Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
. Vind het wel jammer dat sinds ik verhuist ben mijn ouders er vaak niet meer zijn (wonen in Katwijk ik nu in Hellevoetsluis). Die filmden vaak mijn proeven en dan kon ik ze even terug kijken. Toch maar een nieuw slachtoffer vinden die mijn proeven wil filmen
.
.
. Het heeft me ook bijna een jaar geduurd en echt elke week instructie van een hele goede instructrice om zowel het beeld als het gevoel goed te krijgen
. Het is echt pas sinds een paar weken dat de aanleuning echt goed is en dat ik m ook naar voren kan rijden en dat ie daar dan gewoon blijft. En resultaat was dat ik van officieel B net in de 180 of zelfs in de 170 naar onderling L1 met 199 punten ben gegaan. Zaterdag gaan we het maar officieel proberen en kijken wat het dan wordt
.
). En ik ga altijd maar op hun mening af en die punten, acht soms zit het mee en soms zit het tegen.... Af en toe krijg je ze niet terwijl je goed gereden hebt en soms krijg je ze gewoonweg cadeau. En dat moet je altijd maar in je achterhoofd houden als het is tegenvalt, want vaak vergeet je de punten die je 'gekregen' hebt. Amanda schreef:Naar mezelf kijken is het eerste dat ik gedaan heb na een wedstrijd. Met protocol en als het er was ook een filmpje. Mijn doel met wedstrijden was vooral om ontspannen te rijden. Paard netjes in de aanleuning, ontspannen, over de rug, enz.
Maar was hij eindelijk een wedstrijd ontspannen, reed ik geen winst. Figuren waren netjes, proef was inderdaad ontspannen, maar het zag er tam uit en daarom geen winst waard. Letterlijke woorden van de jury.
De proeven die bij mij het hoogste gepunten werden, waren de proeven waar hij vol spanning liep te drammen, nek erop, marcherend, spectaculair. Maar alles behalve ontspannen, niet fijn over de rug en eigenlijk een valse aanleuning. En dan dik in de 190 rijden.
) en laatste. Terwijl je dan een andere keer strak van de spanning de ring binnen komt en de punten je om de oren vliegen.
Ook de filmpjes nog teruggekeken, maar ik kan me gewoon niet vinden in het commentaar. Dus wat ik er dan mee doe? Naast me neer leggen. Ik begrijp wat deze jury meer wilde zien, maar dat gaat op dit moment nog ten koste van de ontspanning, die in mijn optiek belangrijker is. Dus gewoon verder trainen en volgende keer beter! Babootje schreef:Gesprekje met de jury aangaan kan ook veel verhelderen.
Het artikel is herkenbaar. Soms zit er een onverklaarbaar groot verschil tussen de ene proef en de andere proef in dezelfde wedstrijd. Nog begrijpelijk als er door verschillende juryleden beoordeeld is (alhoewel dat eigenlijk niet zou moeten uitmaken).