xx_Horsiex schreef:dorientjuh schreef:Natuurlijk heeft dat wel met leiderschap te maken. Goed leiderschap betekent dat je je paard beschermt en jouw paard weet dat. Dat betekent dat het paard dus op zijn leider vertrouwt en dus minder angstig of zelfs niet angstig is én goed let op de aanwijzingen van zijn leider. Dat je daarvoor een intensieve band met je paard moet opbouwen én je elke dag als leider voor je paard moet optreden (wat topruiters niet doen over het algemeen) en daar een paar jaar overheen gaat voordat je dit kan is een tweede. Maar als je wil, kán het wel.
En ik denk dat de topruiters iets beters te doen hebben dan de hele dag leidertje te spelen met hun paard. Zjj moeten namelijk hun brood verdienen met het rijden/trainen van paarden. Die hebben daar geen tijd voor.
Ja kijk, en daar gaat het dus om. Ze wíllen er geen tijd in steken. Is dus heel iets anders dan: deze paarden kun je niet normaal laten lopen tijdens een prijsuitreiking.
Eigenlijk moet je zoiets eerst eens zelf meemaken voor je er iets over kan zeggen.
Ik wil het risico niet nemen dat ze gaat. Zij heeft "Salinero in Aken" trekjes.

. Maar het blijkt alweer dat ik tegen de welbekende muur van onbegrip op loop. Punt is dat je het achter liggende probleem moet oplossen: het paard moet jou als leider zien. Dan zullen onbekende of ongeoefende situaties, zoals applaus, ook soepeler verlopen. Voor elk probleem is een oplossing te vinden. Helaas is het zo dat de meeste mensen niet lang genoeg (willen) zoeken naar de oplossing.