Geplaatst: 16-07-15 13:20 De kinketting
De invloed van de kandare wordt bepaald door de inwerking van de kinketting.
Een kandare functioneert alleen met kinketting. De kinketting wordt passend gemaakt, door als eerste de ketting plat te draaien en dan de onderboom naar achteren te kiepen in een hoek van 45 graden om de gewenste lengte te bepalen.
De inwerking van de kinketting wordt bepaald door:
de hoofdhouding van het paard;
de tongboog;
de handhouding van de ruiter;
de verhouding tussen de onder- en bovenboom van de kandare;
hoe strak de kinketting gespannen is in neutrale positie.
Bij een korte bovenboom met een te lange kinketting kunnen de mondhoeken ingeklemd worden. Ook kunnen de lippen tussen de ketting en het mondstuk ingeklemd worden.
Een losse kinketting is niet zo vriendelijk als de meeste ruiters denken. De werking van de kandare wordt bepaald door de kinketting in verhouding met de inwerkingkracht van de ruiterhand via de teugel verbonden aan de onderboom. Doordat bij een losse kinketting de inwerking van de ketting ontbreekt, hangt de kandare door en vormt een zware belasting voor de paardenmond en tong. Tijdens de inwerking van de ruiterhand op de kandare, zal het paard hierdoor niet op de juiste manier reageren. Hierdoor zal de ruiter harder gaan trekken, waardoor de kanteling van de stang in de mond van het paard voor enorme krachten in de mond en op de tong zorgt.
Een losse kinketting vergt dus een een grotere trekkracht. Hierdoor wordt de kracht op de ketting groter, waardoor de draaiing van de stang groter wordt, hierdoor wordt de kracht op de kinketting weer vergroot. Je rijdt je paard dan uiteindelijk nog op de druk van de kinketting, in plaats van inwerking van het mondstuk van de kandare op de tong en de lagen. De trekkracht moet zich drastisch verhogen om de kinketting te kunnen laten werken. Hieruit kan je vaststellen dat een te losse kinketting een fijne handinwerking bemoeilijkt. De exacte krachten zijn moeilijk te meten.
Bovenstaande afbeelding laat dit zien. De kinkettinghaken (rood) tezamen met het eerste ringetje van de kinketting zetten zich tegen het mondstuk af. De bovenboom kan nog veel langer zijn. hij kan op deze manier niet inwerken. Het correct bevestigen van de kinketting met de juiste spanning is enorm belangrijk voor de goede inwerking van het bit en daarmee voor de juiste (toelaatbare) druk op de tong van het paard.
Uit een ander topic:
QQQQ schreef:Als de stang wordt aangetrokken, via de teugel, aan de onderste schaar, dan kantelt de bovenste schaar naar voren, met het bit als middelpunt. Die bovenste schaar zit vast aan het bakstuk, dat over het hoofd (achter de oren loopt). Deze kanteling geeft druk achter de oren. Hoe langer de onderste schaar, hoe lichter dit voelt (hoe minder kracht de ruiter hiervoor nodig heeft).
Eén van de functies van de kinketting is het om de druk achter de oren te beperken: om te voorkomen dat je de stang onbeperkt ver kunt aantrekken en dus zeer veel druk achter de oren kunt opbouwen. Dit is waarom de kinketting in werking hoort te treden bij 45 graden.
Daarnaast werkt de kinketting in op een reflexpunt in de kingroeve. Dit zorgt voor een reflex die tot nageven leidt. De kinketting dient dus hooguit af en toe en voor korte tijd in te werken: Op het moment dat de "toegestane" druk achter de oren niet het gewenste effect geeft.
Het mag duidelijk zijn dat dit "werktuig" bedoelt is voor een ruiter met goede controle over het handgebruik (en met enige mate van beheersing...).
Zowel een kinketting die te vroeg in werking treedt, als een die te laat in werking treedt, is om bovenstaande redenen niet goed. De kinketting losser doen met het idee dat je dan vriendelijker bezig bent en het idee dat het dan niet erg is als je de stang vervolgens over de 45 graden hoek trekt, is volledige onzin.
Als je een stang gebruikt: Monteer & gebruik 'm dan zoals de bedoeling is!! Daar is ie op gemaakt
Tegenwoordig loopt het merendeel met weggedrukte rug en komt de beweging niet meer van achter naar voren door. En dan zie je voorbeenzwaaiers die achter niet meekomen. 
, en de overgang weer terug. Super zuiver, hele paard super tactmatig en in het geheel blijft hij prachtig voorwaarts van achteren naar voren gereden.