Bokt.nl

Paardentango schreef:

Het verhaal zit vol toevalligheden, die je ook wel een beetje laten grijnzen.

Mijn vriendin was aan het werk bij de buren, zij is doorgegaan voor hoefsmid (nu 1e jaar af), en ze zag deze pony's te lang blijven liggen. Toen ze ging kijken zag ze meteen dat het goed fout was. Ze vond het zo ernstig dat ze gelijk actie wilde ondernemen en spoorde de eigenaresse op. DE KANJER! Ze belde haar op, deed haar zegje maar de eigenaresse had eigenlijk 'geen tijd'. Nadat ze opgehangen had belde de eigenaresse na een kwartier haar zelf, mijn vriendin adverteert op zeelandnet met hoeven bekappen.
De eigenaresse was even stil, ze herkende vermoedelijk de stem die ze net daarvoor had gehoord, maar vroeg of ze kon komen bekappen. Ze had niet verwacht dat ze dezelfde aan de lijn zou krijgen.
Zodoende kwamen wij daar terecht, alleen zijn wij een half uur eerder gegaan om beeldmateriaal te verzamelen.
We zijn niet in discussie gegaan want we wilden de pony's helpen, dat was noodzaak. Dan moet je kiezen en wij kozen voor de pony's.
Ze vond medische hulp niet direct nodig, en ze had geen telefoon bij (ahum). Haar ook het advies gegeven om over 4-6 weken weer contact op te nemen voor een vervolgafspraak. Hopen dat ze dat doet, dus ook een reden om de tong af te bijten voor de pony's. Ik wist al dat anderen dat gesprek zouden gaan voeren.

Dit was ook inderdaad schrijnend... en zo kon ik het gelijk doorsturen naar de coördinator (Brigadier) die ik ken van een andere zaak en die gelijk actie heeft ondernomen. De agent van die regio is op haar vrije dag gaan kijken, en van daaraf is alles in werking gezet. Ze zit er bovenop, goed !

Dus een beetje zelf, maar ook een beetje op verzoek.

De rest is bestuursrecht en er is proces verbaal opgemaakt wegens verwaarlozing, dat is strafrecht. Het is wachten op wat de rechter gaat beslissen. Dat is de wet.

Ze zijn allemaal bekapt, alleen een van de twee bruine pony's is niet geraspt vanwege de pijn. De twee bruine pony's zijn wel weer op de been en staan in een zandbak met hooi en water. Op dit moment gaat het. De drie vosjes staan in een armer stuk land.
Hoeftechnisch gezien is er nog hoop, in elk geval voor de vosjes. Maar ik vrees wel dat ze weer tegen hetzelfde aan gaan lopen, vandaar dat de dierenpolitie er bovenop zit en om de twee dagen controles rijdt.
Dus afgelopen is het niet vrees ik, en met het eerder bericht vrees ik ook voor meer ellende.

Maar we geven niet op, en zeker voor de kleintjes die veel hoefsmeden niet graag doen, komen we.
Ook mijn liefde is ooit begonnen met een Shetland pony, en belofte maakt schuld.

We zijn dit begonnen omdat we op de opleiding de ergste hoefjes(slacht) te zien kregen van de kleintjes, zo begon het voetje van niemand. Die foto's zal ik je besparen. Maar ooit wordt die niemand iemand.

Heel verhaal.