Bokt.nl

Wilawander schreef:

Ben benieuwd wat bokkers hadden gezegd als Matthias een Nederlandse ruiter zou zijn geweest............


Bah wat een arrogantie hier.

Zonnetje81 schreef:

Cowgirl schreef:

Zou geld dan toch opwegen tegen alle plezier, alle aandacht, binnen lopen op dekkingen, merchandise en de liefde voor de sport.
Heeft Anky niet eens (of misschien wel meerdere keren) een blanco cheque gehad voor Bonfire.(salinero ook?)

Ik weet niet wie er hier wel eens die docu heeft gezien van die fokfabriek van PS. Pure productie, vermeerderen, selecteren en dumpen.
Als ik die vent achter zijn tafeltje zie zitten speur ik geen liefde voor paarden. Maar goed ik ken PS van de jaren 80 en heb altijd een nare smaak gehad daarna.

In anky haar geval is het paard van HAAR en niet van een sponsor ofzo... Heel anders....

Edit: en ik geloof niet dat voor 15 miljoen ook zij niet moet nadenken...

geerke schreef:

misschien heeft je schoonzus eens tijd om MAR les te geven?Of heeft ze het te druk met haar eigen voorbereidingen voor de olympische spelen
Knap al dat commentaar van mensen die zelf niet eens fatsoenlijk een B proefje kunnen rijden

Cayenne schreef:

sarabande schreef:

Arrogantie is IK won Aken

Waarom? Het is toch de waarheid?

Robin_S schreef:

Heb alles even doorgelezen, interessante discussie dat wel.
Oké, dit wordt een ellenlange post, niemand zal hem lezen maar goed ik wil het graag even van me afschrijven

Ik vond het erg slim opgemerkt van iemand in het topic, dat het een verschil van "gevoel" is tussen Edward en Matthias. Edward wist inderdaad de gevoelige snaren te raken, dat doet hij bij elk paard, op dressuurgebied is hij gewoon een kunstenaar. In mijn ogen is het dan ook vrij kortzichtig om hier te roepen dat "er na een jaar lang trainen al wel wat meer vooruitzichten geboekt mochten zijn!" of te zeggen: "Math en Toot zullen nooit een combi vormen!!" Matthias met Edward vergelijken, is appelen met peren vergelijken. Hun talent is verschillend, maar ook hun ervaring, leeftijd, en vooral: omgeving. Als je de knoppen op je paard nog niet helemaal ontdekt hebt, is het gewoon moeilijk presteren als de hele wereld mee over je schouder heenkijkt. Ik begrijp het maar al te goed dat hij er voor kiest om nog even binnen 4 muren te trainen, en als je het mij vraagt is dat ook het beste willen ze überhaupt nog een kans maken.

Ik ben er vrij zeker van dat het niet Matthias zijn idee was om die hele merchandising rond Totilas op te zetten. Zijn focus zal van het begin af aan al op het paard zijn gericht, niet om de marketing er rond. Voor de reclame zullen ze wel een paar professionals hebben ingeschakeld... Dus als we de situatie heel neutraal en down-to-earth bekijken: 27-jarige dressuurruiter krijgt toppaard ter beschikking, en neemt deze kans. Keerzijde van de medaille: hij krijgt de kritische kijk van heel de dressuurwereld er gratis bij (en die is niet van de poes...) Maar welke winnaar gaat een grote kans uit de weg, enkel en alleen uit faalangst?

Het is al erg knap en dapper dat zijn stiefmoeder en hij ervoor zijn gegaan. De pretentie er rond van "Wij rijden hem wel even verder naar de top..." "En wij pakken het Olympisch goud in 2012..." dat is een mentaliteit die hun waarschijnlijk gewoon eigen is, en die verschilt blijkbaar van de Nederlandse mentaliteit. In Nederland is men meer van de 'geen woorden maar daden'-manier. Wees maar zeker dat de Duitsers hun lesje reeds geleerd hebben wat hun grote mond betreft.

Maar hoe moet het dan verder? Moet Matthias in een hoekje kruipen, wat zitten huilen of zoals hier reeds spottend aangehaald, depressief worden? Of blijft hij positief denken en blijft hij er gewoon voor gaan? Wel, uit de keuzes die hij in de toekomst zal maken, zal blijken of hij al dan niet een winnaar is. Niet of hij al dan niet aan de start van de OS verschijnt, niet of hij ooit de nr 1 wordt. Gewoon hoe hij met deze hele situatie zal omgaan.

Tegen de tijd dat hij 40 is, dan pas zal het terecht zijn om Edward met Matthias te vergelijken. En ik durf met zekerheid te zeggen, dat Matthias dan niet alleen een uitmuntend ruiter zal zijn, maar ook een ruiter vol wijsheden en geleerde levenslessen. En een bikkelharde winnaarsmentaliteit en goed inzicht in de paardenwereld zal hem eigen zijn..

Maar dat is een lange weg die hij zelf zal moeten afgaan, als hij dat wil tenminste. Na de OS zal nog wel blijken wat er verder gebeurt met hem en Totilas: nogmaals, het zal van zijn wil (en die van zijn sponsors) afhangen..

Nu even persoonlijk:

7 jaar geleden heb ik mijn huidig paard gekocht van een meisje dat 1 jaar ouder was dan ik. Zij was een betere ruiter... en het heeft me 3 (!) jaar gekost om een beetje met mijn paard te kunnen rijden zoals zij dat deed. En dan zeg ik letterlijk: een beetje. In die tijd had ik regelmatig problemen met mijn paard (of mijn paard met mij): veel koliekaanvallen, depressie, boos tijdens het rijden... noem maar op. Na 3 jaar zag ik het niet meer zitten en heb ik mijn paard verkocht. De mening van andere mensen heeft hier zeker een grote rol in gespeeld: ik voelde mij zo bekritiseerd dat ik mij als een complete nul beschouwde. Niet waard om een paard te hebben. Dus paard weg.

3 jaar later, anderhalf jaar geleden om precies te zijn, voelde ik me eindelijk klaar om mijn problemen onder ogen te zien. Ik heb mijn paard teruggekocht. En het was nog steeds geen rozegeur en maneschijn! Tijdens de eerste weken dat ze terug bij mij was, kreeg ze al een ongeval in de longeerbak met een schedelbreuk als gevolg. Een jaar lang heb ik maar weinig gereden, en dan nog liefst als er zo weinig mogelijk mensen aanwezig waren. Ik stond er zonder moeite extra vroeg voor op, zolang ik maar alleen in de bak kon zijn. De vraag waarom ik haar in godsnaam had teruggekocht is meer dan eens gesteld geweest, zowel door mezelf als door m'n omgeving.

Nu weet ik dat het al die tijd allemaal aan mezelf lag: ik maakte de klik niet vanbinnen. Ik wilde niet graag genoeg.
Eindelijk heb ik daar verandering in gebracht: ik heb mezelf een flinke schop onder m'n kont gegeven.

Morgen verhuist mijn paard naar een nieuwe stal, een stal waar ik alle mogelijkheden heb om er eindelijk echt wat van te maken. Mijn paard is inmiddels 17 jaar oud, compleet spierloos en uit conditie, lang niet het paard dat ze ooit is geweest... maar so what. Mijn nieuwe lesgeefster en ik zijn het erover eens: beter laat dan nooit.

Samengevat: er zijn 7 jaar voorbij en mijn paard en ik staan nog helemaal nergens wat prestaties betreft. Alleen ben ik vanbinnen wel veranderd (oef, eindelijk). Het is puur een kwestie van de juiste instelling hebben en doorzettingsvermogen. Ik denk dat dat op het GP-niveau niet veel anders is, deze ruiters zullen ook een bepaalde 'kampioen-instelling' moeten hebben anders kom je zover niet. Ja, bij mij is het kwartje laat gevallen, maar ik hoop van harte dat Matthias het hoofd niet laat hangen en gewoon blijft leren en oefenen om het beste uit zijn combinatie met Totilas te halen!

Het gaat er nu (nog) niet om om Edward te evenaren, het gaat er om om persoonlijke vooruitgang te boeken.

Blijven gaan dus Matthias!

Trouwens, bokkers, Nederland is misschien wel een gouden paard kwijt, we hebben wel nog steeds de gouden ruiter! Is dat niet veel belangrijker? Edward komt er echt wel met zijn uitzonderlijk prachtig talent, hij zal ons echt niet teleurstellen! Ik weet trouwens zeker dat hij in de toekomst nog ruimschoots beloont zal worden voor zijn sportieve, kalme houding die hij in heel deze situatie heeft opgebracht. Edward is een echte winnaar, letterlijk een topsporter, hij heeft geen peperduur paard nodig om dat te bewijzen!

Zonnetje81 schreef:

Hebben ze ooit verkondigd meteen beter als edward te worden....?

geerke schreef:

Niezel schreef:

Kan iemand alsjeblieft die goeie jongen leren om zijn handen eens stil te houden?
Het doet me verdorie pijn in mijn eigen waffel.

OT; Toot gaat niet naar de spelen. Niet met MAR iig.
Zoals mijn schoonzus al zei; Die knul rijdt een shetlander nog kapot.

misschien heeft je schoonzus eens tijd om MAR les te geven?Of heeft ze het te druk met haar eigen voorbereidingen voor de olympische spelen
Knap al dat commentaar van mensen die zelf niet eens fatsoenlijk een B proefje kunnen rijden

kim1207 schreef:

Wat n gezever weer hier. Gezondheid vh paard staat voorop en zo hoort het. Wedstrijden zijn totaal irrelevant!

PhiaBink schreef:

PS had Toot gekocht. Zoekt iemand in Duitdland die Toot wil rijden voor Duitsland. Edward wilde zelfs Duitser worden om verder te gaan op Toot. PS wilde dat niet. Zoek weer verder naar ruiter. Isabelle Werth bedankte vriendelijk en zei, dat paard hoort bij Edward en bij niemand anders. Stiefmoeder linsen zag er natuurlijk geld in en kocht de wedstrijd rechten en plante haar stiefzoon op Toot.
Iedereen weet hoe Toot liep onder Edward. Wat krijg je, ze gaan vergelijken. Dus er komt druk op Mat. De druk die giga is en dat hij niet aan kan.

Puntje bij paaltje, Toot is de klos voor de hebzucht van PS en Linsen. Duitsland wint geen landenwedstrijd meer, dus moet er goud gekocht worden. Goud dat in 2012 gewonnen zou worden denken ze zo te kunnen "krijgen".

Men vergeet 1 ding: Een paard is geen machine, maar een levend wezen. Bij paardensport moet je het SAMEN doen met je paard. Een combinatie moet 1 zijn. Klopt er iets niet, dan kan je het schudde.

Met een duur goed paard heb je nog geen gouden plak op een OS of EK of WK.
Aan de gouden plakken komen ze niet, maar aan de handel er om heen wordt wel verdient. Ze dachten beiden te kunnen, maar helaas....de investering van 15 milj in Toot is mislukt! Jammer dat Toot de klos is geworden!

Ik hoop dat het nog niet te laat is dat Toot echt als recreatie paard nog maar kan lopen. Ik hoop dat iemand in NL is die Toot terug koopt voor Edward! I hope so!!!!