Ewona schreef:Tja, jammer voor hun, maar ze moeten zich natuurlijk aan de regels houden.
Het is niet omdat ze ruiter zijn, dat ze meer mogen dan een ander.
Regels zijn er voor iedereen en zijn ook voor ieder hetzelfde, dus ik vind het wel terecht voor die twee ruiters die er vandoor gingen.
Vind het zelfs fun dat ze ondanks hun poging om te ontsnappen toch gestrikt werden, zo zie je maar ...
Wat honden betreft.
Paar jaar geleden ging ik wandelen in het bos met paard.
We waren rustig aan het stappen toen er plots zo'n ongeleid projectiel uit de bosjes kwam, gevolgd door een baasje (dorpsgenote) dat nog meer kabaal maakte in een poging om haar hond alsnog terug te krijgen.
Paard beetje begon te dribbelen want hond bleef rondspringen en tot overmaat van ramp ook happen.
Baasje begon hoe langer hoe paniekeriger te schreeuwen naar haar hond.
Tja, hou ze dan maar rustig of "hondproof" zoals iemand hier beweerde.
Paard bleef wel bij me, maar ging enorm flippen, want hond hapte raak.
Ik ben erop blijven zitten, want had het gevoel dat als ik zou afstappen, hem niet meer bij zou kunnen houden, zo erg was hij in paniek.
Het eindigde met het verhaal dat de hond mijn paard stevig in de achterbenen beet en het paard daarop de hond enkele meters door de lucht katapulteerde.
Einde verhaal zou je denken...
Baasje met hond ging naar huis, hond mankte wel, maar liep mee.
Ik ging ook naar huis en heb de dierenarts gebeld, bijtwonden laten verzorgen, extra spuitje tegen tetanus laten zetten.
Diezelfde avond de eigenaar van de hond aan de deur, met de vraag op vergoeding, want de hond was ingeslapen door inwendige verwondingen.
*zucht*
Heel jammer voor het dier, vond ik ook, maar wie is dan de dader/oorzaak/slachtoffer ?
Ik heb haar vriendelijk gezegd dat ik het heel naar vond voor haar en de hond.
Dat ik best de dierenartskosten voor haar hond wou dragen, als zij die voor mijn paard wou vergoeden, want de hond was tenslotte loslopend in gebied waar dat niet mocht en had het paard toch echt eerst gebeten.
Na een hele hoop verwensingen van haar kant heb ik er verder niets meer van gehoord.
Hoort misschien niet hier in dit topic, maar zit me al zoveel jaren dwars, dat het toch nog even eruit moest.
Wat ontzettend sneu voor die hond zeg en ook voor de eigenaresse die op deze manier haar hond moest verliezen. Ik kan me voorstellen dat ze in haar verlies toch nog een schrale troost zocht door de kosten op jou te verhalen. Het is in zo'n situatie denk ik heel moeilijk om rationeel na te denken en in te zien dat het toch echt je eigen schuld is doordat je, je hond losliet terwijl deze niet naar je luisterde. Niettemin is er natuurlijk nooit een excuus om met verwensingen te smijten, dat is in mijn ogen een teken van onmacht.
Je kunt je trouwens serieus afvragen wiens kosten hoger waren: die van jou voor je paard, of die van haar voor het inslapen van haar hond. Ik denk dat ze nog van geluk mag spreken dat je de kosten niet op haar verhaald hebt. Het verliezen van haar hond is natuurlijk al verdrietig genoeg.
Hoe is je paard nu met honden als je die tegenkomt tijdens het rijden?
Mijn hond is een ontzettend lieverd en buiten aan de riem luistert hij prima, maar ik weet dat hij heel slecht kan luisteren als hij losloopt. Als hij dan iets in het vizier krijgt wat hij leuk of spannend vindt, dan MOET hij er per direct op af en dan kan ik roepen wat ik wil, maar dan ben ik lucht voor hem. Hij bedoelt het dan echt niet kwaad, maar hij concentreert zich dan volledig op datgene wat hij ziet. Buiten gaat hij dus absoluut nooit los, juist om dit soort situaties te voorkomen. Ik moet er niet aan denken dat hij schade aanricht of nog erger: dat hem iets overkomt.