Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-11-14 15:15

Re: Blog:We zouden anders trainen als paarden niet zo stil waren

Geplaatst: 03-11-14 15:15

Je kan natuurlijk wel trainen naar de lichaamstaal van een paard, maar dan moet je wel ervaren zijn in het lezen ervan. En zelfs dan kan het nog moeilijk zijn om je paard te begrijpen. Maar ja, de echte (harde) normalen trainingen die je vaak ziet zouden inderdaad wel aangepast worden als een paard zich beter verstaanbaar kon maken.

**Geplaatst**: 03-11-14 19:18

Geplaatst: 03-11-14 19:18

Het gaat wel gebeuren dat ik een generatie zie die via sensor technologie te horen krijgt wat het paard denkt:

Dat wordt een cash cow.

**Geplaatst**: 03-11-14 20:59

Geplaatst: 03-11-14 20:59

Zou wel mooi zijn, dan zouden mensen een stuk bewuster met hun paard omgaan

**Geplaatst**: 03-11-14 21:02

Re: Blog:We zouden anders trainen als paarden niet zo stil waren

Geplaatst: 03-11-14 21:02

Ik vraag me af wat je met paarden doet als je dat echt niet kan zien.
Ik merk heel duidelijk als (verzorg)paardjelief niet lekker in dr vel zit...

Vind het een intressant artikel

**Geplaatst**: 03-11-14 21:10

Geplaatst: 03-11-14 21:10

echt praten doet 'ie niet, maar hij vertelt genoeg, als je maar bereid bent om te luisteren...

**Geplaatst**: 03-11-14 21:22

Geplaatst: 03-11-14 21:22

Geluid maken kunnen ze trouwens wel

de mijne kreunt echt heel erg hard als ik moeilijke oefeningen vraag/aan zijn spieren zit!

**Geplaatst**: 03-11-14 21:25

Geplaatst: 03-11-14 21:25

ja dat doet 'ie van mij ook 8-)

als 'ie iets moeilijks moet doen...

**Geplaatst**: 03-11-14 21:25

Geplaatst: 03-11-14 21:25

De mijne kreunt alleen tijdens het poepen :')

**Geplaatst**: 03-11-14 21:27

Geplaatst: 03-11-14 21:27

Amaris schreef:
Kathleen_vW schreef:
Helemaal mee eens. Sterk geschreven! Er lopen veel te veel paarden stilzwijgend rond terwijl ze eigenlijk hun lichamelijke beperkingen hebben of met een ruiter moeten omgaan die niet het inzicht heeft of niet in wil zien hoe de vork werkelijk in de steel zit. Ik vind dat heel kwalijk, want als ruiter heb je de verantwoordelijkheid over het paard. Dat paard maakt namelijk echt niet de beslissing voor zichzelf om te forceren op wedstrijd, maar er word wel verwacht dat het paard presteert.

Mijn vriend is atleet, mid-lange afstanden en horden. Hoewel hij momenteel niet heel fanatiek meer is heeft hij in het verleden wel op hoog niveau gelopen. Hij heeft me onwijs veel bijgebracht over het correct trainen van een paard ookal wist hij toen nog niks van paarden af. Puur dingen als spierenleer, conditie training, een goede opbouw en vooral herstel, rust! Behoorlijk wat ruiters doen maar wat en zijn dan verbaasd waarom het niet lukt en waar de blessures vandaan komen.

Om een situatie te schetsen. Een jaar terug op een wat koude avond met redelijk wat wind bereid mijn vriend zich voor op een 400 meter. Hij warmt op zo goed als het kan in lange broek, doet zijn best om ondanks de kou soepele spieren te krijgen. Voor de start doet hij zijn overbroek uit, maar de start loopt uit. Even is hij afgeleid, praat met trainingsmaten aan de kant waar hij een wedje legt dat hij wel even onder de 56 seconden loopt. Hij staat te lang stil, maar dan mogen ze eigenlijk starten. Hij komt goed weg, maar voelt al snel dat hij souplesse verliest. Met de weddenschap toch in zijn achterhoofd forceert hij door, maar dan gaat het mis. Net over de 100 meter knapt het in de achterkant van zijn bovenbeen en stort hij op de grond. Hij weet gelijk hoe laat het is, want hij kan geen stap meer zetten, een fikse hamstring scheuring. Hij kan zichzelf wel voor z'n kop slaan, maar in deze sportsituatie is in ieder geval hij nog verantwoordelijk voor zijn eigen blessure . In de paardensport en met name in de basis is dat dikwijls echt niet de schuld van het paard, maar van de ruiter. Het weer is dat weekend nog precies het zelfde als ik als fotografe aanwezig ben op een wedstrijd. Het is net zo guur en er word buiten losgereden, toch is het opvallend hoeveel ruiters meer bezig zijn met kletsen aan de zijlijn in plaats van fatsoenlijk los te rijden. Als het paard de proef in moet krijgt hij nog snel een paar porren voor z'n ribben om hem 'vlug' te maken. Even laten komt ze met een lang gezicht de ring uit. Hij doet het niet, hij is niet aan de been, hij komt niet van de grond, hij laat me in de steek. Dan vraag ik me toch serieus af wie nou wie in de steek laat.

Juist daarom vind ik het essentieel dat er meer aandacht komt en de paarden door hun ruiters ook weer als atleten gezien worden. Daar valt nog heel veel winst op te behalen!

Toch klopt het niet helemaal. Paarden zijn geen mensen.

Paarden moeten vanuit relatieve rust (grazen, stappen, grazen, stappen) ineens weg kunnen rennen voor een roofdier.

Dan gaat een paard ook niet eerst even relaxt warmlopen om dan na 10 minuten eens te gaan galopperen. Dan is ie namelijk al opgegeten.

Natuurlijk is een goede warm-up en cooling-down belangrijk, maar om nu te stellen dat het net hetzelde is als bij mensen, nee, niet helemaal.

Dat paarden vluchtdieren zijn en in de natuur weleens moeten vluchten voor een roofdier, wil niet zeggen dat dit ook per definitie goed is voor een paard..

**Geplaatst**: 03-11-14 21:30

Geplaatst: 03-11-14 21:30

paarden kunnen wel schreeuwen.
Heb eens gelezen dat bij paarden die gebruikt worden bij stiergevechten de stembanden worden doorgesneden opdat het paard anders zou schreeuwen als zo'n stier het paard met de horens raakt.
Vaak worden de paarden ook nog eens zonder verdoving dichtgenaaid en terug het veld in gestuurd.

Opvallend was dat je het paard totaal niet hoorde. Zijn ogen waren afgeplakt maar zijn mond niet. Bij de aanval raakte het paard door de scherpe hoorns gewond. Het is nauwelijks voor te stellen dat dit zonder angst en pijnkreet plaatsvond. Er wordt dan ook niet voor niets gesuggereerd dat de stembanden van de paarden vooraf worden afgesneden om het publiek te sparen.

En idd paarden laten zich wel horen als ze pijn hebben, niet elk paard doet dat, sommigen rijden door hun pijn heen.

**Geplaatst**: 03-11-14 22:12

Re: Blog:We zouden anders trainen als paarden niet zo stil waren

Geplaatst: 03-11-14 22:12

Mijn shetlander pony maakt zeker wel geluid, iets wat ik nog nooit een ander paard heb horen doen. Als ze het ergens niet mee eens is, piept ze... Het is echt een heel zacht, maar duidelijk waarneembaar zielig piepend geluidje.

Ik merk wel dat ik daardoor haar meteen anders ben gaan behandelen dan welke andere pony dan ook.

Is ze sloom of staat ze stil en wil ze niet vooruit en ik trek aan het halster, piep.. En dat klinkt dan zo zielig, dat ik het al meteen op een rustigere manier oplos.

Een kindje op haar rug die in haar mond trekt, dan piept ze.. Kindje krijgt dan nog 1 waarschuwing of gaat eraf..

De stal niet uit willen, dan piept ze... Nou prima, blijf dan maar staan..

Maar mijn paard krijgt dat echt niet voor elkaar, de dingen die zij wel voor elkaar krijgt.

Maar dat piepen is gewoon zo sneu. Het is echt zo'n zielig piepje dat ze doet bij niet iets willen, angst, wantrouwen of pijn.. En daar reageer ik meteen op.

Dat betekend niet dat ik de lichaamstaal van mijn paard niet ken. Jawel, en dus ben ik daar ook netjes mee met trainen, natuurlijk.. Maar geluid heeft een toch wat directere werking.

**Geplaatst**: 03-11-14 22:20

Re: Blog:We zouden anders trainen als paarden niet zo stil waren

Geplaatst: 03-11-14 22:20

piepen komt me bekend voor hoor

Stond vorige zondag echt heel leuk in de wei met de oude fjord van mijn kenissen. Een paard dat normaal wegloopt in de wei maar nu bleef staan.
Leuk knuffelmomentje van +- 3 min, daarna liep hij achteruit en met een "zacht piepend" hinnikske liep hij weg.

**Geplaatst**: 03-11-14 23:32

Geplaatst: 03-11-14 23:32

De vraag is of je er nog op mocht zitten als ze echt kunnen praten.

Als mannen het al moeilijk vinden om vrouwen te begrijpen (en die "communiceren" zich een slag in de rondte), dan is het wezenlijk kennen van je paard nog wel wat moeilijker, en hierbij komen we vaak niet verder als de meest basale zaken (pijn / kreupel, etc).

Een grote fout is volgens mij het inleven door het te vertalen naar menselijk gedrag. Hij denkt, hij weet en... zijn wat mij betreft allemaal foute aannames. Maar wie weet heb ik het wel fout en zijn ze toch slimmer en inteligenter, dat zou best kunnen want er van uitgaande dat paarden niet zo slim zijn, kost het soms nog moeite zat om slimmer te zijn.

**Geplaatst**: 04-11-14 07:48

Geplaatst: 04-11-14 07:48

Kathleen_vW schreef:
Helemaal mee eens. Sterk geschreven! Er lopen veel te veel paarden stilzwijgend rond terwijl ze eigenlijk hun lichamelijke beperkingen hebben of met een ruiter moeten omgaan die niet het inzicht heeft of niet in wil zien hoe de vork werkelijk in de steel zit. Ik vind dat heel kwalijk, want als ruiter heb je de verantwoordelijkheid over het paard. Dat paard maakt namelijk echt niet de beslissing voor zichzelf om te forceren op wedstrijd, maar er word wel verwacht dat het paard presteert.

Mijn vriend is atleet, mid-lange afstanden en horden. Hoewel hij momenteel niet heel fanatiek meer is heeft hij in het verleden wel op hoog niveau gelopen. Hij heeft me onwijs veel bijgebracht over het correct trainen van een paard ookal wist hij toen nog niks van paarden af. Puur dingen als spierenleer, conditie training, een goede opbouw en vooral herstel, rust! Behoorlijk wat ruiters doen maar wat en zijn dan verbaasd waarom het niet lukt en waar de blessures vandaan komen.

Om een situatie te schetsen. Een jaar terug op een wat koude avond met redelijk wat wind bereid mijn vriend zich voor op een 400 meter. Hij warmt op zo goed als het kan in lange broek, doet zijn best om ondanks de kou soepele spieren te krijgen. Voor de start doet hij zijn overbroek uit, maar de start loopt uit. Even is hij afgeleid, praat met trainingsmaten aan de kant waar hij een wedje legt dat hij wel even onder de 56 seconden loopt. Hij staat te lang stil, maar dan mogen ze eigenlijk starten. Hij komt goed weg, maar voelt al snel dat hij souplesse verliest. Met de weddenschap toch in zijn achterhoofd forceert hij door, maar dan gaat het mis. Net over de 100 meter knapt het in de achterkant van zijn bovenbeen en stort hij op de grond. Hij weet gelijk hoe laat het is, want hij kan geen stap meer zetten, een fikse hamstring scheuring. Hij kan zichzelf wel voor z'n kop slaan, maar in deze sportsituatie is in ieder geval hij nog verantwoordelijk voor zijn eigen blessure . In de paardensport en met name in de basis is dat dikwijls echt niet de schuld van het paard, maar van de ruiter. Het weer is dat weekend nog precies het zelfde als ik als fotografe aanwezig ben op een wedstrijd. Het is net zo guur en er word buiten losgereden, toch is het opvallend hoeveel ruiters meer bezig zijn met kletsen aan de zijlijn in plaats van fatsoenlijk los te rijden. Als het paard de proef in moet krijgt hij nog snel een paar porren voor z'n ribben om hem 'vlug' te maken. Even laten komt ze met een lang gezicht de ring uit. Hij doet het niet, hij is niet aan de been, hij komt niet van de grond, hij laat me in de steek. Dan vraag ik me toch serieus af wie nou wie in de steek laat.

Juist daarom vind ik het essentieel dat er meer aandacht komt en de paarden door hun ruiters ook weer als atleten gezien worden. Daar valt nog heel veel winst op te behalen!

Amen. Komt nog eens bij dat meeste mensen niet eens weten wat voor een soort atleet een paard is en welke conditie zij nodig hebben. Er zijn ook zoveel blessures door dit soort onkunde als jij beschrijft, durf ik best te stellen althans. Tijdje geleden hier wel eens een topic over geopend.

**Geplaatst**: 04-11-14 09:49

Geplaatst: 04-11-14 09:49

Nouvel schreef:
echt praten doet 'ie niet, maar hij vertelt genoeg, als je maar bereid bent om te luisteren...

Mijn haflinger heeft zo'n uitgesproken gezichtsuitdrukking dat zelfs een leek ziet wat zij denkt, voelt en vooral wil zeggen.

**Geplaatst**: 04-11-14 11:26

Geplaatst: 04-11-14 11:26

Ik denk dat veel mensen het doel van dit artikel een beetje voorbij schieten. Tuurlijk kan iedereen zijn of haar paard in bepaalde mate 'lezen' en misschien ook wel zien wanneer deze ongemak ervaart.
Maar waar het volgens mij om gaat in dit artikel is dat wanneer paarden op korte en intense pijnprikkels reageren zoals bijvoorbeeld honden dit doen het beeld van paardrijden heel anders wordt, en een stuk minder positief.

Wie kent het niet: het paard reageert niet goed op het been, dus je geeft hem een flinke tik met de zweep, naar voren moet ie! Het paard zwiept misschien geagiteerd met de staart en draait de oren naar achter, maar daar blijft het dan ook bij. Stel nou eens voor je geliefde viervoeter een jankgeluid zoals een hond laat horen wanneer deze geslagen wordt. Dan schrik je denk ik even toch veel meer dan van die staartzwiep.
Het zelfde geldt voor de gemiddelde wedstrijd, er zijn altijd wel ruiters te ontdekken die nogal regelmatig zagen of flink spoor gebruiken. Zelfs al doe je dit een keer sporadisch en onbewust in de inrijbak, want ja, zenuwen enzo. Stel je nou eens voor dat al die paarden aan het jammeren waren omdat ze deze korte pijnprikkels ervaren. Wie komt er dan nog gezellig naar een wedstrijd kijken?

Waar het om gaat is dat mensen wel drie keer zouden nadenken om snel een correctie te geven, of harde trainingsmethodes te gebruiken omdat het paard niet goed genoeg luistert. Iedereen heeft vast wel eens een slechte dag gehad en dit bewust of onbewust (hopelijk onbewust) afgereageerd op het paard. Ik heb ook wel eens mijn paard een tik verkocht waarvan ik achteraf spijt heb, en dot geldt denk ik wel voor iedereen. Maar hier zou denk ik een stuk bewuster mee worden omgegaan wanneer paarden zich vocaal zouden uiten, ipv het negen van de tien keer gelaten over zich te laten komen.

**Geplaatst**: 04-11-14 16:44

Geplaatst: 04-11-14 16:44

Eens met mistercooper. Ik heb ook wel het idee dat er heel langzaam een beetje een omslag komt maar je hebt nog heel veel mensen (vooral de zgn 'doorgewinterde' paardenmensen) die denken dat je op een bepaalde manier met paarden om moet gaan omdat ze zelf ook 'hard' zijn voor elkaar.

edit: voor dit soort mensen zou het misschien een eye opener zijn als paarden wel geluid zouden maken als ze pijn hebben.

**Geplaatst**: 04-11-14 22:08

Geplaatst: 04-11-14 22:08

En wat ik het moooiste van alles vind, is dat eigenlijk alle bokkers dit stuk volledig begrijpen en zeggen dat hun het wel merken ondanks ze geen geluid maken.
Klopt niet. Je zal vast een deel merken, maar niet bij alles er over na denken. Als echt iedereen die hier zegt het gelijk door te hebben, zijn dat zoveel mensen, dat dit stuk eigenlijk voor niks is geschreven.

**Geplaatst**: 04-11-14 22:44

Re: Blog:We zouden anders trainen als paarden niet zo stil waren

Geplaatst: 04-11-14 22:44

Nou hier [OPG] Zeer ongeduldig paard blijkt maar weer dat we dan gewoon allerlei kunstgrepen uit de kast zouden halen om ze het zwijgen op te leggen. :roll:

**Geplaatst**: 04-11-14 22:49

Geplaatst: 04-11-14 22:49

Gypsy schreef:
Nou hier [OPG] Zeer ongeduldig paard blijkt maar weer dat we dan gewoon allerlei kunstgrepen uit de kast zouden halen om ze het zwijgen op te leggen.

Ben ik het niet mee eens. Misschien heeft dit paard t wel prima in z'n box, net als alle andere paarden die wel rustig zijn (en nee, ik hoef geen "paarden horen niet in een box discussie, ze staan nu eenmaal in een box), maar heeft hij gemerkt toen hij 1 of 2x tegen zijn box trapte omdat hij zijn eten eerder wilde hebben, dat dit effect had met als reactie aandacht en heeft dat zo uitgebreid dat het nu vervelend is.

Dat is gewoon omdat hij de link legt; trappen is aandacht, en misschien heeft dat dan wel helemaal niks te maken met hoe slecht zijn leven is.

**Geplaatst**: 05-11-14 07:23

Re: Blog:We zouden anders trainen als paarden niet zo stil waren

Geplaatst: 05-11-14 07:23

Mijn paard staat 24/7 buiten maar vraagt buiten nooit echt om aandacht. Maar zet haar in een stal en na een half uur begint ze te stampen om aandacht. Natuurlijk hebben sommige paarden de linkt gelegd naar aandacht. Maar vraag je eens af waarom ze aandacht willen.

En zo zie je maar weer, hetgene het paard wil komt ons even niet uit, en hup het dier word de mond gesmoord.

Als paarden zouden janken zouden we het weglachen en ze kleinzerig noemen, om onze eigen cognities maar in stand te kunnen houden. ...

**Geplaatst**: 05-11-14 10:30

Re: Blog:We zouden anders trainen als paarden niet zo stil waren

Geplaatst: 05-11-14 10:30

Ik zou het echt absoluut veel fijner vinden om te weten waar ze echt last van hebben, nu blijft het toch altijd gokken, hoewel je op een gegeven moment best wel bepaalde dingen leert te herkennen. Moest er toevallig gisteren nog aan denken toen ik bij de paarden was, mijn paard staat tegenwoordig met deken omdat ze het anders 's winters gewoon te zwaar heeft (is 23), maar ik merk aan alles dat ze het eigenlijk niet prettig vindt

. Stal laat ze heel duidelijk merken dat ze dat echt niet wil, ze gaat ook niet in de schuilstal staan

. Maar soms zou het toch wel fijn zijn als ze iets meer weergaven waar ze last van hebben.
Ander paardje wat we hebben staan laat dat veel meer zien, dus die is ook echt makkelijker te lezen, gisteren had ie slokdarmverstopping (heeel licht), maar dan staat ie er echt al heel zielig bij, als ie buikpijn heeft gaat ie gapen etc. dat is toch makkelijker beoordelen dan mijn dame die altijd maar door blijft gaan.

**Geplaatst**: 05-11-14 13:04

Geplaatst: 05-11-14 13:04

Gypsy schreef:
...Maar zet haar in een stal en na een half uur begint ze te stampen om aandacht. ...

Hoe kom je bij de relatie stampen = aandacht? Er zijn wel meer relaties te verzinnen, maar welke is waar?

**Geplaatst**: 05-11-14 18:33

Geplaatst: 05-11-14 18:33

Dat is wat de meeste mensen er van maken. Ik vind dat het verveling is. Dus hup naar buiten met die knol! Maar nee sommige mensen straffen het liever af.

**Geplaatst**: 05-11-14 19:50

Re: Blog:We zouden anders trainen als paarden niet zo stil waren

Geplaatst: 05-11-14 19:50

hier zouden mensen wel meer over na moeten denken.

Nomineer dit bericht ×