Bokt.nl

JoSav schreef:

Het is natuurlijk relatief. Al eeuwenlang worden er naar China paarden uit Centraal-Azië geïmporteerd met als doel veredeling en verbetering van het lokale paardenbestand (dat uit diverse types bestaat, maar waarvan het Mongoolse type het breedst vertegenwoordigd is). De huidige Sandan is ontstaan in de twintigste eeuw uit lokale paardjes en voornamelijk Russische en Centraal-Aziatische (Turkestan) paardenrassen. De Don is een veel gebruikt ras. De huidige stoeterij is opgericht in 1934 op de oorspronkelijke Gansu-Wanmashi, waar al eeuwenlang paarden werden gefokt. Vanaf 1934 zijn voor het eerst in zeer lange tijd weer diverse uitheemse paarden aangevoerd, in de jaren 50 waren dit bijvoorbeeld diverse Dons.

Het is dus in wezen al een nieuw ras ter vervanging of 'verbetering' van wat er in de 19e eeuw en daarvoor bestond (wat wederom grotendeels Mongools type was in dit deel van China; verder zuidelijk bijv. juist Hequ type). In vroeger tijd is hier en daar Centraal-Aziatisch bloed ingekruist, ten tijde van Han Wu-ti voor het eerst en ten tijde van het daarop volgende ontstaan van de Zijderoute. Om dan terug naar moderne(re) tijd te gaan... Arabisch en Engels bloed zijn ook zeer zeker geen 'nieuw' iets maar wordt al enige jaren gedaan bij mijn weten. De oorspronkelijke Sandan paardenfokkerij ontstond naar aanleiding van de Zijderoute die mede ontstond om aan paarden uit Centraal-Azië te kunnen komen.
In China bestaat fokkerij van oorspronkelijke types al eeuwenlang naast de fokkerij van veredelde exemplaren en ontwikkeling van 'nieuwe' rassen en het verdwijnen van rassen waar geen bestaansrecht meer voor is is uiteraard ook in dat land geen nieuw gegeven.

Bovendien blijkt uit historische bronnen die teruggaan tot de Han dynastie dat toen al verwoede pogingen werden ondernomen om lokale paarden aan te paren met uit Centraal-Azië geïmporteerde 'grote' paarden, maar dat binnen enkele generaties de paardjes wederom kleiner werden en bleven. Uit analyses van het lokale ruwvoer blijkt dat de voedingswaarde daarvan gewoonweg zeer beperkt is (een Utrechtse arts die hierbij betrokken was noemde Mongools hooi heel terecht 'touw').
Pogingen de Sandan te verbeteren leidde bovendien tot diverse andere problemen waar ze in Rusland ook tegenaan liepen bij veredeling: de kruisingen waren dikwijls minder bestand tegen de lokale omstandigheden, waardoor terug kruisen of het stopzetten van deze programma's vaak noodzakelijk was. Het verdwijnen van de Sandan is dus relatief, omdat deze zoals deze nu is is ontstaan in de twintigste eeuw uit lokale paardjes van met name Mongools type, nauw verwant aan diverse inheemse lokale varianten, gekruist met uit Rusland en Centraal-Azië geïmporteerde paarden. Neemt uiteraard niet weg dat het behoud van diversiteit en erfgoed niet onbelangrijk is, maar als het bestaansrecht van een ras verdwijnt verdwijnt een ras dikwijls ook. Ik vind het op zich een heel logische keuze om juist de Sandan uit te kiezen om een Chinese Warmbloed te fokken omdat het in dezelfde lijn ligt als hoe de warmbloedfokkerij zich in het Westen (en daarmee bedoel ik in deze context ook Rusland) ontwikkeld heeft met het oog op cavaleriepaarden en veredeling van overheidswege.

Ik kruip weer onder mijn steen.

JoSav schreef:

Ik kruip weer onder mijn steen.