Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-12-21 12:22

Re: Amazone zwaargewond, paard overleden door prikkeldraad

Geplaatst: 09-12-21 12:22

Oef afschuwelijk om mee te maken...wat een geluk dat hij het nog overleefd heeft.

**Geplaatst**: 09-12-21 13:25

Re: Amazone zwaargewond, paard overleden door prikkeldraad

Geplaatst: 09-12-21 13:25

Vreselijk om zoiets mee te maken, ja, en dan nog het hoofd zo koel mogelijk proberen te houden, pfff. $:\$ Heeft die er iets aan overgehouden (buiten waarschijnlijk een litteken)?

**Geplaatst**: 09-12-21 13:55

Re: Amazone zwaargewond, paard overleden door prikkeldraad

Geplaatst: 09-12-21 13:55

En op diezelfde reden hier geen koord om de weide.
Is iets minder eng dan gladdraad, maar niet veel.
Ook daar een paard tot het bot toe open zien liggen. En ja ook bevrijd.
Was een week daarvoor stermerrie geworden...en direct fokpaard want heeft nooit meer zuiver gelopen.

Nu kan er met lint ook zeker wat gebeuren, maar door het brede formaat en sneller knappen van alle kwade het minste.

**Geplaatst**: 09-12-21 14:23

Re: Amazone zwaargewond, paard overleden door prikkeldraad

Geplaatst: 09-12-21 14:23

https://secure.avaaz.org/community_peti ... kkeldraad/

dit is hun petitie, het zal niet gaan gebeuren denk ik, maar het is goed als zoveel mogelijk mensen zich laten horen.

**Geplaatst**: 09-12-21 14:35

Geplaatst: 09-12-21 14:35

Gini schreef:
Vreselijk om zoiets mee te maken, ja, en dan nog het hoofd zo koel mogelijk proberen te houden, pfff. Heeft die er iets aan overgehouden (buiten waarschijnlijk een litteken)?

Littekens vielen mee. De vacht bleef donkerder (ja heel gek) op de plaatsen waar het vel weg was geweest. Dus benen (vooral achter), heup, kaak en een stukje boven het oog. (Van het proberen op te staan gok ik. Hij lag in een plas dus heb mijn jas onder zijn hoofd gelegd om die al uit het water te krijgen. De Da gebeld terwijl ik Hem los knipte en heb daarna een deken over hem gelegd om hem enigszins nog te beschermen tegen bijkomende regen en wind en toen heb ik met handdoeken en touwen een constructie gemaakt dat ik hem uit die plas kon halen. Of dat verstandig was op dat moment weet ik bij nader inzien niet maar goed. Paniek... geeft weet hoe sterk je bent als je bang genoeg bent.

DA heeft hem eerst nagekeken maar gewrichten leken in orde op het eerste zicht. Heeft hem eerst moeten inspuiten omdat hij niet meer wilde opstaan. De 3e poging kregen we hem gelukkig recht om hem naar de stal te brengen.

Op zijn heup had hij een plek ter grote van een 2 euro munt dat puur littekenweefsel was. Het verzorgen heeft zo’n drie maanden geduurd (uitwassen, insmeren enz). DA heeft tussendoor nog afgestorven vel weg gehaald onder verdoving (oa aan zijn heup) omdat het niet meteen zichtbaar was wat nog zou gaan hechten en wat niet. Er viel ook niks te naaien want het vel was gewoon weg. Geen sneeën gewoon lappen die weg waren.
Toen de wondes droog en dicht waren heeft hij nog een inspuiting gehad omdat hij in zijn sprongen stijf bleef, daarna was dat weg maar het was geen rijpaard dus of hij erna nog belastbaar geweest was kan ik niet zeggen. Hij heeft nog een paar jaar pijnvrij bij mij op weide gelopen maar ik heb wel altijd het ide gehad dat hij het nooit helemaal bovenop gekomen is. Dat het hem zeg maar een paar jaar van zijn leven gekost heeft maar letterlijk. Wij zeggen hier wel eens "dat heeft me tien jaar van mijn leven gekost" maar volgens mij was dat bij hem letterlijk zo, dit was zo'n pony die fluitend 30 zou worden dacht iedereen en op 22 is hij uiteindelijk gegaan helaas.

Ik vond hem ‘s morgens dus hij kan daar een half uur gelegen hebben maar ook meerdere uren (had ze toen nog niet aan huis maar om half 1 ongeveer ging een nonkel die vlakbij woonde altijd even kijken en om zes uur wandelde hij er ook voorbij. Ik was er om half tien dus ergens tussen zes uur ‘s morgens en 9:30 is het gebeurt. Gezien hij al in shock was zal hij helaas niet nog maar een half uur gelegen hebben. DA zei ook eerlijk ‘we zijn net op tijd geweest of net te laat.’

Ook nog in weet zoals nu dus regen en koud. Inmiddels is het dier overleden en heb het mezelf nog steeds niet vergeven.

Nadat de pony op stal stond met pijnstillers en kalmering zei ie "en nu kom jij eerst even mee voor een jas want anders kan ik jou zo ook behandelen".

(DA en ik kenden elkaar al jaren)
Heb toen nog een jas en trui gekregen van mijn DA omdat mijn jas natuurlijk doorweekt was en ik ook. Dus heb me eerst even moeten "omkleden" Zodat ik ook terug warm was. :+:

**Geplaatst**: 10-12-21 09:35

Re: Amazone zwaargewond, paard overleden door prikkeldraad

Geplaatst: 10-12-21 09:35

Heftig verhaal, ik geloof wel dat paarden ineens tien jaar ouder kunnen zijn na ingrijpende gebeurtenissen voor henzelf. Heb dat ook weleens gezien.

Ik snap alleen niet waarom je jezelf niet kan vergeven? je hebt het dier uiteindelijk gered toch? Sommige dingen weet je gewoon niet van te voren helaas. Maar deze heeft het gered en uiteindelijk nog een redelijke leeftijd behaald.

**Geplaatst**: 10-12-21 13:21

Re: Amazone zwaargewond, paard overleden door prikkeldraad

Geplaatst: 10-12-21 13:21

Vreselijk, Ayasha, ik krijg kippenvel van je verhaal. Komt ook heel dicht bij iets wat ik heb meegemaakt: paard 's ochtends vinden, al half in shock en vanalles verzinnen om te helpen en toch zo weinig kunnen doen. Alleen de oorzaak van de verwonding was anders. Ik snap de wanhoop en paniek dus zeker, want in mijn geval heb ik het paard niet kunnen redden en dat knaagt 12 jaar later nog steeds aan me.
Ik geloof zeker dat zoiets letterlijk 10 jaar van het leven heeft gekost. Dergelijke trauma's (voornamelijk fysiek zelfs en voor een deel mentaal) kunnen zeker invloed hebben.

**Geplaatst**: 10-12-21 15:58

Geplaatst: 10-12-21 15:58

Elisa2 schreef:
Heftig verhaal, ik geloof wel dat paarden ineens tien jaar ouder kunnen zijn na ingrijpende gebeurtenissen voor henzelf. Heb dat ook weleens gezien.

Ik snap alleen niet waarom je jezelf niet kan vergeven? je hebt het dier uiteindelijk gered toch? Sommige dingen weet je gewoon niet van te voren helaas. Maar deze heeft het gered en uiteindelijk nog een redelijke leeftijd behaald.

dat we hem er door gekregen hebben was ook door zijn karakter. Hij heeft in al die weken geen kik gegeven terwijl de verzorging pijn gedaan moet hebben. :(:)

het is mijn taak om ze te beschermen en veilig te houden en ik weet nog steeds niet hoe het gebeurt is maar dat is me bij hem dus niet gelukt. Ben echt dagen lang huilend thuis gekomen als ik hem was gaan verzorgen. Dat arme dier zag uit... Dat ging echt door merg en been alleen van naar hem te kijken. Zie het nog steeds zo voor me.

hij was altijd te dik maar vanaf toen op een week tijd niet meer. We hebben hem er met slobber die hij zo ongeveer kon drinken (want brokken at hij niet.) en luzerne pakken (want hooi wilde hij ook niet eten zolang die kaak nog zo open lag, dat zag echt uit als een soort "brandwonde" dus denk dat hij die gewoon niet wilde bewegen) en een deken doorheen gesleurd (dier had nooit een deken op gehad maar vanaf die gebeurtenis moest hij in de winter een deken omdat je hem anders zag af vallen.)

Gini schreef:
Vreselijk, Ayasha, ik krijg kippenvel van je verhaal. Komt ook heel dicht bij iets wat ik heb meegemaakt: paard 's ochtends vinden, al half in shock en vanalles verzinnen om te helpen en toch zo weinig kunnen doen. Alleen de oorzaak van de verwonding was anders. Ik snap de wanhoop en paniek dus zeker, want in mijn geval heb ik het paard niet kunnen redden en dat knaagt 12 jaar later nog steeds aan me.
Ik geloof zeker dat zoiets letterlijk 10 jaar van het leven heeft gekost. Dergelijke trauma's (voornamelijk fysiek zelfs en voor een deel mentaal) kunnen zeker invloed hebben.

Inderdaad, je gaat gewoon vanuit paniek van alles proberen, je probeert zo kalm mogelijk te blijven, die draad zo voorzichtig mogelijk los maken en er rond uit halen, enerzijds ben je (vooral uiterlijk, ik iig) heel kalm, anderzijds ben je compleet in paniek vanbinnen. Hij MOEST uit die plas, zeker met zijn hoofd. en weg van die draad gezien ijzerdraad eens die door geknipt is terug "op rolt" dus ik wilde absoluut niet riskeren dat hij op één of andere wijze terug er in kwam.
Ook hier knaagt het nog steeds. Het is Pharaon die het overkomen is, en die is gewoon echt "voor zijn tijd" gegaan. En ik ben er van overtuigd dat de situatie met die draad daar minstens gedeeltelijk de reden voor is.

hij is ook nooit meer echt "zichzelf" geworden. Opeens gedroeg hij zich "naar zijn leeftijd" waar hij voor die tijd altijd deed alsof ie een jong veulen was. altijd dingen aan het uit vreten, je kon je rug niet draaien zeg maar.. die Phara heb ik nooit meer terug gekregen hierna.

Dus nee, nooit meer ijzerdraad hier. Ik weet dat het waarschijnlijk gewoon brute pech geweest is maar ik wil het nooit meer meemaken. Heb nog steeds een tang in mijn poetsbox liggen ondanks dat we geen ijzerdraad meer hebben.

en hij mag er niet uit.

Vreselijk dat je hem niet hebt kunnen redden Gini. Ondanks dat je rationeel weet dat jij alles gedaan hebt begrijp ik dat je gevoel gewoon blijft ‘knagen’. :(:)

Nomineer dit bericht ×