Apple schreef:Ik heb even een google gedaan op dat syndroom. Het blijkt dat mensen met dat syndroom vaak erg sociaal en 'outgoing' zijn.
Wat dat betreft dus niet zo speciaal inderdaad dat het kind het goed kan vinden met het paard.
(een vergelijkbaar filmpje met een kindje dat zwaar autistisch is en moeilijkheden heeft met het contact maken zou anders zijn).
Hmmm erg sociaal en outgoing, ze zijn wel degelijk gehandicapt en veel en veel jonger dan hun leeftijd aangeeft. Bij ons op stal komt een jongen (van 40 jaar!) met dit syndroom en wat opvallend is dat hij bij de narrigste merries van onze stal voor hun box kan gaan staan en ze doen lief en zacht en kroelerig. Hij vindt de vervelendste merries van onze stal juist de liefste en dat komt omdat ze bij hem ook lief en gedwee zijn én heel rustig. Dat effect heeft hij op paarden als hij heel rustig voor hun box gaat staan.
Het eerste filmpje tja, je kan niet horen wat er allemaal gezegd wordt maar het paard houdt in elk geval nog wel netjes afstand wanneer het jongetje zich weg draait. Kan je van die hond niet zeggen, het arme kind zit met de rug tegen de muur en wil wegkruipen, maar wordt door de hond compleet gedomineerd (zelfs de poot gaat er bovenop)... dit is in feite complete miscommunicatie!