Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Boras schreef:Natuurlijk, jullie hebben helemaal gelijk.
Maar wat nou als binnen de hiërarchie van de Military Boekelo de voorzitter van Military Boekelo de baas ofwel de opdrachtgever is?
Daar ga ik namelijk wel van uit.
Er is er eentje de baas, ook daar waar vrijwilligers het "werknemers"bestand vormen.
Boras schreef:Waar lees jij die regel dan?
Citaat:Een keer kwam Zandstra met een groep genodigden op bezoek in de stallen, die eigenlijk verboden terrein zijn. „De regels van de sportbond zijn hartstikke streng. Want je wilt niet dat er onbekenden in de stallen rondlopen die iets uithalen met de paarden”, legt een lid van het stalteam uit. Een medewerkster die het gezelschap daarom de deur wees kreeg de wind van voren. „Hij was ronduit onbeschoft tegen haar.”
. Boras schreef:Ik denk dat bij zo'n organisatie het werven, opleiden en continueren van het evenement tot de normale gang van zaken behoort. Daar verandert een krantenartikel niets aan.
Boras schreef:Ja dat begrijp ik wel. Maar dat is nog steeds behoorlijk algemeen.
Is de voorzitter onbevoegd?
Of bepaalt hij juist mede wie bevoegd is. Met inachtneming van de regels van de FEI.
Er zijn vragen. Daarom ga ik niet verontwaardigd naar wie dan ook wijzen. Of wie dan ook gelijk geven.
Edit: aangepast
Boras schreef:Natuurlijk, jullie hebben helemaal gelijk.
Maar wat nou als binnen de hiërarchie van de Military Boekelo de voorzitter van Military Boekelo de baas ofwel de opdrachtgever is? De baas van de hele toko.
Daar ga ik namelijk wel van uit.
Er is er eentje de baas, ook daar waar vrijwilligers het "werknemers"bestand en ruiters de klanten vormen.
Boras schreef:bigone schreef:Het stukje: De voorzitter schold de stalmedewerker uit toen zij hem met een zooi bobo’s de toegang tot de stallen weigerde , misschien een vooroordeel van mij maar als voorzitter heb je dit niet te flikken bij internationale wedstrijden en dito paarden waar geen vreemden op stal gewenst zijn. Hij mag blij zijn dat ik er niet stond. Echt ronduit asociaal .
Uitschelden, als dit is gebeurd, mag nooit. Dat valt niet onder de bevoegdheden van de voorzitter/werkgever.
Aan de andere kant: de voorzitter de toegang weigeren op "zijn eigen" evenement kan net zo min. Dat valt niet onder de bevoegdheden van een stalmedewerker.
Je kunt als stalmedewerker 1 keer wijzen op de regels zoals jij ze kent. Maar vervolgens moet je de verantwoordelijkheid daar laten waar die vervolgens hoort, bij de voorzitter.
Je kunt als stalmedewerker dan niet als een blok beton in de deuropening blijven staan. Je zult echt aan de kant moeten gaan. Doe je dat niet, dan ontstaat er een hele rare, onwenselijke situatie waarin je over jezelf afroept dat iemand boos op je wordt. En wat een figuur sla je naar de sponsoren.
AM01 schreef:Ik heb de cross sinds 1980 zeker 25 jaar gelopen en ik zag het elk jaar commerciëler, lees meer VIP en minder gewone "burger" worden. Steeds duurder en steeds minder zicht voor je geld. Ik ben 10 jaar geleden al afgehaakt.
Het is van de gekke dat een jaarrekening niet openbaar is, een voorzitter zijn eigen vlees keurt, bezuinigd wordt op een eenvoudige maaltijd voor een vrijwilliger en een feest betaald moet worden.
In onze buurt zie ik hetzelfde gebeuren bij een middelgroot evenement, gevolg alles wat vrijwillig nog wat wil doen komt van verder weg en heeft het na 1 of 2 keer wel gezien.
Organisatie Boekelo koester je vrijwilligers, die staan dag en nacht klaar om er iets moois van te maken.
Pas de bestuursstructuur aan. dit kan niet. Jaarrekening openbaar en vooral geef de burger weer iets om na uit te kijken.
. Mijn laatste in 2012.bigone schreef:En dan is een paard positief na de wedstrijd en kunnen ze de organisatie aanklagen wegens het toelaten van onbevoegden op stal. En wie is dan de gebeten hond ?
Qerty schreef:De voorzitter van het bestuur. Die is namelijk de verantwoordelijke.
Citaat:Daarom is hij ook degene die ter plekke kan besluiten wie er bevoegd is en wie niet. En ter plekke mag afwegen dat het ene belang (een goede indruk maken bij de sponsoren) groter is dat het andere (het verkleinen van het risico dat iemand de paarden drogeert) en daarom besluiten van de regels af te wijken.

Citaat:Maar het maakt zijn werk onmogelijk als hij zich moet houden aan alle regels zoals ze ook voor de vrijwilligers zijn gesteld.
Qerty schreef:bigone schreef:En dan is een paard positief na de wedstrijd en kunnen ze de organisatie aanklagen wegens het toelaten van onbevoegden op stal. En wie is dan de gebeten hond ?
De voorzitter van het bestuur. Die is namelijk de verantwoordelijke.
Daarom is hij ook degene die ter plekke kan besluiten wie er bevoegd is en wie niet. En ter plekke mag afwegen dat het ene belang (een goede indruk maken bij de sponsoren) groter is dat het andere (het verkleinen van het risico dat iemand de paarden drogeert) en daarom besluiten van de regels af te wijken.
Of het chique / verstandig / uitlegbaar is, is een andere .. blijkbaar niet.
Maar het maakt zijn werk onmogelijk als hij zich moet houden aan alle regels zoals ze ook voor de vrijwilligers zijn gesteld.
Qerty schreef:De voorzitter van het bestuur. Die is namelijk de verantwoordelijke.
Qerty schreef:Boras schreef:Ik weet het niet. Het kan zo maar mee gaan spelen als je ergens al 50 jaar werkt. Dat kan deel uitmaken van een natuurlijk proces.
Inderdaad!
Ik ben leidinggevende in een organisatie met 150 vrijwilligers en kan me bij beide kanten van het verhaal heel goed iets voorstellen.
Mijn ervaring is dat er door professionals regelmatig te gemakkelijk over de gevoelens van vrijwilligers heen wordt gestapt.
Aan de andere kant ervaar ik ook dat juist vrijwilligers die al lang aan de organisatie verbonden zijn soms (lees: vaak) moeite hebben mee te gaan met een veranderende bedrijfsvoering en bepaalde zaken zeer persoonlijk opvatten.
Het voorbeeld van het 'niet zomaar het kantoor binnen mogen lopen' herken ik. Het voelt natuurlijk heel vervelend als je je al jaren inzet voor een organisatie en dan niet zomaar even binnen mag lopen om je zegje te doen. Maar het is niet realistisch te verwachten dat een voorzitter zijn werk goed doet als jij en je 599 overige collega's te pas en te onpas naar binnen kunnen banjeren.