Huertecilla schreef:Wacht even.
Had dat uitsterven íets van doen met het JKK?
Nog even een kleine aanvulling op mijn vorige antwoord, Andere vedermotten: zij die verdwenen zijn - dat heeft niets te doen met JKK. Zij hebben heel andere waardplanten.
Nog een quote
Citaat:
Maar ik vind dat het makkelijk is om iedereen over 1 kam te scheren zoals PAARDENEIGENAREN... er zijn veel verschillende soorten en doordat ze alles op 1 hoop gooien maken ze geen vrienden.
Dát ben ik met je eens, niet ALLE paardeneigenaren denken zo, maar dat zegt tstm ook. Ik herinner het me nog dat jij de rupsen had op je planten 
Citaat:
dan zul je zien dat we hier spreken over maar enkele tientallen landeigenaren en niet alle paardenliefhebbers.
Het artikel in Trouw maakt pijnlijk duidelijk dat er veel speculatie is over het aantal overleden paarden.
Citaat:
De campagnevoerders liegen dat er per jaar duizenden paarden aan doodgaan.
Daar reageert dan de Vereniging Eigen Paard weer hels op.
Citaat:
Vereniging Eigen Paard kan zich niet vinden in de uitspraak dat paardenhouders liegen over het aantal gestorven paarden. Deze giftige plant vormt wel degelijk een groot gevaar voor paarden, met name de gedroogde vorm die in het hooi terecht kan komen. Vergiftigde paarden sterven een zeer pijnlijke dood. Het is dus belangrijk dat er een doordacht plan wordt gevormd voor een effectief beleid.
Dan een quote van Centrale registratie slachtoffers Jakobskruiskruid.
Citaat:
In verschillende media wordt de zorg uitgesproken dat Jakobskruiskruid veel slachtoffers maakt onder paarden en runderen. Gegevens die het mogelijk maken om te bepalen hoe ernstig dit probleem nu werkelijk is ontbreken echter. Dat komt met name omdat de symptomen van Kruiskruidvergiftiging niet te onderscheiden zijn van andere leveraandoeningen (zoals aangeboren afwijkingen, leverabcessen en ontstekingen veroorzaakt door bacterien, parasieten, virussen, of andere giftige stoffen dan alkaloïden. Het wil dus niet zeggen dat als er Kruiskruid in een weiland gegroeid heeft of als er planten in hooi aangetroffen worden, dat dit tot Kruiskruidvergiftiging geleid heeft. Om zeker te kunnen zijn dat een dier ziek geworden is of zelfs is overleden door Kruiskruidvergiftiging is er dus bloedonderzoek of sectie nodig, maar dit wordt waarschijnlijk maar weinig verricht. Zo krijgt de Gezondheidsdienst Voor Dieren per jaar slechts enkele voermonsters of dieren ter sectie aangeboden. Ook worden er zelden verdachte planten opgestuurd om te bevestigen dat het Jakobskruiskruid is (Gezondheidsdienst Voor Dieren, pers. comm.).Ook bij het Nationaal Herbarium Nederland en Floron komen er maar sporadisch planten binnen. ( Floron, pers comm.)
We hebben sinds de opening van het meldpunt op 9 Augustus 2007 vijf meldingen binnen gekregen. In vier gevallen (1999, 2003, 2004 en één uit 2005) betreft het paarden die aan Kruiskruidvergiftiging overleden zijn en in het andere geval (2007) gaat het om een paard dat herstellende is.
Kortom, JKK is een lastige plant voor paardenhouders, maar duizenden slachtoffers zoals de journalist schrijft in betreffend artikel lijkt mij ook erg overdreven.
Daarbij komt dat bestrijden van JKK helemaal niet zo gemakkelijk is en dat moet dus ook zeker met beleid.
Voor en nadelen van verschillende methoden op een rijtje
Handmatig verwijderen met ragfork, riek of spade; Het voordeel van handmatige verwijdering is dat je selectief Jakobskruiskruid planten kunt verwijderen zonder dat je de overige vegetatie beschadigd en je hoeft zo ook geen chemische bestrijdingsmiddelen te gebruiken. Het nadeel is echter dat deze methode erg arbeidsintensief is, dat het gevaar bestaat dat de plant niet in zijn geheel te verwijderen is en wortelfragmenten achter blijven en dat je op deze manier een uitstekend plekje voor nieuwe kruiskruid planten creëert.
Maaien of knippen; Je kunt ook de planten afmaaien of de bloeiwijze afknippen, zodat de planten geen zaad zullen zetten en zich dus niet voort kunnen planten. Op deze manier heb je ook geen bodem verstoring. Maar een nadeel van deze methode is dat je de planten niet doodt en ze opnieuw uit zullen groeien met meerdere bloemstengels en in een later stadium gaan bloeien.
Hergroei Jakobskruiskruid
Klepelen; Klepelen is weinig arbeidsintensief, maar maakt hergroei uit wortelfragmenten of de zaadbank erg waarschijnlijk. Ook wordt de bodem verstoord en dus een goede kiemplek voor Jakobskruiskruid. Daarnaast schakel je ook planten uit die met Jakobskruiskruid concurreren.
Herbiciden; Het is af te raden om herbiciden te gebruiken bij droogte of extreem hoge of lage temperaturen. Onder deze omstandigheden groeien de planten namelijk een stuk langzamer en werken de herbiciden minder goed. Herbiciden kunnen ook andere plantensoorten doden en schakelen zo dus ook de natuurlijke concurrentie van Kruiskruid uit.
Niets doen is ook een oplossing. Jakobskruiskruid is een plant die gedurende een korte tijd op verstoorde grond voorkomt. Als deze verstoring niet meer voort duurt, verdwijnt de soort na een aantal jaren of blijft slechts aanwezig in kleine hoeveelheden. Dit is een goedkope oplossing die geen werk kost, en is op den duur de beste oplossing om Kruiskruid terug te dringen. Maar dit laatste is ook een nadeel: het duurt een tijd voordat je van het probleem af bent.
Conclusie:
De plant kan zich gemakkelijk herstellen van schade, verstoring van de bodem speelt de soort in de kaart, omdat hij graag op verstoorde plekjes groeit en bodemverstoring er toe kan leiden dat zaden uit de zaadbank aan de oppervlakte komen en gaan ontkiemen. Daarnaast kan de plant hergroeien uit wortelfragmenten die in de grond achter blijven. Jakobskruiskruid is bovendien een plant die van oudsher in Nederland voorkomt en zich dus prima op zijn plek voelt en na verwijdering in een bepaald gebied opnieuw vanuit naastgelegen gebieden terug kan komen, zo lang de groeiomstandigheden er gunstig zijn.
Jakobskruiskruid is dus een lastig te bestrijden plant en de meeste maatregelen om van de plant af te komen kunnen averechts werken. Voorkomen dat de plant zich in een weide vestigt is makkelijker dan het bestrijden ervan. Goed weidebeheer is daarbij van het grootste belang.
Ik ben het met Vereniging Eigen Paard wel eens dat er een doordacht plan moet komen, goede informatie over weidebeheer zou daar een speerpunt in kunnen zijn.
Iedere paardenhouder weet hoe lastig het uit de wei is te krijgen, dat is in de bermen echt niet anders en met het maaien maak je meer kapot dan je wil, niet alleen insecten, maar ook de concurrerende planten van JKK gaan eraan en JKK wordt door maaien ook bevoordeeld en je krijgt hem er niet mee weg.
Geplaatst: 29-10-09 11:41 
