liljebo schreef:jasmijn78 schreef:Als je zien hoe in parcoursen af en toe wordt rondgescheurd.... En wat te denken van paarden die in worden gezet in de polosport; daar wordt helemaal niet zachtzinnig gereden. Bij reining/western gebeuren ook vreselijke praktijken. Verder vind ik ook dat de recreatie ruiter er in deze discussies wat gemakkelijk vanaf komt. Daar wordt onder het mom van welzijn ook maar wat aan gerotzooid met bitloze en dus zogenaamd vriendelijke optomingen die ook werken op een aansnoer of hefboomwerking. Met soms fietskettingen over de neus etc.
. Of wat te denken van manege paarden die met te zware bonkende volwassenen rondjes moeten sukkelen. In de AR rijden ze met schaarbitten waar je U tegen zegt, vaak in combinatie met een kaptoom waar ijzer in de neusriem zit verwerkt.
I Je kunt het prestatie-element aandragen en bediscussiëren, maar dat element is er ook in de endurance, springen, western etc. En die disciplines liggen veel minder onder vuur.
Volgens mij is het prestatie element an sich niet de boosdoener. Het zit hem meer in hoeverre een ruiter emotioneel in balans is en daar mee om kan gaan. V.
Ff wat dingen eruit gelicht... ben niet zo goed in apart quoten en antwoorden, dus doe het ff zo.
Deze discussie gaat natuurlijk over Helgstrand, dus is het logisch dat dressuur hier nu onder vuur ligt, maar je hebt helemaal gelijk wat betreft alle andere sporten en eigenlijk alles waarbij het paard wordt ingezet. Ik noemde zelf eeerder ook al dat ik heel wat tot gort gereden recreatiepaarden heb gezien.
Manege paarden hebben vaak ook geen lollig leven. Idd bonkende ruiters ed die veel te snel iets willen doen waar ze nog niet aan toe zijn en waar menig manege op inhaakt want klant is koning. Ook daar heb ik veel gezien waar ik niet blij van wordt (ben toch in heel wat maneges geweest)
Ik vind mbt het leren rijden het nog helemaal niet verkeerd als de eerste tijd met simulater wordt gewerkt en de basislessen eerst aan de longe (zitles) (en tengels van de teugels af... wij hadden vroeger een riem om de hals van het paard waar je je aan vast mocht houden als je toch een balansprobleem kreeg; naast de zitlessen , gymlessen en lessen zonder beugels. De eerste sprongen mocht ik geen teugels vast houden)
Het woord academisch dressuur en NH moet paardvriendelijkheid inhouden (volgens de norm) maar is dat in de praktijk zeker niet altijd. Paardvriendelijkheid zit in de kundigheid van begeleider/ruiter en niet in de naam van het spel.
Dan het presteren... vind ik een moeilijke. Ik denk wel dat de lat (idd niet alleen bij dressuur) tegenwoordig erg hoog ligt en ik kan mij toch voorstellen dat er behoorlijk wat druk bij kijken komt om het paard daartoe aan te zetten. Zoals ik al eerder in dit topic noemde, heeft een paard geen enkel belang bij dressuur, wedstrijd, springen, rennen whatever en zal de intrinsieke motivatie er niet zijn om te presteren.
De eisen/prioriteiten die op wedstrijden worden gesteld spelen volgens mij toch wel een rol in de manier waarop met paarden wordt omgegaan. Veel mensen zijn nu eenmaal competitief ingesteld en wil je winnen, dan moet je aan de gestelde eisen voldoen en ik denk dat het voor heel veel mensen moeilijk is om dan de grenzen van het paard goed te bewaken. Het is een mooi streven dat mensen dat emotioneel moeten kunnen, maar ik denk dat het in de praktijk anders werkt. Zeker als uitvoeringen worden beloond waar veel druk bij kijken komt. Het werkt als alles met positief versterking. Het beloonde wordt meer gedaan; intensiever gedaan.
Vandaar dat ik denk dat andere prioriteiten bij de beoordeling een vriendelijkere omgang met paarden toch in de hand zou kunnen werken. In ieder geval in de wedstrijden
(western ligt overigens tegenwoordig ook vaak -terecht- onder vuur. Hetzelfde probleem: belonen van spectakel wat alleen te bereiken valt met de nodige druk).
Voor de maneges zouden wellicht nieuwe regels moeten worden opgesteld.
Houden we alleen de recreatieve groep over, die niet het paard als bromfiets gebruikt om winst te maken, maar omdat alles maar moet kunnen.
Misschien boetes uitdelen aan die mensen of zo? Geen idee
Een groot probleem hier vormen de dravers, die voor een habbekrats worden verkocht; vaak terecht komen bij mensen die niet worden gehinderd door kennis of kundigheid omdat ze zo goedkoop zijn, mensen die ook niet de bedoeling hebben om er in de toekomst geld aan uit te geven en waar zo'n paard dan vaak niet lang blijft omdat het niet het dier is waarmee ze met wapperende haren de zonondergang tegenmoet rijden. Hooguit de ondergang van het paard.
Ik werk momenteel met een stichting paardenalarm en zie echt wel zaken in die recreatiesector waar je echt niet blij van wordt.
Diep binnenin vind ik een paard eigenlijk niet thuis horen in de wedstrijdsport, maar dat heeft wrs met de huidige situatie te maken. Soms denk ik wel eens dat mensen maar beter helemaal van paarden af kunnen blijven. Te veel gezien, vrees ik.
Maar ik denk wel dat niet ieder mens geschikt is voor een paard.
Ik ben het voor een groot deel met jou en Jasmijn eens op een klein puntje na...oorspronkelijk is de dressuur juist ontwikkeld VOOR het paard.
Omdat een paard van nature 2/3 op de voorhand loopt, en als er een mens op gaat zitten dat natuurlijk nog wat erger wordt.{wat slijtage van de voorbenen oa in de hand werkt} En de dressuur is juist ontwikkeld om het paard in horizontaal evenwicht te krijgen zodat het gewicht evenrediger verdeeld wordt en het paard daardoor gezonder blijft.
Het hele paardrijden is natuurlijk "niet natuurlijk" maar als je het met verstand je paard dressuurmatig traint dan heb je toch het beste voor met je paard lijkt me. Even afgezien van het sport/ego probleem...zie ik dat liever dan raggende springruiters os recreatieruiters die uren naar buiten gaan op een paard die de rug wegdrukt en lekker scheef loopt en daardoor snel stuk gaan.
.... ze zijn tot de vaststelling gekomen dat de stang niet past...