Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

frosty117 schreef:Je moet alleen niet vergeten dat medicatie registreren voor een diersoort erg duur is. Dus dat de humane variant goedkoper is, is dan logisch, deze is namelijk niet goedgekeurd voor paarden. Of het echter 6x duurder is... Ben wel benieuwd wat voor uitslag je terug krijgt: wel/geen cushing of echt de waardes? Het laatste is dan wat "objectiever" voor de klant.
Airborn schreef:registratie voor paarden moet appart gebeuren, met waarschijnlijk minder overheidsgeld etc, minder door de verzekering betaald, en minder afname, alles bijelkaar word het dan dus duurder...
janouk schreef:Het kan mij niets schelen dat ze zo aan klantenbinding doen.
Als ik zie hoeveel goeds Prascend doet voor Image en hoe goed ze daardoor in haar vel zit, word ik daar niet boos over.
whitneyvdw schreef:hoi janouk ik ben het helemaal met je eens.mijn paardje heeft ook pidd en heeft vanaf vorig jaar oktober prascend.en ik ben erg blij dat het goed bij haar werkt,en dat ik mijn beesie nog hebt.
frosty117 schreef:Registratie kost extra geld, zoek het maar eens op. Als een middel niet geregistreerd is dan valt het in de UDD, UDA, URA regeling (zoek maar eens op, met off-label use), dat heeft te maken met of de dierenarts het middel mag gebruiken.
Jasmijn159 schreef:Pergoliden waren denk ik niet geregistreerd voor het paard, of denk ik dat maar? Nu dat er een geregistreerd alternatief is (Prascend), ben je als dierenarts verplicht dat te gebruiken.
En een diergeneesmiddel laten registreren kost inderdaad een heleboel geld, ontwikkeling, onderzoek, registratie, etc. Ze zullen er ook echt wel winst op maken, maar om een fijn diergeneesmiddel nu zo af te schrijven vind ik zonde!
+1
, want heb er hier eentje op die pillen staan, ze is nog maar 17 en ik ga er graag nog een keer of 5 per week opzitten...Ga wel proberen om na de winter af te bouwen...wie weet...tijd brengt raad
janouk schreef:Dat zou ik met je eens geweest zijn, als het daadwerkelijk een nieuw medicijn had betroffen, met bijbehorende onderzoeks-, ontwikkelings-, en registratiekosten. Maar dat is hier dus niet het geval. Dit is wat mij betreft niets meer dan een aan oplichting grenzende marketingtruc, waarbij door een grote farmaceut voor commerciële doeleinden misbruik wordt gemaakt van op zich wel zinvol bedoelde europese regelgeving.Het zou voor mij geen reden zijn om mijn paard Prascend te onthouden. Ik zie hoeveel beter ze het erop doet.
En we leven nu eenmaal in een markteconomie. Wij moeten allemaal geld verdienen. Voor niets gaat alleen de zon de op.
Eirikur schreef:Ik vind dat jullie allemaal wel heel erg gemakkelijk voorbij gaan aan het gegeven dat van pergolide voor humaan gebruik allang bekend was, dat daarmee goede resultaten werden geboekt in de symptoombestrijding bij paarden met PPID/Cushing en dat het off-label gebruik ervan voor dat doel een situatie was die voor iedereen prima voldeed. Er was geen geregistreerd diergeneesmiddel voor dat doel, dus was het ook geen enkel probleem voor veeartsen om humane pergolide hiervoor voor te schrijven à ca. 30 cent per dag voor een "groot" paard.
Er zat dus echt helemaal niemand te wachten op de registratie van pergolide als diergeneesmiddel onder de merknaam Prascend. Onderzoek heeft BI nauwelijks hoeven doen, dat was allemaal allang gedaan met pergolide voor humaan gebruik en de registratiekosten vallen ten opzichte van de opbrengsten die ze nu hebben ook reuze mee. Het enige dat BI met deze registratie heeft bereikt, is dat door de cascaderegeling de "oude" route nu is afgesneden voor de eigenaren van paarden met PPID/Cushing en dat BI hierdoor nu grof haar zakken kan vullen over de rug van zieke paarden.
Maar aan mij gaan ze hiermee geen cent verdienen. Voor 30 cent per dag had ik er nog wel aan gewild, maar als nu één van mijn ponnies met PPID/Cushing gediagnostiseerd wordt kijk ik wel aan hoe lang het goed blijft gaan en als het dier er teveel onder begint te lijden gaat er een smurfenspuit in.
Xanne schreef:Aan de registratie van een nieuwe stof als medicijn gaat een zeer langdurig en duur proces vooraf wat ik voor gemak opdeel in twee fases: de ontwikkeling van de stof en de testfase. De ontwikkeling van de stof is op zijn beurt weer opgedeeld in verschillende fases, waaronder het determineren van de moleculaire structuur, het controleren op activiteit, het determineren van de "active site" binnen het molecuul, het synthetiseren van gelijkende moleculen, testen en vergelijken van activiteit van verschillende gelijkende moleculen en het optimaliseren van de moleculaire structuur.
Pas daarna begint de testfase, die ook weer is opgedeeld in meerdere fases.
Van dit medicijn was de gehele ontwikkelingsfase en een groot deel van de testfase al geschied. BI kon instappen in het laatste gedeelte van het proces om een registratie van Pergolide voor paarden te verkrijgen en kon het daarom afdoen met twee onderzoeken en een literatuuronderzoek. De kosten hiervan zijn uiteraard niet vergelijkbaar met de kosten van het ontwikkelen en testen van een nieuw medicijn. Bovendien werd het medicijn al langdurig en op zeer grote schaal in de praktijk gebruikt voor paarden en was er dus al veel ervaring met dit medicijn. Daardoor was het een risicovrije investering voor BI, ze wisten immers uit de praktijk al dat het middel veilig en effectief is.
De hoge kosten voor medicijnen zijn er grotendeels aan te wijten dat gedurende zowel ontwikkelings- als testfase de meeste stoffen afvallen en de gemaakte kosten dus nooit zullen terug verdienen. De stoffen die de eindstreep halen en daadwerkelijk als medicijn geregistreerd worden, moeten niet alleen hun eigen investeringskosten terug verdienen, maar ook die van alle medicijnen-to-be die de eindstreep niet haalden, hetgeen een hoge prijs voor nieuwe medicijnen rechtvaardigt. Een investeringsrisico liep BI voor de registratie van Pergolide echter niet, van tevoren was immers al zo goed als zeker dat de registratie de eindstreep probleemloos zou halen.
Ik heb overigens nergens beweerd dat BI geen kosten heeft gehad aan deze registratie, alleen dat de kosten (en het investeringsrisico!) niet vergelijkbaar zijn met die van een nieuw medicijn. Door de exclusiviteit die ze hebben voor het middel kunnen ze er nu voor vragen wat ze willen en we zien dat ze dat ook doen!
Resultaat is dat voor veel paardeneigenaren de behandeling van hun paard onbetaalbaar geworden is terwijl er in de apotheek exact hetzelfde medicijn voor een fractie van de prijs wordt verkocht en dat BI voor een aantal jaar een geweldige melkkoe voor een lage prijs op de kop heeft kunnen tikken.
En inderdaad, daarin heb je gelijk, het heeft ook nog het leven van 32 gezonde paarden gekost.
