however; weer een argument om een cap op te zetten.
Een lelijk kapsel na het afstappen is niet half zo irritant als schedel of hersenen kapot.. Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
ikke schreef:Woogy schreef:Criminelen zeg...de laatste tijd zijn er wel hele nuttige onderzoeken zonder 'Neeeee...echt?!' uitslagen...
jij zegt het.......
@ M_D_H: Je kunt als ruiter jezelf beschermen tot je een ons weegt, als je daarna op een rodeopaard stapt, heeft dat allemaal weinig nut.
Mijn instructrice heeft een paard waarvan een serieuze paardeman/instructeur zich afvroeg of ze daar echt vrijwillig op ging zitten en waarvan de voorgeschiedenis nu ook niet helemaal vlekkeloos is maar ik stap op gympies, zonder cap of bodyprotector op dat paard en rijdt er half nederland mee door; daar gaat niks fout. Reden? Dat paard is door mijn instructrice OPGELEID en OPGEVOED!
.
.
. Ook op het braafste best opgevoede dier, want een ongelukje zit altijd in een klein hoekje, en daar kan je maar beter op voorbereid zijn
Tazzey schreef:Ik was absoluut geen klungel en behoorlijk lenig maar als je over de kop gaat met paard en al heb je geen tijd om correct te vallen, dat gaat veel te snel. Paard was een keurig opgevoed paard, we hadden gewoon enorm veel pech.
Ayasha schreef:Al is die knol dood maar weet ie het nog niet, zo braaf, dan nog kan die struikelen. Hij hoeft niet eens te schrikken. De val waar ik het meest last van gehad heb, is met het braafste paard dat ik op stal had gebeurt; hij mistrapte zich in galop en we gingen samen overkop.

combinatie van bescherming is nog altijd beter dan maar een vorm van bescherming. Een bp zit vooral in de weg als je wil doorrollen maar een cap en fatsoenlijk schoeisel niet. 
Lara_Silver schreef:Als mensen nu eens zouden leren vallen dan zouden die letsels ook een stuk minder worden. Iemand die soepel is en zich gewoon laat gaan zal de val veel beter kunnen opvangen dan een stijve hark die tevens ook nog eens aan het klampen en krampen is om maar niet te vallen, die krijgt een grotere klap te verduren.
listiglistje schreef:Ik zit al 36 jaar in de paarden en ik heb heel veel gebroken en gekneusd,
maar alle keren was het vanaf de grond of uit stilstand terwijl ik erop zat![]()
Met vallen tijdens het rijden viel het eigenlijk wel mee, niets bijzonders behalve een deuk in mijn ego
alice0cullen schreef:Ik rol uit mezelf al weg, heb alleen wel geleerd het paard los te laten. Had altijd de neiging om de teugels vast te houden met gevolg dat ik wel eens werd mee gesleurd.
Waratje schreef:Lara_Silver schreef:Als mensen nu eens zouden leren vallen dan zouden die letsels ook een stuk minder worden. Iemand die soepel is en zich gewoon laat gaan zal de val veel beter kunnen opvangen dan een stijve hark die tevens ook nog eens aan het klampen en krampen is om maar niet te vallen, die krijgt een grotere klap te verduren.
Dat is een leuke theorie, maar er zit een "maar" aanvast. Als je ouder wordt heb je eerder schade bij het vallen, dat is ook nog eens iets dat je beseft waardoor je nog eens extra gericht wordt op "ik wil niet vallen" als een paard iets gek doet. Resultaat: verkrampen en mede daardoor extra schade.
Als kind heb ik op judo gezeten, daar heb ik veel baat bij gehad in die "risico-jaren" waarin ik ook zat van paarden ben gevallen (zonder echte schade). Maar nadat ik 20 jaar niet ben gevallen weer eens van een paard val, blijkt opeens dat er dingen zijn veranderd