pien_2010 schreef:Ik vind het heel erg zonde dat het Nederlands landvarken (nog 50 exemplaren), de Noord-Hollandse witborsteend (20) en het paardenras Zwaar Warmbloed (136) en andere dier rassen dreigen uit te sterven. Gisteren op TV zag ik nog kippenrassen, geiten en anderen diersoorten waarvoor dit geldt.
Ik vind het jammer vanuit cultuur historisch, landschappelijk en vaak ook praktisch oogpunt.
Praktisch:
Een hobbyboer legde gisteren uit dat zijn varkens gewoon hun biggen buiten kunnen krijgen zonder risico dat de moeder de biggen dood drukt. Voor vele varkens die productie dieren zijn in de veehouderij, blijkt dat niet meer te kunnen.
Iemand anders liet zien dat hij samenwerkt met organisaties van landschap beheer om een bepaald oud Nederlands schapenras in aantallen terug te krijgen daar dit het enige ras is dat de Amerikaanse Kers eet. Zeer belangrijk voor het behoud van bepaalde gebieden met hun typische landschappen.
Landschappelijk:
In Nederland, ontdek ik meer en meer naar mate ik langer in Frankrijk woon, is weinig oog voor behoud van (vul maar in) ....... bijvoorbeeld allerlei verschillende koeien rassen. Het gaat in Nederland vooral om dat wat het dier productief opbrengt. Die koe die het meeste melk biedt of het meeste vlees, die zie je overal. Zo ook met kippen etc. Dus als de koeien al buiten staan is het een groot zwart- wit gebeuren dat te zien is.
Hoe anders hier in Frankrijk waar men ontzettend zuinig is op allerlei verschillende dier soorten horende bij de verschillende regio's. Zo veel verschillende prachtige koeienrassen zie ik alleen al als ik een uur lang naar het Zuiden rijd.
Cultuur historisch:
Ieder land heeft zijn eigen oorspronkelijke diersoorten. Ik vind het belangrijk om daar zuinig op te zijn. Zo is er op dit moment op BVN een prachtig cultuur programma gepresenteerd door de ex directeur van het Rijksmuseum Wim Pijbes. Opvallend is dat hij in een aantal uitzendingen al paar keer boerderijen met bedreigde diersoorten heeft bezocht waarin hij de vergelijking trekt met mooie schilderijen die ook geen praktische functies hebben maar waar je wel als land zuinig hoort te zijn daar het bij je cultureel erfgoed hoort. Zijn boodschap is, investeer in diversiteit en ben zuinig op al die verschillende soorten. Ik ben het helemaal met hem eens.
Als wij hier op vakantie gaan, zie je in bijna elke streek andere koeiensoorten buiten staan. Zo prachtig die verschillen. Ook de kippensoorten die je hier ziet, zijn wezenlijk verschillend en dat geldt vaak per regio. Mensen in de Corège bijvoorbeeld zijn trots op hun prachtige blonde koeien (en terecht!) zoals ze hier weer trots zijn op hun Haute Vienne koeien.
Over het zwaar warmbloed schrijf ik nu niets omdat daar al hele goede dingen over gezegd zijn door mijn voorgangers, waar ik me bij aan sluit. Ik hoop dat dit mooie fijne ras behouden blijft!
Ik begrijp best wat je bedoelt, maar neem nu het Nederlands landvarken.
Daar vind ik het bovenstaande niet op van toepassing als ik lees dat het geen inheems ras is, maar een kruisingsproduct van 2 uitheemse landvarkens: 5/8 deel Deens landvarken en 3/8 deel Duits landvarken.
Daarnaast komen bij mij, naast allerlei gevoelens van nostalgie toch ook gevoelens boven van kijk naar de historie. De evolutie. Dieren komen en gaan. Wie zijn wij..... En op welke gronden?
Dingen veranderen. Onder invloed van natuurlijke selectie en/of onder invloed van de practische selectiecriteria van de mens. Het recht van de sterksten of de populairsten. Of wat dan ook.