij hem/haar niet kan missen, dat is fout. Maar als er beterschap komt in de situatie, en het paard kan nog jaren van zen leven geneiten, vind ik het wel de moeite waard. Maar dat is maar mijn mening, daar hoef jij het niet mee eens te zijn

**Geplaatst**: 12-05-11 12:14

Re: Zeer ernstig verbrand paard na twee jaar weer hersteld

Geplaatst: 12-05-11 12:14

Genieten?

Hoe dan?

Als andere paarden hem aanraken, kriebelen doet dat zeer.
De zon doet ook zeer.

**Geplaatst**: 12-05-11 12:14

Geplaatst: 12-05-11 12:14

[/quote]Zou jij je kind opgeven, of je man of je moeder, als die voor 70% verbrandt zou zijn?[/quote]
Ik zou mijn geliefde opgeven als zij met teveel pijn, lichamelijk en geestelijke schade zouden moeten leven.
Wie ben ik om te oordelen dat mijn geliefden zoiets moeten doorstaan om bij mij te kunnen blijven?
Mijn geliefden hebben recht op kwaliteit in hun leven net als dieren.
De vergelijking dieren en kinderen is niet naast elkaar te leggen. Paarden zijn geen kinderen en kunnen niet denken.
Als je zelf geen kinderen heb kan je je niet voorstellen hoeveel meer je van ze zal houden en anders je in het leven staat als je ze wel hebt.
De liefde voor je paard x100000000 komt ongeveer in de buurt voor de liefde van je eigen kinderen. En al is die liefde zo sterk en instinctmatig ik zou ze niet in leven houden voor mijzelf.

**Geplaatst**: 12-05-11 12:35

Geplaatst: 12-05-11 12:35

mick75 schreef:
Tita, er zit nogal een verschil tussen koliekaanvallen, zelfs al komen die regelmatig, dan een paard dat zo gruwelijk verminkt is geraakt door brand. In het artikel zelf staat al dat het dier tijdens de behandelingen gruwelijke pijn heeft gehad en dat gedurende 2 jaar aan een stuk door! Koliek duurt meestal hooguit een week.

Ook werken de dierenartsen in de VS heel anders dan hier, daar gaan ze gewoon door met behandelen, ook al is behandeling zo goed als uitzichtloos, zolang er betaald word. Hier zeggen ze op een gegeven moment dat het mooi geweest is, dat ze niets realistisch meer kunnen doen.

En nu het beestje genezen is verklaard mag ie het hele land doorsjouwen of erger om steun te bieden aan mensen in plaats van hem gewoon lekker paard te laten zijn en in de wei te gooien en er leuke dingen mee te gaan doen. Zogenaamd om andere mensen ermee te inspireren. Als ik ernstig ziek zou zijn en er komt iemand met een DIER langs dat hetzelfde heeft of heeft gehad word ik razend. Een mens is geen dier, een mens steekt anders in elkaar dan een paard en het is ronduit schandalig dat zo'n dier, na alles wat het heeft meegemaakt, nu ook nog eens overal heen word meegesleept "uit goedheid". Goedheid? Voor de knip van het baasje ja!

En nog even over de kosten. Al had ik het geld wel gehad, ik zou het er niet aan uitgegeven hebben. Ik zou mijn dier niet jarenlang van operatie naar operatie en pijnlijke behandeling naar pijnlijke behandeling hebben gestuurd, terwijl er ook aan die behandelingen nog veel risico's zitten. Uit liefde voor het dier zou het toch echt fijn gaan hemelen.

Ik zou het niet beter kunnen verwoorden $_/-\o_$

**Geplaatst**: 12-05-11 12:38

Geplaatst: 12-05-11 12:38

Waar ligt de grens?
Mijn jonge paard heeft z'n kaak gebroken gehad. Hij is hieraan geopereerd en dit heeft mij ook klauwen met geld gekost. Ik heb de keuze gemaakt om het wel te doen, omdat er eigenlijk volledige kans op herstel bestond. Heeft hij pijn gehad? Ongetwijfeld. Maar heb ik dat aan m'n paard gemerkt? Nee, om eerlijk te zijn niet. Hij was zieliger toen hij gecastreerd was. Toen zag je dat hij pijn had, na de kaakbreuk niet.
Is het weer goedgekomen? Ja, gelukkig wel. Gewoon na 6 weken zoals voorspeld.
maar was de kans kleiner geweest, minder dan 50%, tja, dan weet ik niet of ik hem had laten opereren.
Maar je weet nooit wat je gaat doen in zulke situaties, al vind ik het met dit verbrande paard echt te ver gaan. Ik had hem laten gaan.

Maar nog een voorbeeld:
Verder heb ik vorig jaar ook voor een vervelende keuze gestaan. Mijn paard was in de sloot gevallen. En hij zat vast, we kregen hem er niet uit, ook de brandweer niet. Het was een sloot met slechts 30 cm water, en 2 meter zware drek. Paard gaf het al op, we hebben steeds afwisselend z'n hoofd boven water gehouden. Omdat niemand grip op hem kon krijgen werd besloten (ook na overleg met de al gearriveerde dierenarts) om hem aan z'n voorbenen uit het water te trekken. Dit mag je eigenlijk nooit doen, maar ik had de keus: hem in de sloot laten gaan, of hopen dat het goed zou gaan met lostrekken. Ik heb voor het laatste gekozen. Ik mocht van de brandweer het tempo van trekken bepalen. Je weet dat je je paard aan gort kunt laten trekken, dat hij veel pijn kan hebben, dat hij iets kan breken, enz. Maar toch besluit je om het niet bij voorbaat op te geven. Gelukkig bleek hij niet heel erg vast te zitten en trokken we hem zo op de kant aan z'n voorbenen. Binnen een minuut stond hij op en het eerste wat hij deed was grazen. Omdat het buiten 32 graden was, had hij ook na die 2.5 uur in het water geen onderkoelingsverschijnselen. Ik heb hem nog gewassen, nachtje op stal en toen weer lekker naar buiten. Week later is hij behandeld door een osteopaat, gewoon uit voorzorg. Volgens mij weet het paard niet meer dat hij ooit z'n leven al opgegeven had. Hier spreek je natuurlijk niet van 2 jaar pijn, maar wel van een moment waarop je weet dat het over kan zijn met je paard.

2 jaar pijn lijden lijkt mij te veel. Ook voor mezelf overigens, ik hoef niet meer te leven als ik voor 70% verbrand zou zijn.
Liefde voor je paard anders van voor je kinderen? Hoeft niet. Mensen met kinderen zeggen van wel, mensen zonder kinderen zeggen van niet. Dat is dus toch een persoonlijk iets waarover niemand kan oordelen.
Maar ik vind het toch te ver gaan met dit paard. Een paard een jaar op stal wegens een peesblessure ook overigens. Ik zou dan kiezen voor afkeuren, of op het land en na een jaar maar weer zien. Op stal gedurende langere periode is voor mij absoluut geen paardwaardig leven.

**Geplaatst**: 12-05-11 14:43

Re: Zeer ernstig verbrand paard na twee jaar weer hersteld

Geplaatst: 12-05-11 14:43

Ik moet zeggen dat ik het raar vind een paard met een kind te vergelijken.
Tegen een mens kun je zeggen waarom je iets doet en waarom het pijn doet.
Een mens geeft pijn goed aan en kan vragen om meer pijnstilling.
Ik kan niet zo praten met mijn paard? IK kan dingen aan haar zien en voelen, maar lang niet alles.

En Heb ik eerder hier op bokt gezegt, ik heb ooit een intervieuw gezien met iemand van die brand in volendam, die 3 jaar erna nog aangaf geen levenslust te hebben en liever op het moment zelf had willen sterven.

**Geplaatst**: 12-05-11 14:56

Geplaatst: 12-05-11 14:56

tjoppie schreef:
Elke beenbreuk heeft kans op herstel. Alle blessures hebben kans op herstel. Alles heeft kans op herstel.
al is het maar 1%

Elke beenbreuk heeft kans op herstel?? Zal ik hier eens een foto plaatsen van mijn paardje zijn beenbreuk? Ik denk wel dat je anders zal spreken hoor Tjoppie...
Als je ergens niet zeker van bent of je hebt er geen ervaring mee, zwijg er dan over, dat is mijn mening!

on-topic: fantastisch dat dit paard er terug 'doorgekomen' is maar ik zou het mijn dieren inderdaad niet willen aandoen, hoe erg ik het ook zou vinden...
Beestje moet een ENORME lijdensweg achter de rug hebben...

edit: ook ik heb mijn vorig paard 2 koliek-operaties 'aangedaan' waarbij ik hem toch moeten laten inslapen heb 3 weken na de laatste (lees topic in onderschrift) en zelfs hierbij heb ik nog steeds het gevoel dat ik egoistisch ben geweest om hem die 2e operatie aan te doen...

**Geplaatst**: 12-05-11 14:59

Geplaatst: 12-05-11 14:59

Poeh wat een moeilijke keuze..
Ik zou eerlijk gezegd helemaal niet weten wat ik zou doen.
Van de ene kant, ja ik zou ontzettend veel voor mijn paard over hebben, maar 2 jaar lijdensweg..

**Geplaatst**: 12-05-11 15:29

Re: Zeer ernstig verbrand paard na twee jaar weer hersteld

Geplaatst: 12-05-11 15:29

Mensen zijn niet met dieren te vergelijken. Mensen die dat niet weten doen dat wel ....... en aan hen is altijd veel geld te verdienen.

Zou zeggen vergelijk het eens de andere kant op: blijf de hele dag eens op handen en voeten staan, gooi in bit in je mond en loop een uur per dag met je partner op je rug.

Mensen reageren doorgaans met verstand en dieren altijd instinctief. Mensen kun je iets uitleggen. Een dier niet. Mensen kun je hoop geven, een dier niet. Mensen kunnen aangeven wanneer een pijnaanval begint... een dier niet...

Moet ik nog verder gaan?

Mensen menen voor dieren te moeten denken.... kan het dier niet eens zelf. Laat staan dat je weet wat je dier denkt.... Werkelijk, als je in staat bent een dier twee jaar lang helse pijnen te laten lijden. Voor wie doe je dat dan? ...... juist... vul het zelf maar in ....

**Geplaatst**: 12-05-11 15:54

Re: Zeer ernstig verbrand paard na twee jaar weer hersteld

Geplaatst: 12-05-11 15:54

Pff..ik heb momenteel zelf een brandwond op mn been, en alleendat kleine stukje doet al zo'n ontzettende pijn, het trekt als een gek, het brand, ect. ik zou er niet aan moeten denken om het over heel mn lichaam te hebben, wat sommige mensen dus hebben meegemaakt.
Wat zulle de paarden die verbrand zijn een ontzettende pijn hebben gehad..

**Geplaatst**: 12-05-11 16:11

Re: Zeer ernstig verbrand paard na twee jaar weer hersteld

Geplaatst: 12-05-11 16:11

Ik vindt niet dat er te spreken valt of je dan wel of niet een top eigenaar bent. Niemand weet wat je zal doen zolang je niet in deze situatie zelf zit.
Ik ken een paard genaamd Pacha die ook brandwondes heeft opgelopen. Hij was het enigste paard dat uit de stal liep en als hij bijna buiten was heeft hij de isolatie op hem gekregen. Hij is toen naar buiten gelopen en is meteen gaan rollen... Ook hij was er vreselijk aan toe, maar sinds kort is hij opnieuw weer in de jumping. Beestje heeft er enorm veel plezier aan!

Ik blijf van principe dat het paard het zelf zal aangeven of hij wel of niet nog zal willen leven. En ik denk ook dat je als eigenaar ziet aan je eigen paard of je paard dit aan kan of niet. Brandwondes met mensen en paarden zijn volgens mij niet te vergelijken, niemand weet hoe een paard denkt of leeft. Als wij brandwondes hebben dan maken we ons zorgen om ons uiterlijk, en om de toekomst. Maar een paard denkt zo niet.

Ik denk wel dat dit paard ook medicatie zal gekregen hebben. Net zoals Pacha, ik ontken niet dat brandwondes geen pijn doen bij een paard maar ik geloof wel dat de medicatie/zalfjes en revalidatie de pijn zullen verzachten en draagbaar maken.

Bij deze enkele foto's ik zet ze wel in link wat ook deze zijn best schokkend.

http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos- ... 0996_n.jpg
http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos- ... 3538_n.jpg

En dit is Pacha nu:
http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos- ... 3328_n.jpg
http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos- ... 2142_n.jpg

**Geplaatst**: 12-05-11 16:43

Geplaatst: 12-05-11 16:43

Arabiertje* schreef:
Ik blijf van principe dat het paard het zelf zal aangeven of hij wel of niet nog zal willen leven.

Zeker weten dat ie dat kan. Maarrrrrrrr zou ie dat ook willen als jij hem duidelijk kon maken dat ie 2 jaar lang deze pijnen zou blijven houden? Nee en daarom moet je je egoïsme laten gaan en paard een verder lijden besparen.

Ik word er eerlijk gezegd een beetje misselijk van als ik zie dat dat dier weer "gebruikt" wordt om te springen. Zelfs een goede rust wordt hem niet gegund.

Maar allemaal een beetje offtopic. We hebben het over het paard uit de OP post. Daar geven ze toe dat het paard tot nu toe helse pijnen heeft gehad en nog heeft bij de behandelingen.

Nomineer dit bericht ×