Ik zal het simpel proberen uit te leggen:
Het gaat om een meningsverschil. Ik zeg:
"Nee, dit kan zonder stress gebeuren, dat klopt. Maar wanneer er wél (best veel..) stress in het spel is, dan wordt de kans dat zoiets gebeurd wel groter. Dus stress is zeker een indirecte oorzaak."
Mijn bewering:
Meer stress = meer kans op ongelukjes
Billy zegt:
"Dat is een conclusie die je dus niet kunt trekken. Je kunt hooguit zeggen dat stress een verhoogde kans kan geven op het bijten op lip of tong, maar je kunt niet onomstotelijk bewijzen dat stress hiermee te maken heeft....
Je redeneert naar wat je wilt bewijzen...
Jouw bewering:
Meer stress = meer kans op ongelukjes
Sorry, ik zie echt absoluut geen verschil tussen onze beweringen. Als er toch méér kans is op ongelukjes als er méér stress is, dan heeft het er toch blijkbaar iets mee te maken want anders was er geen correlatie. Indirecte oorzaak is een ongelukkige woordkeuze, maar uit de voorgaande bewering had je wel kunnen halen dat ik daarmee bedoelde correlatie en niet DIRECTE enige onomstotelijke 100% feitelijke oorzaak, wat jullie ervan maken.
Maar de dingen die jullie beweren, bijvoorbeeld:
"het is geen wetenschappelijk bewezen feit dat op de lip of tong bijten alleen gebeurt als een paard gestressed is. Dat probeer jij er wel van te maken."
Dat zijn dingen die ik helemaal niet beweer, ik zeg namelijk:
"Nee, dit kan zonder stress gebeuren, dat klopt. Maar wanneer er wél (best veel..) stress in het spel is, dan wordt de kans dat zoiets gebeurd wel groter. Dus stress is zeker een indirecte oorzaak."
Dus wat is nu het probleem, want we zijn het gewoon eens..


