beatje schreef:Dan moet Peta iedere weekend langs de wedstrijdring gaan staan en eens zien wat daar half kreupel start en al die mensen aan klagen.Of begin hier op bokt ,waar mensen een topic starten over wat hun paard of hond en kat mankeert ,maar dan geen Da laten komen.
Persoonlijk vind ik dit een goedkope reclame van peta,makkelijk aandacht zoeken .Ze moeten zich bezig houden met zaken die echt van belang zijn.
Misschien moet PETA dit even lezen:
http://www.paardenadvocaat.nl/posts/col ... krant-188/
Column Paardenkrant
Plaatsing: 05-03-2010
S. Wensing_10-03-05_Joepie, hyperflexie is verboden
Met stijgende verbazing volg ik de discussie over LDR, hyperflexie en rollkür en vooral de oplossing die op internationaal niveau is bedacht. Diep instellen mag, maar niet met geweld. Het is mij een raadsel waarom het bedenken van deze oplossing bijna tien jaar heeft geduurd en de grootste experts ter wereld hiervoor nodig zijn geweest. Onbegrijpelijk! Dit is een sterk staaltje poldermodel: heel veel zeggen, maar eigenlijk ook helemaal niets.
Ik denk dat het beter was geweest om de terminologie te verbieden. Ik denk dat het ook beter is om geen onderscheid meer te maken tussen de Hollandse en de klassieke school. Feitelijk ben ik er helemaal klaar mee. Alhoewel, eerst even deze column.
Ik denk dat alle dressuurvakgenoten met elkaar moeten constateren dat er geen oplossing is. De dressuurscene heeft de lat enorm hoog gelegd en van de combinaties wordt het uiterste gevraagd. Het is moeilijk voor te stellen dat een paard als Totilas te evenaren is, maar misschien denken we daar over tien jaar anders over.
De hand van Sjef Janssen in de ontwikkeling van de dressuursport is een vaststaand gegeven, net als alle daaruit voortvloeiende successen. Een daaraan ten grondslag liggend systeem kan mijns inziens onmogelijk met terugwerkende kracht worden verboden. Tegenstanders noch voorstanders hebben enig bewijs. Het is beter om de discussie te staken dan eindeloos hierin te verzanden.
Het laag, diep en rond rijden kan zeer succesvol zijn, een andere wijze van rijden ook. Anky kent slechte momenten, maar ook uitzonderlijke goede. Scandic is gefilmd op een ongelukkig moment, maar in de ring zou je de ruiter bijna gaan verwijten dat het paard niet aan de teugel loopt. Bloed in de mond bij Sisther zal ook vragen oproepen, maar het paard leek zeer ontspannen in de kür. Een vat vol tegenstrijdigheden.
Ik vind dat er veel blessures zijn bij de Nederlandse dressuurpaarden, maar in het buitenland vallen er ook paarden uit. Het is volgens mij allemaal inherent aan de (top)sport. Er wordt nogal wat van de paarden gevraagd. In de andere disciplines is dit niet anders. Gestreste paarden zijn ook zeker daar waar te nemen.
Daarnaast is er een toename van schrijnende gevallen van verwaarlozing. De Dierenbescherming heeft het drukker dan ooit. Het verhaal van het Roemeense trekpaard dat in het tuig dood neerviel heeft mij echt aangegrepen. Het geld dat de LDR-oplossing heeft gekost, had beter aangewend kunnen worden voor de bestrijding van paardenleed.
Een paard uithongeren is wetenschappelijk te kwalificeren als paardenleed. Een paard dat in de dressuur bij het losrijden met de kin op de borst loopt en met sporen elektrisch wordt gemaakt niet. In het andere geval zou het de schuld van de juryleden en het publiek zijn; die willen de voeten van de vloer. Geen vraag, geen aanbod.
De LDR-ruiters (dit is de laatste keer dat ik ze zo noem) doen wat er verwacht wordt. Daarbij bespeur ik zeker enige hypocrisie bij de tegenstanders. Ik was onlangs bij een Duitse trainingsstal en daar zag ik posters op de muur met het teken ‘rollkür verboden’. De ruiters van die stal gebruikten echter allemaal de slofteugel en het rijden leek niet bepaald professioneel. Een ‘happy athlete’ kon ik niet ontdekken.
In een vakblad trof ik een foto van een van de grootste tegenstanders, Klaus Balkenhol. Echter het paard werd door hem toch echt naar beneden getrokken. Daarbij vind ik deze ruiter ook niet heel fijn zitten. Ik geef maar aan dat zwart-wit denken hier echt niet kan.
Mijns inziens dient de paardenwelzijnsproblematiek in de sport geheel anders benaderd te worden. In de eerste plaats moet de terminologie afgeschaft worden. In de tweede plaats moeten de officials goed opgeleid worden en bij excessief trekken en schoppen ingrijpen. Dit gebeurt in elk systeem en in elke discipline, dus het is onzin om onderscheid te maken in verschillende trainingsmethoden.
Geplaatst: 21-08-15 10:27 
