Bokt.nl

**Geplaatst**: 15-04-10 21:08

Geplaatst: 15-04-10 21:08

Dinopino schreef:
ben benieuwd wat de equinetherapeuten dan o.a. in hun opleiding krijgen. Ik kan hier een eenjarige opleiding doen voor een training tot hund mens team voor therapeutische en sociale arbeit. Deze opleiding moet ik wel met mijn hond doen en het geld dan alleen voor ons als team. Dus een andere hond kan niet. Lijkt me dat die paarden die er voor gebruikt worden toch ook iets van karakter en gedrag moeten kunnen vertonen zodat ze "veilig"zijn om mee te werken. Ben benieuwd of dat daar ook zo werkt.

Dit geld hier in NL ook. Mijn moeder heeft met onze hond ook een training gedaan waarmee ze naar bijv. dementerenden mag gaan om deze "therapeutisch" te bezoeken.

Wat betreft het tuinieren als therapie: Het hoeft écht niet altijd ongefundeert te zijn. Een van de vaktherapiën (waar beeldende-, drama-, dans- en psychomotoretherapie ook onder vallen) is tuintherapie. Daar was vroeger ook een opleiding van, ik weet niet of deze nog bestaat. Het kan dus best heel oke en bewust zijn. Waarbij echt bewust therapie gegeven wordt, met een opleiding als achtergrond. Als het goed is, is het niet het doel om een grote tuin netjes op orde te krijgen :Y)

. Wat natuurlijk niet betekend dat er geen kwakzalvers zijn (want jammer genoeg zijn die er ook, maar dat is zo in elk vak).

Ik moet zeggen dat ik inderdaad vind dat in dit artikel het wel lijkt of alleen het SHP goed is, maar ondertussen zijn er meerdere opleidingen en ook kan veel ervaring (op de twee verschillende vlakken, paarden en therapie) heel waardevol zijn!

**Geplaatst**: 15-04-10 21:52

Geplaatst: 15-04-10 21:52

mjah.. bijzonder stukje.
vind het eerlijk gezegd gewoon puur een advertentie van een opleiding waarin ze zichzlef als "de oplossing"in laten zien

tuurlijk.. als je nu kijkt, hoeveel paarden therapeuten zich ontpoppen, en hoe weinig echte ervaring er vaak achter zit.. kan er wel inkomen. maar dmv andere kwalificaties kan een hulpverlener echt wel therapie met paarden geven, en ook op goed kwalitatief niveau.

ikzelf werk sinds 2 jaar als Equi Therapeut,maar heb echt geen opleiding gevolgd tot Equi Therapeut

de reden? geen goede gedegen opleiding waar ik achter stond.
wel heb ik de SPW en het SPH afgerond ( hulpverlener dus) en verschillende stages gevolgd.
toen m'n Orun diploma en intern opgeleid binnen de praktijk.. toen het eindonderzoek en mijn Minor gevolgd over Equi Therapie.. en voila..
op andere manieren kun je net zo goed ervaring en kennis vinden, hangt er net vanaf wat je doelgroep is, en wat je aanbied.
bij onze praktijk staat er boven mij nog een heel team met Orthopedagogen en Generalisten, die mijn behandelplannen, doelen, en voortgangsbeoordelingen evalueren en bijstellen. Ook werken we voornamelijk met grote instellingen, woongroepen, huisartsen en gaat alles officieel via de verzekeringen qua aanvragen.
vind zoiets voor de kwaliteit van de hulpverlening toch net wat professioneler dan iemand met zo'n diplomaatje die het achterthuis in d'r modderige bakje met de huis tuin en keukenpony gaat frutselen,maar wel dat diploma heeft ( en dat zijn er heeeel veel kan ik je zeggen

)

**Geplaatst**: 15-04-10 22:05

Geplaatst: 15-04-10 22:05

Mensen, er lopen er veel los die beter in een instelling zouden zitten en zèlf therapie krijgen...
Zo loopt er bij ons op de manege ook ene rond die denkt alles te kunnen en alles te weten.
Zij doet horse coaching. Of ze 'n opleiding heeft genoten, dat weet ik niet. Maar de onzin die dat mens uitkraamt is echt wonderbaarlijk.
Zo ging ze naar een pony toe om hem te kalmeren en rustig te laten liggen omdat dat beter voor hem was op dat moment. "Dat moment" was het moment dat een dierenarts hem probeerde recht te krijgen omdat ie zwaar koliek deed en zich wilde rollen (pony is helaas later overleden).

Zo had ze "een sessie" met een kind van pakweg 11 jaar en zij vroeg me doodleuk om MIJN paard te gebruiken voor de therapie. Da's het paard dat zich "vrolijk" vlak voor haar ging rollen en haar dan een duw met het hoofd gaf en zijn kont naar haar toedraaide. Haar opmerking daaromtrent: "Goh, die is vrij dominant zeker, of heb ik 't nou mis?"... En nog geen week later wil ze die gebruiken voor haar veel te dure, niets voorstellende therapie met een kind????

Die stond te kijken toen ik hem aan 't longeren was in vrijheid, en zo nu en dan als ie geen zin meer heeft om te werken dan trapt ie naar mijn longeerzweep. Als ik enkel een dressuurzweep of helemaal geen zweep bij me heb, dan ben IK degene die trappen ontvangt.
Haar uitleg was dat mijn paard naar de zweep trapt, en niet naar mij. Terwijl ik ze nog geen half uur later hoor vertellen aan iemand dat het paard een longeerzweep ziet als het verlengde van onze arme. Het paard denkt dat wij een heel lange arm hebben.
Alweer tegenstrijdige uitspraken als je 't mij vraagt.

Dus, men weze gewaarschuwd voor allerhande kwakzalvers en poenscheppers...

**Geplaatst**: 16-04-10 07:44

Geplaatst: 16-04-10 07:44

Ik heb een aantal maanden meegelopen met een pedagogische begeleider die het paard als cotherapeut heeft. Samen met haar heb ik een docu gemaakt over dit onderwerp en ook zij hamert erop dat je een certificaat moet hebben als je met paarden werkt.

**Geplaatst**: 16-04-10 08:57

Geplaatst: 16-04-10 08:57

ik weet niet of dit ook een therapie is maar ik ken een meisje met ADHD en als zij naar de manege gaat komt ze altijd een stuk rustiger terug en in dat opzicht vind ik dat een paard tochwel een beetje invloed heeft op de mensen

**Geplaatst**: 16-04-10 19:20

Geplaatst: 16-04-10 19:20

Paarden voelen dat aan!

**Geplaatst**: 16-04-10 22:18

Geplaatst: 16-04-10 22:18

waar kan mijn poownie zijn co-therapeut-getuigschrift halen? _O-

**Geplaatst**: 16-04-10 22:31

Geplaatst: 16-04-10 22:31

chelseatjeh schreef:
ik weet niet of dit ook een therapie is maar ik ken een meisje met ADHD en als zij naar de manege gaat komt ze altijd een stuk rustiger terug en in dat opzicht vind ik dat een paard tochwel een beetje invloed heeft op de mensen

dat is ook de clou van de therapie natuurlijk

probleem is, dat veel mesnen die effecten/resultaten vervolgens incorrect begeleiden met alle gevolgen van dien.

**Geplaatst**: 17-04-10 03:24

Geplaatst: 17-04-10 03:24

Schoen maker, blijf bij je leest...

Als je geen vooropleiding genoten hebt, dan vind ik dat je er ook niet moet gaan aan beginnen.
Het is niet zomaar een team buildingspelletje.
Je hebt te maken met mensen met "een probleem" en je betrekt er een paard bij...

En ik blijf sowieso mijn vragen stellen bij het hele gedoe.
De ene zal 't wel leuk en rustgevend vinden om tijd door te brengen met een paard. De ander zal er weinig of niks voor voelen.
Dat het paard een (co-)therapeut zou zijn, da's natuurlijk dikke bullshit. Dat beest beseft geeneens wat er gebeurt tijdens zo'n sessie.
Ze mogen allang tevreden zijn dat er geen ongevallen gebeuren tijdens zo'n sessies.

Dat ik-ben-goed-met-mensen-en-ik-heb-een-paard heeft niemand het recht om met dergelijke praktijken te gaan beginnen.
Ze stellen zich op als psycholoog/psychiater zonder het effectief te zijn. En dat moet echt aan banden gelegd worden.

**Geplaatst**: 17-04-10 06:50

Geplaatst: 17-04-10 06:50

Wie bepaalt welke opleiding volstaat; mijn cv;
diploma maatschappelijk werk; 12 jaar werkervaring in jeugdzorg; lanfdelijk erkende opleidingen en trainingen om jongeren en kinderen ouders en docenten te trainen, coachen; (bijna) orun, diverse cursussen op paardengebied (free-Style, cr, EHBO) en 20 jaar met paarden. Ben geen therapeut, wel een hulpverlener die naast de woorden, de ervaringen opzoekt om processen in gang te zetten. Paarden zijn daarbij fantastische generator's. Het gaat erom dat zij rust kunnen brengen, duidelijkheid en consequent gedrag nodig hebben om te functioneren. Ik zie ze niet als therapeut, maar kunnen wel wat toevoegen.

Een voorbeeld;Vanuit Een ontspannen situatie (mag ook tuinieren, sporten, whatever xijn) kun je Soms een hoop ontwikkelingen ontstaan.. Zo merk ik dat vooral kinderen ineens veel praten over zichzelf als ze
met andere dingen bezig zijn zoals poetsen, ineens valt dan een rem weg. Ik pak een borstel en ga mee poetsen en de meest mooie gesprekken komen naar boven. Normaal deed ik dat vanuit een buro. Gelukkig weet ik te reageren vanuit mijn werk en kan ik dan bijvoorbeeld zonder teveel spanning op te hoeven bouwen doorat ze nog steedsde pony aan poetsen zijn, verder vragen. Iedere hulpverlener weet dat je naast iemand veel makkelijker over jezelf praat dan tegenover
iemand; dit soort kleine handigheidjes verwerk ik bewust in mijn handelen naar een kind/jongere. Dit levert dan materiaal op om of mee aan de slag te gaan (bijvoorbeeld als er een verhaal over ruzie in de klas, bespreekbaar maken met ouders, naar boven komen)of emoties te kanaliseren(verdriet over opa die dood gaat) Grenzen verleggen, instructies opvolgen, structuur aanbrengen, bewustwording van gedrag; allemaal onderwerpen waar je iets mee kan. En wat is er nou heerlijker om dat buiten, met superdieren te doen?!

Maar goed... Nu de hoofdvraag; is dit wildgroei of niet??? Moet ik toch nog een opleidind doen en welke dan of volstaat dit? Wat zijn de randvoorwaarden? Mijn hele vak is bijvoorbeeld niet beschermd; iedereen mag zich maatschappelijk werker noemen (terwijl ik er toch echt mijn HBO-papiertje voor heb moeten halen) maar wat ik daar ook van vind...het gaat uiteindelijk om de feedback die je krijgt op je handelen, die bepaalt de zin/onzin van de kwaliteit. En dat bepaalt nog altijd de ontvanger of we dit nou leuk vinden of niet.

**Geplaatst**: 17-04-10 07:02

Geplaatst: 17-04-10 07:02

thysvisscher schreef:
waar kan mijn poownie zijn co-therapeut-getuigschrift halen?

Als een mens zich coach mag noemen zonder ook maar aan 1 voorwaarde te hoeven voldoen, dan denk ik dat jouw poownie echt geen extra moeite hoeft te doen om zich co-therapeut te gaan noemen

**Geplaatst**: 19-04-10 09:49

Geplaatst: 19-04-10 09:49

je kunt het proberen en de een zal er bata bij hebben en de ander niet... dat hou je altijd, maar soms -:(-

**Geplaatst**: 23-04-10 22:18

Geplaatst: 23-04-10 22:18

Voltigeur schreef:
En ik blijf sowieso mijn vragen stellen bij het hele gedoe.
Dat het paard een (co-)therapeut zou zijn, da's natuurlijk dikke bullshit. Dat beest beseft geeneens wat er gebeurt tijdens zo'n sessie.
Ze mogen allang tevreden zijn dat er geen ongevallen gebeuren tijdens zo'n sessies.

.

aan de ene kant geef ik je helemaal gelijk

Vooral dat hele zweverige gedoe eromheen geeft het een slechte naam, en functies/oplossingen die niet realistisch zijn.
Toch hebben paarden vaak wel degelijk meer in de gaten tijdens de lessen dan pak hem beet een mens.
een groot deel van mijn clienten zijn bv autisten die heel erg druk/boos etc zijn, en dus op therapie zitten om dit te leren beheersen. enige manier om ze er bewust van te maken, is ze een "spiegel" voor te zetten in de vorm van een gevoelig paard.

als voorbeeld even 3 filmpjes die ik tijdens mijn studie heb gemaakt voor mijn eindonderzoek en scriptie.
pony is trouwens GEEN getrainde therapiepony, maar wel gebruikt voor het onderzoek omdat de effecten hetzelfde zijn. ( men gebruikt juist effectief de instincten van het paard, ook tijdens Equi Therapie staan deze centraal wanneer ze gebruikt worden)
ook is de scene zeer extreem gemaakt zodat het voor leken te zien was wat de verschillen waren,maar ik geef eerlijk toe, dat ik deze reacties ook in het echte praktijk leven ben tegengekomen, en ze dus wel authentiek zijn.

Neutrale houding

passieve houding ( gebruiken we veel voor kinderen en jongeren die bv faalangst hebben, of moeten leren voor zichzelf op te komen of zich meer te laten zien,maar dit niet doorhebben of accepteren)

de drukke client ( de mooiste

)

in dit opzicht kun je dus wel degelijk stellen dat het paard mijn taak als therapeut overneemt.
ik kan ( in therorie) zeggen wat ik wil tegen veel clienten,maar de informatie wordt niet zodanig geloofd/komt dan niet over zoals we dit graag zouden willen zien.
Hier ook meerdere uitbehandelde clienten gehad die in het reguliere circuit blokkeerden en niet verder kwamen omdat ze het zat waren dat ze een stempel kregen opgedrukt van alle hulpverleners die het allemaal beter wisten en ze wel even vertelden wat er wel of niet mis was.
juist het zelf ervaren, zien en begrijpen ( en herstellen!) maakt dat clienten zich meer bewust zijn van hun houding, en er actief aan gaan werken om deze te verbeteren.
paarden praten ze geen dingen aan,maar laten puur alleen zien wat er op dat moment gebeurt vanwege hun instincten.
dat geeft clienten veel meer rust en zelfvertrouwen, en ook geloofwaardigheid, dan een gemiddelde hulpverlener.
ik heb ook enkele clienten gehad die letterlijk hebben verteld dat ze mij niet vertrouwden ( ivm dat ze geen enkel persoon vertrouwden, bv hechtingsproblemen),maar vervolgens wel mijn therapiepaard volledig vertrouwden.
DAAR kun je dan op inhaken, en toch veel voor elkaar krijgen omdat er wel een vertrouwensband aanwezig is op dat moment binnen de therapie.
tenminste.. hier ga ik van uit, en tot nu toe werkt het extreem goed bij elke client die ik hiermee geholpen heb

maar de enige echte therapeut is uiteraard de persoon die het geeft, en die de juiste vragen en oefeningen aan de juiste situaties koppelt. het paard dient hier echt als extra hulpmiddel.

Nomineer dit bericht ×