Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Yelisse schreef:Ik reageer eigenlijk maar nu kan ik het niet laten.
Ik vind het echt heel zielig en hij loopt ook nog zeer onregelmatig maar wie weet dat ze na een half jaar al veel beter loopt!
Mijn keuze zou het niet zijn geweest
beantsje schreef:Ik vind dit niet paardwaardig.
heb in mijn omgeving een kennis met een geamputeerd onderbeen. Als je eens wist wat een drama dat is, prothese past niet goed, stomp krijgt drukkingen.....
En als mens kan je dan tenminste nog zeggen wanneer hij niet helemaal lekker zit én je hoeft er niet 24 uur per dag op te staan.
En daar komt bij dat een paard een gewicht dat ca. 8 x dat van een mens is, verdeelt over slechts 2 x zoveel benen. Dus het gewicht op 1 been is 4 x zo hoog als bij een mens. De belasting van de stomp dus ook. Als dat geen problemen gaat geven, weet ik het niet meer.
Tenslotte kan je een mens nog motiveren om pijn te doorstaan, een dier niet.
Als je van een dier houdt, betekent dat ook dat je beseft wanneer je hem moet laten gaan....
Sorry maar deze frustratie moet er écht even uit.
Ik vind dit absoluut géén paardwaardig bestaan! Het dier kan amper lopen met dat ding!!
Paarden denken niet aan 'toekomst', paarden denken in het nu. Dus als nu steeds beperkt is: pijn, niet kunnen rennen en daardoor ook niet normaal kunnen meekomen in een kudde... Mensen kunnen soms leven op inspiratie, nieuwe doelen in het leven vinden ondanks beperkingen. Paarden kunnen dat denk ik niet en zeker niet op de manier waarop mensen dat kunnen, daarom vind ik de titel van dit bericht ook heel antropomorf. "Ik kan niet meer rennen maar ik kan wel mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt inspireren".