Bob_de_Bos schreef:Een ding is zeker en blijkt ook uit het aantal reacties hier en de enorme groei van "Likers" via Facebook:
Laura heeft iets bespreekbaar gemaakt waar velen van ons niets van af wisten. Wederom de keuze, je kunt er je ogen voor sluiten en schouders ophalen of er iets meedoen.
De stichting kiest ervoor om er iets mee te doen en is aan een organisatorische inhaalslag bezig.
Ik heb daar respect voor, jullie ook?
Zó mee eens! Ieder zijn eigen mening, al vind ik het van sommige bokkers wel heel erg makkelijk gezegd. Als je er midden in staat, zal de situatie wel anders zijn. Ik denk dat ik er ook liever iets meedoe, al ben ik ook van mening dat je niet álles kan blijven redden. Maar dat is ook zo met de hongersnood van mensen in verschillende landen, en dat word toch ook niet opgegeven? (beetje een kromme vergelijking, maar ik snap dat mensen dat gevoel ook houden voor dieren die in nood zijn, en ze ook liever opgeknapt en gelukkig zien na alle ellende in plaats van het leven maar te beeindigen omdat er toch zoveel van zijn)
Wel erger ik me mateloos aan mensen die wel even een ''veulentje fokken'' wat daarna verkocht gaat worden. Het is even leuk ja, maar door dit soort dingen loopt het uit de hand. Hetzelfde is zo met hondjes en katjes, zo'n nestje vinden we allemaal wel heel leuk en schattig, maar ze moeten er altijd weer uit, en de asielen lopen vol met dieren die geen baasjes vinden omdat iedereen wel zo'n schattige pup wilt (die uiteindelijk ook weer in het asiel kan belanden). Dát moet eerst maar is stoppen. Een diertje fokken voor jezelf prima, maar die thuisfok en verkopen moet maar is afgelopen zijn.. Hoeveel gezonde paarden eindigen nu bij de slacht omdat ze niet meer verkocht worden?
Ik vind dat deze organisatie/stichting wel een respect verdiend, er zijn maar weinig mensen die zich er zo voor willen in zetten in plaats van de ogen te sluiten. Het zal enorm zwaar werk zijn, met alleen maar goede bedoelingen. Vind dat van die hengst ook een heel sneu verhaal, kreeg tranen in mijn ogen toen ik las hoe hij zo lang opgesloten heeft gezeten, en dan snap ik ook zeker dat ze er trots op zijn dat hij nu alsnog lekker van het zonnetje en het rond draven in de paddock kan genieten. Ik heb ze zelf nooit opgezocht, maar ik ben er wel van overtuigd dat ze het goed bedoelen, en denk dat ze ook wel kunnen inschatten wanneer ze er goed aan doen of niet. Hoop in ieder geval dat er nog zoveel als mogelijk paarden gered kunnen worden, door middel van mensen die doneren of meehelpen. En wanneer dat niet mogelijk is, dat ze uit hun lijden worden verlost.
Geplaatst: 18-02-14 13:51 
