Let op! Onderstaand bericht zijn feiten, niet perse mijn persoonlijke mening, en het is ook niet mijn bedoeling mensen voor het hoofd te stoten oid. Ik denk alleen dat veel mensen misschien niet weten hoe het zit, en dat het wel belangrijk kan zijn als je moet kiezen welke specialist je bij je dier laat.
Paardentandarts is geen beschermde titel. Alleen dierenarts en dierfysiotherapeut zijn beschermd. Humaan tandarts is wel beschermd.
Volgens de Wet Dieren: (uit mijn oude college aantekeningen, dus niet helemaal volledig, maar het dekt de lading)
Citaat:
- Het beroepsmatig verichten van diergeneeskundige handelingen is verboden voor iedereen die daartoe niet bij of krachtens artikel 4.1 is toegelaten.
- Artikel 4.1: Tot het broepsmatig verichten van diergeneeskundige handelingen zijn toegelaten dierenartsen en andere personen die zijn inschreven in het register, bedoeld in artikel 4.3, eerste lid.
- Diergeneeskundige handelingen:
*Het voorschrijven of uitvoeren van een behandeling of onderzoeken van een dier, met het oog op voorkomen, genezen, verzachten, onderkennen of opheffen van een aandoening, dierziekte, zoonose, ziekteverschijnsel, gebrek, of van in- of uitwendig letsel of pijn
*Het voorschrijven of toepassen van verdoving of bedwelming.
*Het verrichten van lichamelijke ingrepen (ingreep bij een dier, waarbij de natuurlijke samenhang van levende weefsels wordt verbroken, met inbegrip van het afnemen van bloed en het geven van injecties, en met uitzondering van het doden van het dier)
Het register:
https://www.diergeneeskunderegister.nlCitaat:
Voor wie?
Om onderstaande beroepen uit te mogen voeren, is een registratie in het Diergeneeskunderegister verplicht.
Dierenarts
Dierenartsassistent-paraveterinair
Dierenfysiotherapeut
Embryotransplanteur / -winner
Dus:
- Alleen bovenstaande personen kunnen zich inschrijven in het register.
- Als je niet in het register staat mag je geen lichamelijke ingrepen verrichten. Dus dan mag je geen prik geven, maar ook geen wolfskies trekken (daarbij wordt de samenhang tussen weefsels verbroken) . Ook mag je geen verdoving toepassen.
- Daarnaast mag je als je niet in het register staat geen diagnose stellen (onderkennen aandoening), dus je mag niet zeggen dat een paard bv last heeft van diastasen. Ook mag je geen aandoeningen opheffen (dus in theorie het gebit niet behandelen).
Maar: Ik denk dat er een hoop mensen zijn die zeer bekwaam zijn in het doen van gebitten. Punt is dat zij officieel een aantal dingen niet mogen. Wellicht zou het een goede trend zijn om paardentandartsen/gebitsverzorgers ook op te nemen in het register. Daardoor komt er een soort kwaliteitscontrole.
Het ding met het register is namelijk, dat als je stout bent, je uit het register gegooid kan worden. Voor een dierenarts betekend dat dat je je beroep niet meer mag uitoefenen, maar bv ook geen medicijnen meer kan bestellen (legaal). Dus dat wil je voorkomen (naast het feit dat je integer bent en sowieso je best wil doen). Om in het register te komen moet je in elk geval een bepaald diploma hebben wat toch wel aangeeft dat je bepaalde kennis hebt. Of je daar wat mee doet is een tweede.
Een dierenarts die loopt te prutsen kan voor de tuchtrechter komen en evt een berisping, boete of dus ontzegging van de bevoegdheid krijgen. Dus als jij je kennis niet goed gebruikt heeft dat gevolgen.
Een gebitsverzorger die loopt te prutsen.... Tsja, waar klop je aan? Wat hij doet mag niet, maar hoe ga je dat tegen? Je kan immers niet uit de beroepsgroep gezet worden oid. En veel eigenaren zullen het prutsen niet herkennen omdat je niet in de mond van het paard kan kijken. Er is geen diploma vereist, er zijn geen regels waar je aan moet voldoen. Er is geen tuchtcommissie die bij een klacht beoordeeld of jij juist gehandeld hebt. Er is niemand die kan beslissen of jou wat te verwijten valt, en je kan gewoon doorgaan.
Dus daar zit een groot verschil. Er zijn genoeg gebitsverzorgers/ tandartsen/ hoe je ze wil noemen die geen opleiding hebben gevolgd, of eentje van slechte kwaliteit. Onverdoofd wolfskiezen trekken gebeurd zoveel. En dat is echt niet oke. Maar veel eigenaren weten het niet. En als je het wel weet, dan bel je een ander. Niemand klaagt een prutser aan. Dus ze gaan gewoon door. Ze verliezen wel klanten, maar ze weten ook altijd nieuwe klanten te vinden....
Het is zonde, er zitten ontzettend kundige mensen bij, die meer weten en kunnen dan de gemiddelde dierenarts. Maar hoe scheiden wij het kaf van het koren? Ik stem voor een keurmerk.
En lid zijn van de NVVGP zegt helaas niet zoveel. Dat kan iedereen doen. Maar de certificering krijgen, dat is een ander verhaal. Daarvoor moet je toetsen van bekwaamheid afleggen. Dus op dit gebied is een hoop winst te behalen.
Dus: Paardentandarts mag van mij een beschermde titel worden, opgenomen in het register met kwaliteitscontrole! En dat is dan weer geen feit, maar mijn mening, haha!